Կամ` դոփում են, դոփում են, դոփում են ձիերը
Առաջարկում եմ փոխել «Նոր Հայաստան» նախաձեռնության անվանումը եւ դարձնել «Ոչ»-Գեվարա: Նախ, այսպես ավելի հեղափոխականություն է ներշնչում, ապաՙ որպեսզի նոր Հայաստան լինի, պետք է նոր բան անել, իսկ այն ինչ անում է այս նախաձեռնությունը, նոր չէ: Օրինակ, հանրահավաք, օրինակՙ երթ, օրինակՙ ոստիկանական պատերի խիզախ ճեղքումներ, կամ դրա անձնազոհ փորձեր, օրինակՙ նստացույցեր, եւ այլն: Այս ամենը տեսել ենք, ուրեմն այս ամենը նոր չէ, հետեւաբար այս ամենով նոր Հայաստան չի գալու, այս ամենով եւ այս մարդկանցով մենք հին Հայաստանում դոփում ենք, ինչպես Չարենցի ձիերը: Մինչդեռ մեր հեղափոխականներին, կամ «Ոչ»-Գեվարաներին բոլորին ճանաչում ենք, ավելին` հիշում ենք, իսկ երբ մի բան կամ մեկին հիշում ես, ուրեմն նոր չէ, իհարկե կարող է այդ հին մարդը փոխվել, դե օրինակՙ առաջ կաշառակեր էր, հիմաՙ բուսակեր, առաջ ԲՀԿ-ական էր, հիմաՙ քաղաքագետ, առաջ ազատամարտիկ էր, հիմաՙ քաղհալածյալ, առաջ ԱԳ նախարար էր, հիմա ծաղկասեր, բայց ժողովուրդը, որին ի դեպ ոտքի են հանում, մի լավ խոսք ունի կարմիր գույնի ընտանի կենդանու կաշվի մասին. չխորանանք:
Փոխարենն առաջարկում եմ պատկերացնել հետեւյալ իրավիճակը, Րաֆֆի Հովհաննիսյանը ընտրվել է Հայաստանի Հանրապետության նախագահ: Այսինքն, Սերժ Սարգսյանը անցյալ ընտրություններում չի գողացել Րաֆֆիի ձայները եւ վերջինս ինքնըստինքյան դարձել է նախագահ: Բոլորս ուրախ ենք, շատերը` երջանիկ, մեծամասնությունն էլ` հանրապետական: Ի՞նչ է անում մեր նախագահը… Նա տարվա մի մասը անցկացնում է Ամերիկայում: Ընդ որում, ոչ թե` Սպիտակ տանը, ենթադրենք Օբամայի հետ գոլֆ խաղալով, կամ հնդուհավ ուտելով, այլ` Կալիֆոռնիայում, իր հայրական տանը: Ի՞նչ է անում նա այնտեղ, չգիտենք, գիտենք միայն, որ ինչ էլ անում էՙ իր անձնական գործերն են, համենայն դեպս, երբ Րաֆֆին կարճատեւ այցով ժամանում է Հայաստան (հիմա), հարցին, թե ինչո՞ւ էր գնացել Ամերիկա, պատասխանում է` «անձնական գործերով»:
Այս հարցը, եթե անգամ դադարենք պատկերացնելուց եւ վերադառնանք մեր օրեր եւ իրականություն, շատ կարեւոր է «Նոր Հայաստան»-ի համար, քանի որ, փաստորեն, այդ նախաձեռնության հիմնադիր եւ կարկառուն անդաներից մեկը Ամերիկայում վեց ամիս տեւող անձնական գործեր ունի:
Փոխարենը գիտենք, որ պետք է հրաժարվենք քաղաքական մումիաներից: Հմայակ Հովհաննիսյանն է ասել, իր միության քաղաքագետներին չէ, այլ` Ազատության հրապարակում ելույթ ունենալիս: Այսինքն նա էլ է ելույթ ունեցել, նա էլ է «Նոր Հայաստանի» անդամ, եւ առաջարկում է պայքարել մումիաների դեմ: Տրամաբանական է. որպեսզի նոր Հայաստան լինի, պետք է մումիաներ չլինեն, այ քանի որ դրանք կան, նոր Հայաստան չի լինում ստեղծել: Օրինակ Եգիպտոսում որքա՞ն են մարդիկ չարչարվում նոր Եգիպտոս ստեղծելու, չի ստացվում, որովհետեւ նրանք մումիաներ ունեն: Կամ Ռուսաստանում, ոչ մի կերպ նոր Ռուսաստանը չի գալիս, քանի որ Կարմիր հրապարակի հենց կենտրոնում, հենց քաղաքական մումիա ունեն: Մի խոսքով… Մարդիկ առաջարկում են լրջորեն պայքարել, հներով` հանուն նորի, ընդ որում նոր ասելով նկատի չունեն Սահմանադրությունը, այլ միայն Հայաստանը: Բայց հաշվի առնելով, որ արդեն ձմեռ է, նախաձեռնության հիմնադիր կարկառուններից Ժիրայր Սեֆիլյանը, նախքան դեկտեմբերի մեկի հանրավաքը կոչ արեց ժողովրդին Ազատության հրապարակ գալ` ուտելիքի պաշարով եւ տաք հագուստով, քանի որ` «մնալու ենք…»: Արդեն հանրահավաքի օրը, Սեֆիլյանը հայտարարեց, թե մեզ ուտելիք պետք չէ, քանի որ` «Մենք այստեղ իրարով ենք սնվելու»: Թե այդ գործողությունից հետո Ազատության հրապարակում քանի՞ հոգի կմնա, դժվար է ասել, բայց որ կարելի է այնտեղ անգամ տաք հագուստ չտանել, քանի որ այնտեղ կարելի է իրարով տաքանալ, թերեւս, ավելի մարդասիրական գործողություն է:
Իսկ հեղափոխությունը մարդասիրություն չէ ու այն մեր երկրում չի սկսվել: Առհասարակ հեղափոխությունը չի սկսվում, հեղափոխությունը ավարտվում է, եւ այն հենց հեղափոխություն է կոչվում ավարտվելուց հետո, ոչ թե սկսվելուց: Սկսվելուց այն հանցագործություն է: Սպիտակ վարդե՞րը… Իմ կարծիքով այդ վարդերը պարոն Րաֆֆին անձնական գործերով էր գնել, հետեւաբար դրանք որեւէ կապ չունեն դեկտեմբերի մեկի հանրահավաքի հետ: Ի դեպ, ինչո՞ւ դուք այնտեղ չէիք, հա, անձնական գործեր, իսկ ավելի շատ հոգսեր ունեիք: Պարզ է եւ հասկանալի:
Դեկտեմբերի 1-ին, ՀԱԿ-ից «Ոչ»-Գեվարա էր միայն Վլադիմիր Կարապետյանը, մյուսները երեւի անձնական գործեր ունեին, բայց սա` իմիջիայլոց:
