Ռուբեն Վարդանյանի հետ չեմ ունեցել և այժմ էլ չունեմ ո՛չ ազգ-արյունակցական, ո՛չ ընկերական, ո՛չ խնամիական, ո՛չ գործընկերային և ոչ էլ որևէ այլ տեսակի կապ: Սա հատուկ նրանց համար, ովքեր կարող են որոշակի ենթատեքստ տեսնել ստորև գրվելիք տողերի մեջ:
Երբ Ռուբեն Վարդանյանը թողեց իր ապահով ու հանգիստ կյանքը (կարող էր և չթողնել) և եկավ Արցախի Հանրապետություն, ստանձնեց պետական պատասխանատվություն, իսկ պաշտոնը թողնելուց հետո շարունակեց ապրել շրջափակված Արցախում, ոչ քիչ թվով մարդիկ, ըստ որում առերևույթ ազգությամբ հայ մարդիկ, առանց հիմնավորումների, գրում էին, թե Ռուբեն Վարդանյանը Անգլիայի գործակալ է, կամ Ռուսաստանի գործակալ է, կամ մի երրորդ երկրի գործակալ է:
Երբ Ռուբեն Վարդանյանը օկուպանտ և ցեղասպան Ադրբեջանի հատուկ ծառայությունների աշխատակիցների կողմից ապօրինաբար ձերբակալվեց Արցախի Հանրապետությունը Հայաստանի Հանրապետությանը կապող միջպետական մայրուղու Քաշաթաղի շրջանով անցնող հատվածում՝ Հակարիի կամրջի հարևանությամբ Ադրբեջանի կողմից ապօրինաբար տեղադրված հսկիչ անցագրային կետում, և տարվեց Բաքվի բանտ, կրկին որոշ մարդիկ գրում էին, թե այդ ամենը ձևական բնույթ է կրում, ավելին՝ Ռուբեն Վարդանյանը բանտում չէ և այլն:
Խոսքս ուղղում եմ այդ մարդկանց. տեսնելով համացանցը հեղեղած Բաքվի «դատարանում» գտնվող Ռուբեն Վարդանյանի նկարները, նրա դեմքի արտահայտությունը, արդյո՞ք հաշտ եք ինքներդ ձեզ հետ, արդյո՞ք ձեր խիղճը չի տանջում ձեզ, արդյո՞ք ընդունում եք, որ ժամանակին Ռուբեն Վարդանյանի մասին գրել, կամ ասել եք անհիմն, սուտ, լսարանին մոլորեցնող դատողություններ:
Ռուբեն Վարդանյանի փոխարեն կարող էր լինել մեզանից յուրաքանչյուրը: Ռուբեն Վարդանյանի փոխարեն Բաքվի բանտում կարող էիր լինել հենց դու:
Եվ ուրեմն ցանկացած միտք բարձրաձայնելուց, կամ գրելուց առաջ, հարկ է մի քանի անգամ մտածել, վերլուծել, ապա նոր միայն հրապարակել տվյալ միտքը, ըստ որում՝ բերելով անհրաժեշտ, բավարար և համոզիչ հիմնավորումներ:
Մեր հայրենակիցներն այժմ գտնվում են թշնամու երախում և նրանց ազատելն ու հայրենիք վերադարձնելը յուրաքանչյուր հայի համար պատվի գործ պիտի լինի:
Քաղաքագետ Ստեփան Հասան-Ջալալյան
