Թեեւ ընդամենը ժամեր անց հայտնի կդառնան ՀՀ ազգային ժողովի 2026 թվականի ընտրությունների արդյունքները, այսուհանդերձ պարզ չէ, թե հանրության համեմատաբար ակտիվ հատվածն ի՞նչպես կընդունի հրապարակվող արդյունքները, անգամ անվերջ կրկնվող այն հայտարարությունների պարագայում, որ անընդունելի են վտանգներով հղի առճակատումները: Անգամ ժամեր մնացած այս ընթացքում դժվար է մոտավոր կարծիք հայտնել, թե ի՞նչ ուղղությամբ կընթանան վայրիվերումները, քանզի դրանք ընթանալու են երկրի անվտանգության ու տնտեսական կայացման խնդիրների շուրջ: Թե՛ նախօրեին կայացած ռազմական շքերթը, թե՛ մասամբ կամ գրեթե մոռացության տրված ՀՀ տնտեսության առաջիկա խնդիրները հանրային միջավայրում անգամ մասամբ ընդունելի իրավիճակ չստեղծեցին: Իսկ թե ինչո՞ւ այդպես էլ պարզ չի դառնում, քանզի դրանք կառուցված չեն փաստերի եւ օրինակների հաշվարկի հիման վրա, այլ ընդամենը տեսական բնույթի հիշատակումներ են: Նախընտրական ելույթներում ու բանավեճ-քննակումներում հաճախ էր հիշատակվում, ասենք՝ Սինգապուր պետությունը, իր իրոք հրաշք կայացումով: Եվ՝ վերջ, եթե չնկատենք երկրի ղեկավարի գերունակությունների շուրջ խոսույթը՝ հիմնականում խստացումների ուղղությամբ: Որ դրանք հիմնականում վերաբերվել են տնտեսության կայացմանը, ոչ մի հիշատակում: Ասենք՝ մեզանում ընդունված է սովորականից հաճախ հիշել ու հիշեցնել գյուղական համայնքներում նորօրյա աշխատատեղերի ստեղծման հարցը: Այն առավելապես դիտարկվում է արդյունաբերական արտադրանքի թողարկման տեսքով, երբ նախընտրելի է տեղական հումքի վերամշակման ու սպառման արտադրության կազմակերպումը: Հենց միայն գինու, գարեջրի ու կաթնամթերքի արտադրությունների կազմակերպումն ու դրանց գովազդի տարածումը բավական է, որ տեղական մանր ու միջին գործարարները խնդիրներ ունենան սրճարանային տեղերի, երաժշտական երեկոների, ժամանցի ու զվարճանքի այլեւայլ միջոցառումների, հյուրանոցային համարների ու դրանցում առողջարարական ծրագրերի հասանելիության հետ, որոնց ականատեսն են դառնում Սինգապուր այցելողները, որոնց թվում՝ հայաստանցիները:
Համաշխարհային վիճակագրությունից տեղեկանում ենք, որ ծառայությունների մատուցումով զբաղված է այդ երկրի աշխատունակ բնակչության 86 տոկոսը, երբ ԱՄՆ-ում այն 79 տոկոս է, ՀՀ-ում՝ 52 տոկոս: Եվ հարցը՝ արդյոք հետընտրական շրջանում մեզանում կգերակայեն այսօրինակ խնդիրներ, թե՞ ամեն ինչ կընթանա սովորական դարձած հունով, հնչում է ինքնաբերաբար:
Ընդունված է վստահել ընտրողին, քանզի նա մեզանից մեկն է, դա մենք ենք: Առողջ բանականությունը հուշում է, որ գործող իշխանությունը մարմնավորող կուսակցությունը բավարար ժամանակ ունենալով հանդերձ ՀՀ տնտեսությունը չի հասցրել հանրության որոշակիից մինչեւ զգալի սպասումների աստիճանի, երբ հրապարակվող թվերի կողքին դնենք իրականությունը, որը պակաս խոսուն չէ, հատկապես ՀՀ պարենային ապահովության ու անվտանգության առումներով, որը դրսեւորվում է նաեւ միջպետական հարաբերություններում:
Թե ուր կտանեն այսօրինակ ալեկոծումները, կտեսնենք ու կզգանք առաջիկա օրերին, անշուշտ՝ Աստծո ողորմածությամբ:
Բարին ընդ մեզ:
ԳԵՂԱՄ ՔՅՈՒՐՈՒՄՅԱՆ
