Մինչ Ռուբեն Սադոյանը կնշանակվեր Վրաստանում ՀՀ դեսպանՙ փոխարինելով Յուրի Վարդանյանին, ես անձամբ, խոստովանեմ, նրա մասին որեւէ բան չգիտեի, չգիտեի անգամ, որ նա ԱԺ պատգամավոր է, ընդ որումՙ երկարամյա: Հետեւաբար, երբ նախագահի որոշմամբ պարոն Սադոյանը դարձավ Նորին Գերազանցություն, ես Google որոնման համակարգով սկսեցի նրա մասին տեղեկություններ հավաքել: Առաջինն ինչ բերեց Google-ը այն էր, որ Ռուբեն Սադոյանը ԱԺ-ի պատգամավոր է եւ ինձ առաջարկեց մտնել ԱԺ-ի պաշտոնական կայքՙ ծանոթանալու պարոն Սադոյանի կենսագրությանը:
Ծանոթացա, ըստ այդմ Ռուբեն Ալֆրեդի Սադոյանը ծնվել է 1968-ին Երեւանում, ավարտել է Երեւանի ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտը, մասնագիտությամբՙ ֆինանսիստ-տնտեսագետ է (սա շատ կարեւոր է): Ավարտելուց հետո անմիջապես աշխատել է որպես հաշվապահ, երկար տարիներ աշխատել է ՀՀ հարկային տեսչությունում, հիմնադրել է ՍՊԸ-ներ, ապա աշխատանքի է անցել էլեկտրական ցանցերում, հետո նորից վերադարձել հարկային ոլորտ, մի խոսքով… Բանակում չի ծառայել: 2003-04-ին, երբ Գագիկ Բեգլարյանը Երեւանի քաղաքապետն էր (սա շատ կարեւոր է), պարոն Սադոյանը աշխատել է որպես Կենտրոն-կանաչապատում ՓԲԸ -ի փոխտնօրեն: Դեՙ զբաղվել է Երեւանի կենտրոնի կանաչապատմամբ, այսինքնՙ եթե 2003-04-ին Երեւանի կոնկրետ կենտրոնը լավ չի կանաչապատվել, կամ առհասարակ չի կանաչապատվել, ապա մեղավորն արդեն գիտենք, թե ով է: Ապա, 2005-ին, պարոն Սադոյանը հիմնադրում է Յունիգրաֆ-Իքս ՍՊԸ -ն: ՍՊԸ-ն ակտիվ գործունեություն է ծավալել Երեւանի քաղաքապետարանի հետ (քաղաքապետը Բեգլարյանն էր), մասնավորաբար զբաղվելով թափառող շների ստերիլիզացման գործերով:
Բայց այստեղ կանգ առնենք. բանն այն է, որ պարոն Սադոյանի (իսկ վերջինս, հիշեցնեմ, Վրաստանում մեր նոր արտակարգ եւ լիազոր դեսպանն է) մասին Google-ի բերած երկրորդ հոդվածը…բայց ավելի լավ է դրա միայն վերնագիրն ասեմՙ «Թե ինչպես շուն խփող Ռուբոն դարձավ ԱԺ պատգամավոր» : Խոստովանեմՙ հոդվածին ծանոթանալուց հետո եւ առհասարակ տեղեկանալով, որ պարոն Ռուբեն Սադոյանը որոշ շրջանակներում հայտնի է շուն խփող Ռուբո անունով, մեծ էր գայթակղությունն այս հոդվածը վերնագրելՙ «Թե ինչպես շուն խփող Ռուբոն դարձավ Վրաստանում ՀՀ դեսպան» : Ինչեւէ… Ի դեպ, Ռուբեն Սադոյանի հիշյալ մականունն ամենեւին էլ չափազանցված չէ, բանն այն է, որ Յունիգրաֆ-Իքսը իրականում զբաղված է եղել ոչ թե թափառող շների ստերիլիզացմամբ, այլ դրանց ուղղակի սատկացրել է, անշուշտ քաղաքային բյուջեի փողերով: Պարոն Սադոյանի մասին իմացա նաեւ, որ նրա ընտանեկան քավորը ինքըՙ Գագիկ Բեգլարյանն է անձամբ, դրա համար էլ շատ կարեւոր է, որ Սադոյանը քաղաքապետարանի հետ գործ է արել քաղաքապետ Բեգլարյանի օրոք միայն: Հետո դարձել է պատգամավոր: Եթե հետաքրքրական է, ապա ասեմ, որ պարոն Սադոյանը մշտապես կողմ է քվեարկել իշխանական նախագծերին, եթե իհարկե նիստերին ներկա է գտնվել:
Վրաստանում մեր նոր դեսպանի մասին կարեւոր է իմանալ նաեւ, որ 2015-ին մասնագիտությամբ ֆինանսիստ-տնտեսագետ պարոն Սադոյանն, ըստ մամուլի տեղեկությունների, ՀՀ բանկերին միլիոնների հասնող պարտքեր ուներ: Բանկերն էլ, չկարողանալով հետ ստանալ իրենց գումարները, դատի են տվել ԱԺ պատգամավորին: Կոնկրետ այդ տարի, կոնկրետ Կենտրոն եւ Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում է գտնվել Ամերիա բանկի հայցն ընդդեմ Ռուբեն Սադոյանի: Բայց սա չէ կարեւորը, այլ այն, որ գործը քննելու համար նշանակվել է դատավոր Գագիկ Խանդանյանը , որը, լրիվ պատահաբար անշուշտ, Գագիկ Բեգլարյանի խնամին է, իսկ վերջինս, հիշում ենք, Ռուբեն Սադոյանի քավորն է: Թե ի՞նչ եղավ այդ գործի հետ, ոչ ոք չգիտի, գոնե Google-ը հաստատ չգիտի, երեւի կորավ. ամեն դեպքում վարկած է:
Թե ինչ կլինի հիմաՙ մեզ համար մեղմ ասած կարեւոր Վրաստանում մեր գործերի հետ, կրկին ոչ ոք չգիտի: Ամեն դեպքում հոռետեսն ասում էՙ ավելի վատ է լինելու, լավատեսն ասում էՙ սրանից ավելի վատ չի կարող լինել:
