Խմբ.
2015 թ. նոյեմբերի 5-ին գերմանական հիվանդանոցներից մեկում մահացել է հայկական գորգագործության մեծ երախտավորըՙ Վոլքմար Գանձհորնը (Volkmar Gantzhorn): Զարմանալիորեն նրա մահվան գույժը ստացել ենք անթույլատրելի ուշացումով, յուրաքանչյուր ռոքերի մահվան բոթը սգացող մեր «օպերատիվ» գործընկերների հետ այդ անփույթ վերաբերմունքի պատասխանատվությունը կրելով նաեւ մենք, մեր թերթը: Այնինչ գերմանացի այս մեծ մասնագետը հայկական գորգարվեստի հետազոտման եւ պրոպագանդման առումով կատարել է անգնահատելի ծառայություն մեր ժողովրդին եւ միջազգային արվեստասեր հասարակության համար: Գերմաներեն, ապա անգլերեն ու ֆրանսերեն տպագրված նրա կոթողային գիրք-ալբոմըՙ «Քրիստոնեական արեւելյան գորգը» («The Christian Oriental Carpet», անգլ. 1991 թ., 532 մեծադիր էջ), ներկայացնում է հայկական գորգագործական արվեստը վաղ միջնադարից մինչեւ 18-րդ դարը ներառյալ, ծագումնաբանությունից մինչեւ հետագա զարգացման շրջափուլեր եւ դասակարգումներ: Գործՙ որը թուրք-ադրբեջանական նենգափոխումների պայմաններում անառարկելի ուժգնությամբ միջազգային ասպարեզում վերահաստատեց հայ գորգագործության եւ կարպետագործության տեղը համաշխարհային քաղաքակրթության մեջ: Բարեբախտաբար, 2013 թ.ին գերմանացի հետազոտողի վաստակը արժանիորեն գնահատվեց ՀՀ նախագահի կողմից. նրան շնորհվեց «Մովսես Խորենացի» շքանշանՙ որպես երախտագիտության դույզն արտահայտություն:
Վերջերս Վոլքմար Գանձհորնի գիրք-ալբոմը թարգմանվեց եւ լույս տեսավ նաեւ հայերեն` գերմաներեն լեզվի մասնագետ թարգմանիչ Հրաչ Ստեփանյանի կողմից, որի մեր խնդրանքով ստորագրած հոդվածը կհյուրընկալենք մեր առաջիկա համարում:
