Շեյն Դեյվիդ Հայրապետը հայկական ծագում ունեցող հնդիկ պրոֆեսիոնալ երգիչ է, որը որպես վոկալիստ համբավ է ձեռք բերել դպրոցական տարիներին մի շարք մրցույթներում հաղթելուց հետո: Հնդկական լրատվամիջոցները նրան անվանել են «ֆենոմենալ բազմակողմանի կատարող, որին Կալկաթա քաղաքն արարել է վերջին տասնամյակում»:
Նա ծնվել է 1980 թ. մայիսի 21-ին, երգում է 2001 թվականից եւ այժմ Հնդկաստանի ժամանցային ասպարեզի ամենաճանաչված դեմքերից մեկն է: Շեյնը մասնակցել է շուրջ 400 միջոցառման, այդ թվումՙ մենահամերգներ, բացման հանդեսներ, մասնավոր երեկույթներ, հարսանիքներ, ակումբային երեկոներ: Նրա երգա ցանկը բաղկացած է բոլիվուդյան նոր եւ լավագույն հիթերից, փանջաբական բհանգրա ոճի, դասական ռեմիքսներից եւ անգլիական հիթերից, որոնք ընդգրկում են տարբեր ժանրերՙ ռոքնռոլ, բալլադ, դիսկո, փոփ: Հայրապետը ելույթներ է ունեցել հնդիկ նշանավոր երգիչների (Շանտանու Մուքերջի, Աթիֆ Ասլամ, Սուխբիր, Կունալ Գանջավալա, Շիբանի Կաշյապ, Կրիշնա Կուոմար Կուննատ, Տարսամե Սինգհ Սաինի) եւ խմբերի ( «Բոմբեյ վիկինգ») հետ: Ելույթ է ունեցել նաեւ Հնդկաստանի նախագահի համար: Շեյնը հանդես է եկել Կանադայում, Միացյալ Նահանգներում եւ Մերձավոր Արեւելքում, համերգներով շրջագայել է Շվեյցարիայում, Ավստրալիայում, Բանգլադեշում եւ Հնդկաստանում:
– Շե՛յն, ես քո մասին նախ իմացել եմ Սամիմիտրա Դասի «Իմ հայկական թաղամասը» հնդկական վավերագրական ֆիլմից, որը պատմում է այսօրվա Հնդկաստանի հայերի մասին: Քո անունը հայերենում հնչում է Հայրապետ: Ինչպե՞ս են հնդիկներն ու արեւմուտքցիներն այն արտասանում:
– Արեւմուտքցիները հիմնականում ճիշտ են հնչեցնում: Իսկ երբեմն հնդիկները, որոնք ծանոթ չեն այդ անունին, ասում են Հարփրիտ ՙ մտածելով, որ ես փանջաբցի եմ:
– Իմ սերնդի համար հնդկական փոփ երգը կապված էր «Դիսկո պարողը» կինոնկարի եւ Միթհուն Չակրաբորտիի երգերի հետ: Հիմա ո՞ր փուլում է հնդկական փոփ երաժշտությունը:
– Ցավոք, այն գտնվում է այլասերման առաջնային փուլում: Ցանկացած անիմաստ քնարական աղբ կարող է վերածվել հիթի, երբ դրան ավելանա ռիթմ:
– Մասնավորապես, հնդիկ փոփ երգիչներն իրենց կատարումներում համատեղում են շատ պարեր եւ դերասանական պահեր:
– Կարծում եմ, որ նրանք դա անում են հանդիսատեսի ուշադրությունը երգի անիմաստ խոսքերից շեղելու համար: Չնայած ոչ բոլոր դեպքերում, որոշ երգեր լավ իմաստ ունեն:
– Դու երգում ես դպրոցական տարիներից, բայց սովորել ես Սենտ-Քսավիերի քոլեջում` առեւտրի բակալավրի աստիճան ստանալու համար: Այսպիսով, քո կյանքը բաժանո՞ւմ ես երկու մասնագիտության միջեւ, թե՞ երգը հիմնական զբաղմունքդ է:
– Երգն իմ հիմնական զբաղմունքն է: Ես չափազանց թույլ եմ մաթեմատիկայի եւ հաշիվների մեջ: Ես հիմնականում երգում եմ բոլիվուդյան փենջաբի եւ անգլերեն երգեր ողջ երկրի ակումբներում, հյուրանոցներում եւ հարսանիքներում:
– Ժամանակին Հնդկաստանում բարգավաճ հայկական համայնքներ կային: Այսօր ողջ Հնդկաստանում մի բուռ հայ կա: 100-ից պակաս հնդիկ հայեր ապրում են Կալկաթայում: Քո ընտանիքը պահպանո՞ւմ է որոշ հայկական ավանդույթներ: Եթե այո, ապա ինչպե՞ս:
– Հունվարի 6-ին Սուրբ Ծնունդը նշելուց բացի, մենք հիմնականում հնդիկ ենքՙ մեր բնույթով, արյամբ եւ շարժուձեւով: Այսինքնՙ մենք ուտում ենք շատ հնդկական սնունդ եւ նշում բոլոր հնդկական փառատոները, ինչպես նաեւ կրում ենք հնդկական հագուստ: Այսպիսով, անկեղծ ասած, մենք ավելի հնդիկ ենք, քան հայ: Հայկական սնունդը եւ տոները շատ հազվադեպ են մեր կյանքում, եւ ես նույնպես ծանոթ չեմ հայկական երաժշտությանը: Այնուամենայնիվ, մենք հաճախ ենք եկեղեցի գնում: Բայց եւ չեմ կարծում, որ Կալկաթայում հայկական հասարակական կյանք կա:
– Պատմի՛ր, խնդրեմ, ընտանիքիդ մասին:
– Հայրս ՙ Փիթերը, կես հայ է, կես անգլո-հնդիկ: Մայրս` Հիթըր Հայրապետը, նույնպես անգլո-հնդիկ է: Հայրս եղել է Կալկաթայի հայկական ակումբի նախագահը: Կինսՙ Նիդհին, փանջաբցի քրիստոնյա է, իսկ երկու աղջիկներս մկրտված հայեր են:
– Երբեւէ համագործակցե՞լ ես որեւէ հայի հետ:
– Հայկական քոլեջի իմ նախկին ընկերներով մենք փորձում էինք կազմակերպել իմ ելույթներն Իրանում կամ Հայաստանում, բայց չստացվեց: Միգուցե ապագայում ինչ-որ ժամանակ նորից փորձենք:
– Տասը տարի առաջ ինձ ուղարկած մի հաղորդագրության մեջ դու հույս էիր հայտնել առաջիկայում այցելել Հայաստան: Ուրեմն դա դեռ տեղի չի՞ ունեցել:
– Ցավոք, ոչ. Ես դեռ չեմ կարողացել այցելել Հայաստան: Հուսանքՙ մի օր կհաջողվի:
– Կովիդ-19-ն ինչպե՞ս ազդեց քո գործունեության վրա:
– Այն լիովին ընդհատեց իմ երգչական կյանքը: Աշխատանքները պակասել են, բայց ես հավատում եմ հրաշքների եւ վստահ եմ, որ հետագայում ամեն ինչ կբարելավվի:
– Մեր ժամանակներում դժվար է խոսել առաջիկա նախագծերի մասին: Ունե՞ս այդպիսիք:
– Այս պահին չունեմ: Ես իմ բոլոր օրերն անցկացնում եմ իմ ընտանիքի, իմ երկու գեղեցիկ դուստրերիՙ Սքայլա Սերայի (շուտով կլինի տասը տարեկան) եւ Սիեռա Աննի հետ, որը յոթ տարեկան է, որի համար ես չափազանց երախտապարտ եմ կյանքին:
