Սպառազինվել եւ երկխոսության կոչ անել
Վարշավայի գագաթաժողովում ՆԱՏՕ-ն հաստատեց Եվրոպայի արեւելքում իր ռազմական ներկայությունն ուժեղացնելու մտադրությունը, որպեսզի հանգստացնի իր արեւելաեվրոպական անդամներին, եւ միեւնույն ժամանակ երկխոսության կոչ արեց Ռուսաստանին: «Le Figaro» ազդեցիկ օրաթերթի հատուկ թղթակից Ալեն Բառլյուեն հուլիսի 10-ի համարում արձանագրում է, որ ՆԱՏՕ-ն Ռուսաստանին ըստ էության չի համարում «սպառնալիք», սակայն խուսափում է դա հավաստել գագաթաժողովի վերջնական հայտարարության մեջ: Դաշինքում այդ մոտեցմանը դեմ են միայն Բալթյան երկրները եւ Լեհաստանը: Այդ պատճառով ՆԱՏՕ-ի անդամ 28 երկրների միջեւ խոր տարաձայնություններ կան Մոսկվայի հետ դաշինքի հարաբերությունների առնչությամբ:
Հարակից հայտարարության մեջ ՆԱՏՕ-ի անդամները հավաստում են հավաքական պաշտպանության խարիսխներ հանդիսացող «միասնությունն» ու «համերաշխությունը», ինչպես նաեւ իրենց «հիմնարար պատասխանատվությունը»: Անվտանգությանը սպառնացող գլխավոր մարտահրավերների թվում են Ռուսաստանի դերը Ուկրաինայի ճգնաժամի մեջ եւ «Ղրիմի բռնակցումը», որոնք փաստաթղթում դիվանագիտորեն նշվում են լոկ որպես «Եվրոպայի կանոնների վրա հիմնված կարգին վնասող» երեւույթներ: Ավելին, ոչ թե խոսվում է արտաքին սպառնալիքի մասին, այլ ասվում է, որ «ՆԱՏՕ-ն սպառնալիք չէ որեւէ երկրի համար»: Այս ձեւակերպումը, անշուշտ, փոխզիջման արդյունք է, նշում է թերթը:
Այս գծի հետեւորդներից է ՆԱՏՕ-ի գլխավոր քարտուղար Ենս Ստոլտենբերգը, որը կողմ է միաժամանակ «ուժեղ պաշտպանությանը եւ Մոսկվայի հետ կառուցողական երկխոսությանը»: «Մենք ՆԱՏՕ-ի որեւիցե անդամի նկատմամբ որեւէ անմիջական սպառնալիք չենք տեսնում», ընդգծում է նա: Ստոլտենբերգը նաեւ ասում է, որ ներկայումս «սառը պատերազմի» իրավիճակ գոյություն չունի:
Ռուսաստանը «ո՛չ սպառնալիք է, ո՛չ էլ հակառակորդ»
Վարշավայում որոշվեց ուժեղացնել ՆԱՏՕ-ի ռազմական ներկայությունը Եվրոպայի արեւելքում: Չորս գումարտակ (շուրջ 4000 զինծառայող) ռոտացիոն կարգով կտեղաբաշխվի Բալթյան երկրներում եւ Լեհաստանում: Թերթի տվյալներով, Ֆրանսիան ֆրանս-գերմանական բրիգադի շրջանակներում 2017 թ. Էստոնիա կուղարկի մեկ վաշտ (150 մարդ) եւ մեկ ուրիշ վաշտՙ Լիտվա (2018 թ.): Նաեւ որոշվեց երկու տարվա ընդմիջումից հետոՙ հուլիսի 13-ին անցկացնել ՆԱՏՕ-Ռուսաստան խորհրդի դեսպանների հանդիպում:
Ի հակադրություն Բալթյան երկրների եւ Լեհաստանի, Ֆրանսիայի նախագահ Ֆրանսուա Օլանդը Վարշավա ժամանելուն պես ընդգծեց, որ Ռուսաստանը «ո՛չ սպառնալիք է, ո՛չ էլ հակառակորդ», այլ «գործընկեր է, որը, ճիշտ է, երբեմն կարող է ուժ գործադրել», ինչպես Ուկրաինայում: Սակայն մամլո ասուլիում նա արտահայտվեց գագաթաժողովի ոգով, ասելով, թե «վճռականությունն է հնարավոր դարձնում երկխոսությունը, իսկ վերջինս թույլ է տալիս գտնել լուծումներ»: Իսկ նախօրեին գագաթաժողովում ունեցած ելույթում Օլանդը հայտարարել էր, որ «ՆԱՏՕ-ն բնավ կոչված չէ ազդելու Եվրոպայի եւ Ռուսաստանի հարաբերությունների վրա»: Այդպիսով Ֆրանսիան միացել էր Գերմանիայի եւ Իտալիայի չափավորական դիրքորոշմանը:
«Մնալ ուշադիր եւ զգոն»
«Le Figaro»-ն Ռուսաստանի բնութագրման կապակցությամբ մեջբերում է նաեւ Ֆրանսիայի միջազգային հարաբերությունների ինստիտուտի տնօրեն Թոմա Գոմարի տեսակետը: Տվյալ դեպքում որեւէ երկրի բնութագրման համար Գոման կարեւոր է համարում այն հանգամանքը, թե երկիրը կայունության, թե՞ անկայունության աղբյուր է: Գոման որպես փորձագետ մասնակցում էր Վարշավայի գագաթաժողովին: «Ռուսաստանը գործընկեր է, քանի որ առանց նրա հնարավոր չէ կարգավորել համապարփակ մեծ թեմաները, ինչպիսիք են Իրանը եւ Սիրիան: Բայց միեւնույն ժամանակ նա հակառակորդ է, քանի որ այդ երկիրը որդեգրում է նախահարձակ (ինչպես Ուկրաինայում) եւ ներխուժական (ինչպես եվրոպական որոշ մայրաքաղաքներում) դիրքորոշում», ասում է Գոման եւ եզրակացնում. «Այսպիսով, անորոշություն ստեղծելու իր կարողության պատճառով Ռուսաստանը միաժամանակ գործընկեր է եւ հակառակորդ, որին դեմ հանդիման հարկավոր է մնալ ուշադիր եւ զգոն»:
