Եթե գերմանախոս ընթերցողն այս շաբաթ հետաքրքրվեր մեր տարածաշրջանի լուրերով, ապա անպայման մի քանի օր շարունակ իրազեկ կդառնար Խոջալուի 27- ամյակի առթիվ ադրբեջանական տեսակետին: Հարեւան երկրի պետական լրատվամիջոցիՙ «Ազերթաջ»- ի անխոնջ աշխատանքը, որ թուրքերենին զուգահեռ ի դեպ տարածվում է նաեւ ռուսերեն, անգլերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն, իսպաներեն, չինարեն, արաբերեն, այս շաբաթ գերմանալեզու իր ընթերցողին հրամցրեց, իրենց բառերովՙ «20- րդ դարիՙ մարդկության դեմ կատարված անօրինակ ցեղասպանության» մասին պատմելով: Գործակալությունը փետրվարի 23- ին իրազեկում էր, թե Խոջալուի մասին ֆիլմ է ցուցադրվել Կալիֆորնիայում, փետրվարի 26- ին հրապարակվեց Ռոսիա- 24 հեռուստաալիքին Ադրբեջանի նախագահի հարցազրույցը, որ գնահատական էր տալիս Խոջալուին, իսկ տեսանյութին զուգահեռ նրա խոսքը ներկայացվում էր նաեւ գերմաներեն տպագիր տարբերակով: Փետրվարի 28- ին գերմաներեն լրահոսը ծանուցում էրՙ « ԱՄՆ Հելսինկյան հանձնաժողովը Խոջալուի ցեղասպանության առիթով հայտարարություն է արել…» եւ այլն: Խոջալուի մասին լրատվությունն իհարկե չի մոռացրել «Ազերթաջի» գերմաներեն տարբերակին ամեն օր շարունակել տարբեր թվերով թարմացնել նույն վերնագիրըՙ «Հայկական զինուժը խախտել է հրադադարը… անգամ»:
Գերմանական լրահոսում Հայաստանի, հայերի մասին լրատվություն միշտ կա, երբեմն փոխանցում ենք մեր թերթի էջերում: Բայց դա մեր հեղինակած չէ, գերմանացիների նախընտրած թեմաներն են: Անցյալ շաբաթ Սումգայիթի, Բաքվի ջարդերի մասին գերմանական լրահոսում չենք գտել որեւէ լրատվություն: Հասկանալի է, որ «Ազերթաջ»-ից չէինք ակնկալում մեր որոնած թեմայի լուսաբանումը: Մեր պետությունն ինչո՞ւ չի կարեւորում մեր պատմությունն օտար լեզվով, այս դեպքումՙ գերմաներեն ներկայացնելու անհրաժեշտությունը: Ծո՞ւյլ ենք այդքան, թե՞…ինչպես միշտՙ «փող չկա՞»:
