Հեռուստաեթերից ելույթներ ունեցող որոշակի անձինք, որոնց լրագրողները քաղաքական գործիչներ ու վերլուծաբաններ են ներկայացնում, վերջին օրերին հաճախ են խոսում ծավալվող իրադարձությունների հանդեպ հասարակական ու հանրայինՙ իրենց բնորոշմամբ պասիվ դիրքորոշման մասին: Ամենայն անկեղծությամբ ցանկանում եմ ասելՙ արդար չէ մարդկանց պարսավել բաների համար, որոնցում նրանց ներքաշել են տասնամյակներ շարունակ եւ նույնքան շրջան էլ հիասթափեցրել: Բացառություն էր թերեւս 88-ը եւ մասամբ 2018-ի ապրիլը, երբ կոռուպցիա կոչվածը մարդկանց ու հանրությանը պարզապես խանգարում էր ապրել, երկիրը տնտեսական գահավիժման էր հասել, որը ՀՀ նախագահն ընդունեց որպես գաղջ միջավայրում ապրելատեղ:
Նայում եմ բնակելի թաղամասիս հարյուրավոր ծանոթ դեմքերին ու մտորում, թե ի՞նչ են ակնկալում նրանցից հրապարակային այրերըՙ գալ հանրահավաքների ու փողոցներ փակել: Վստահեցնում եմ, որ ծանոթներիս ու հարեւաններիս բազմաթիվ ներկայացուցիչների մեջ հազիվ մի քանիսն են եղել նրանք, որոնց նկատել եմ այլեւայլ հավաքներում: Երբ իշխանությունն իր քաղաքացուն արհամարել, ոչնչացրել է բոլոր առումներով, անգամ նրան նորերի բառապաշարով հպարտ քաղաքացի է հռչակել, մարդկանց հիմնական հատվածի մոտ սպասվող հեղափոխական դրսեւորումներ չեն առաջացել: Դա հերթական եւ հատկապես ընթացիկ իշխանության ամոթն է, որը սովորեցրեց ջարդել հանրային ունեցվածքն ու օրեր անց ուղղակի առումով ասֆալտին փռելու ու պատերին ծեփելու կոչերով հարձակվեց յուրօրինակ լավատեսության տրված մարդկային հատվածների վրա: Տասնյակ ոլորտներում հանրային ակտիվացումներ եղան, բնապահպանական ու սանիտարա-հիգիենիկ, համայնքապետերի ապօրինությունների ու համայնքների խոշորացման դեմ, փոքր ու միջին գործարարությունն ընդվզեց հարկային տեռորի դեմ, որոնց օրվա իշխանությունը բացարձակապես ապօրինի ոստիկանական ու ԱԱԾ-ական ուժերի ճնշմամբ անողոք լռեցրեց, շատերին էլ կալանքներով սպառնաց:
Մեր ամոթն է, որ հայրենի համարվող թե հորջորջվող իշխանությունը չտեսնելու է տալիս հանրային այս վիճակը, երբեմն մարդկանց հարաբերական պասիվությունը փորձում է ներկայացնել որպես իր գործունեությանը համաձայնություն: Առավել մեծ վիրավորանք կառավարում կոչվողին դժվար է պատկերացնել: Միայն խոշոր բիզնեսի հարկային արտոնությունների միջոցով հարկահավաքությունից դուրս թողնելու որոշումով ՀՀ բյուջեն առնվազն 70 միլիոն դոլարի թերակատարում ունեցավ, որը փակելու համար ձեռք մեկնեցին մեր միլիոնավոր հայրենակիցների հանգանակած հիմնադրամի միջոցներին: Ուղղակի զավեշտի ոլորտից են իշխանության տնտեսական բարեփոխումների ուղղությամբ քայլերը, հատկապես գյուղատնտեսության զարգացմանն ուղղվածները: Նշեմ դրանցից տարօրինակը, եթե խայտառակը չասեմ, «խելացի անասնագոմեր» անվանվածը: ՀՀ կառավարությունում այն քննարկելիս, ֆինանսական միջոցների հատկացման որոշում ընդունելիս բառ անգամ չասվեց, որ ծրագրի հեղինակը ոչ թե ՀՀ էկոնոմիկայի նախարարությունն էր, այլ մեր երկրում 2005 թվականից գործող ԱՄՆ-ի գյուղդեպարտամենտի ագրոբիզնեսի ու գյուղի զարգացման կենտրոնը, այսպես կոչված CARD-ը: Թե ինչ ավերածությունների է ենթարկվել հայկական գյուղը, տեսանելի է բոլորիս ներկրվում է այն ամենը, ինչ հնարավոր է արտադրել մեր բարեբեր հողերումՙ սկսած առաջին անհրաժեշտության հացահատիկից ու բուսա-կենդանական յուղերից, մսատեսակներից, անգամ սոխ ու սխտորից, շաքարավազի հումքից, վերամշակողներին անհրաժեշտ նյութերից ու օժանդակ միջոցներից:
Ավերվածն առավել է ավերակվում եւ սա իշխանության խնդիր է, որտեղ մեղավորների փնտրտուքի տրվել պարզապես պետք չէ:
24 նոյեմբեր, 2020
