Ներկայացնելով ՀՀ Քննչական կոմիտեի նոր նախագահ Հայկ Գրիգորյանին` վարչապետ Փաշինյանն ասել է, որ մեր խնդիրը (մեր` այսինքն ժողովրդական կառավարության) ոչ թե մարդկանց բանտերը լցնելն է, այլ երկրում օրինականության ապահովումը: Ավելի վաղ վարչապետն ասել էր, որ ինքը ԱԱԾ-ին ասել է, որ ոչ թե գնա որոշ ընտանիքների կամ անհատների տները, այլ երկրում հաստատի օրինականություն: Չէ, այն որ վարչապետը երկու դեպքում էլ լավ բաներ է ասել, չի քննարկվում, բայց սա վարչապե՞տը պետք է ասի, նոր Հայաստանո՞ւմ էլ ԱԱԾ-ին ու ՔԿ-ին պետք է վարչապետն ասի: Օրինակ Քննչական կոմիտեն կամ ԱԱԾ-ն ինքնուրույն չե՞ն հասկանում, գիտակցում, որ երկրում պետք է ապահովել օրինականությունը, դա հասկանալու համար պետք է անպայման վարչապետին կի՞ց լինել ու նրանից հորդորվե՞լ: Ի դեպ, ի՞նչ է նշանակում ՀՀ վարչապետին կից Ազգային անվտանգության ծառայություն: Չէ, ես գիտեմ, որ ԱԱԾ-ն դարձել է վարչապետին կից այն ժամանակ, երբ վարչապետի պաշտոնում Նիկոլ Փաշինյանը չէր էլ քննարկվում, ավելինՙ երբ վարչապետի պաշտոնում որեւէ մեկը չէր քննարկվում` մեկից բացի, բայց հիմա, երբ իրավիճակ է փոխվել, վարչապետ Փաշինյանը ուզո՞ւմ է թողնել ԱԱԾ-ն` իրեն կից: Եթե այս թեմայով դեռ չի խոսել, ուրեմն կա՛մ սրանից ավելի կարեւոր գործեր կան, օրինակ կոռուպցիոն բացահայտումներ ու ֆեյսբուքյան պարբերական ուղիղ եթերներ, կամ էլ Փաշինյանն ուզում է, որ ԱԱԾ-ն իրեն կից մնա, գոնե միառժամանակ, մինչեւ արտահերթ ընտրությունները, հետո` ինչպես ժողովուրդը կորոշի, ինչպես անցյալ ապրիլին որոշեց Հանրապետության հրապարակում:
Լավ, ենթադրենք վարչապետի աշխատակազմի գործերի կառավարիչ Գեւորգ Աճեմյանը, որը «168 ժամին» հայտնել է, որ ինքը «Կյանքի խոսքից» է ու դա է իր հավատքը, ազգային անվտանգությանը սպառնացող ինչ-որ գործերի մեջ է ներքաշվում, կրկնում եմ` ենթադրենք, ԱԱԾ-ն կարո՞ղ է ընթացք տալ այս գործին, թե՞, հաշվի առնելով իր` վարչապետին կից լինելը, պետք է սպասի, որ վարչապետն ասի: Եւ ամենակարեւորը, այդ ժամանակ վարչապետն ասելո՞ւ է, որ Հայաստանում հանցագործությունների, չարաշահումների, կոռուպցիոն գործարքների բացահայտման հարցում կապ չունեն մարդկանց անուն-ազգանունները, թե՞ ոչ ուղիղ եթերում, ոչ տեսախցիկների ներքո, հորդորելու է ԱԱԾ-ին այս անգամ բավարարվել դեղին քարտով ու կարմիրը պահել: Անշուշտ հիմք չկա պնդելու, որ իր մերձավորների, թիմի ներկայացուցիչների ապօրինությունների, ազգային անվտանգության հանդեպ սպառնալիքների պարագայում վարչապետը հորդորելու է ԱԱԾ-ին`չտեսնելու տալ, բայց այդ պարագայում ինչո՞ւ է Փաշինյանն այս ծառայությունը, ոստիկանությունը պահում իրեն կից, իսկ օրինակ Բաղրամյան 26-ի նստավայրից հրաժարվում է, այն պարագայում, երբ ե՛ւ ԱԱԾ-ն, ե՛ւ Բաղրամյան 26-ն իրենով անելու որոշումը Սերժ Սարգսյանինն էր…
Այնպես որ, նոր Հայաստանը երեխաների հետ պաղպաղակ ուտող նախագահը կամ եվրոպացի պաշտոնյաների հետ անգլերեն խոսող վարչապետը չեն, նոր Հայաստանը կին պաշտոնյաների առատությունը կամ ծիրանի` գրանցված աննախադեպ արտահանման ծավալը չեն, նոր Հայաստանը նույնիսկ Սերժ Սարգսյանի եղբորորդուն կալանավորելը ու նրան մահափորձի մեջ մեղադրելը չէ, կամ Ռոբերտ Քոչարյանին ու Յուրի Խաչատուրովին այս շոգ հուլիսի վերջին ՀՔԾ հարցաքննությանը կանչելը: Նոր Հայաստանն այն է, երբ վարչապետը իրավապահ մարմիններին ոչինչ չի ասում եւ այն է, երբ ոչ թե օրինականություն է հաստատվում, այլ օրինախախտումներն են կանխվում…
Նոր Հայաստանը կառավարական աշխատասենյակների դռների վրա ցուցանակների մեջ գրված նոր անունները չեն, կամ օրը մի կոռուպցիոն բացահայտումը. նոր Հայաստանը ազատությունն է, ոչ թե «Սասնա ծռերի», այլ երկրի, իրավապահ մարմինների, դատարանների ու քաղաքացու: Հույսը կա՞, գուցե, բայց մենք Քրիստոսի երկրորդ գալստյան հույս էլ ունենք, Ագռավաքարի բացվելուն էլ` արդեն 2 հազար տարուց ավելի:
