Հայաստանը դիմել է Ռուսաստանին մեր երկրին մատակարարվող գազի գնի իջեցման համար: Նման խնդրանքով հայ գործարարները դիմել էին Հայաստանի վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանին : Վերջինս էլ հայտնել է, որ այդ հարցով իրենք դիմել են Ռուսաստանի Դաշնության իշխանություններին եւ ակնկալում են ստանալ դրական լուծումՙ «հաշվի առնելով Ռուսաստանի Դաշնության հետ մեր գործընկերության ռազմավարական բնույթը»: Խոսքը Հայաստանի սահմանին մատակարարվող գազի գնի մասին է: Այն այժմ կազմում է 165 դոլար 1000 խմ համար:
Թերեւս ավելորդ է ասել, որ Հայաստանին մատակարարվող գազի գինը աշխարհում ամենէժաններից է: Բավական է ծանոթանալ շատ ավելի մեծ ծավալներով եվրոպական երկրներին մատակարարվող ռուսական գազի գնին (300-350 եվրո), պատկերացնելու համար, թե ինչ է նշանակում մեր գազի գինը: Ակնհայտ է, որ ռուսական կողմը Հայաստանին գազ է մատակարարում 165 դոլարովՙ նկատի ունենալով հենց վերեւում նշված «ռազմավարական գործընկերությունը» երկու երկրների միջեւ: Ընդ որում, այդ գինը 2015-ին դարձյալ իջեցվել է մեր խնդրանքովՙ նախկին, դարձյալ շատ ցածրՙ 189 դոլար գնից, այն բանից հետո, երբ հայկական դրամը արժեզրկվեց մոտ 15 տոկոսով:
Հիմա կրկին դիմում ենք Ռուաստանին գազի գնի իջեցման խնդրանքով եւ ակնկալում, որ մեզ կընդառաջեն: Անշուշտՙ նկատի ունենալով Ռուսաստանի համար Հայաստանի կարեւորությունը այս տարածաշրջանում: Այլապես, չնչին քանակներով, այլ երկրով (Վրաստանով) տարանցման համար վճարով, մեզ մատակարարվող գազի տնտեսապես հիմնավորված գինը առնվազն 2-3 անգամ ավելին պետք է լիներ: Տեղեկությունները, թե կարող ենք ավելի էժան գնով գազ ստանալ Իրանից եւ իբր Ռուսաստանն է դրա խոչընդոտը, դատարկ եւ անիմաստ խոսակցություններ են: Համեմատության համար նշենք, որ Իրանից դեպի Պակիստան եւ Հնդկաստան իրանական գազի ահռելի ծավալներով մատակարարման դեպքում անգամ Իրանը ոչ մի կերպ չի համաձայնվում գազի միջազգային գներից (մոտ 400 դոլար) ցածր գին սահմանել, ինչն էլ այդ գազատարի կառուցմանը խոչընդոտն է: Հետեւաբար, ինչպե՞ս կարող է Հայաստանի փոքր շուկայի համար իրանական գազի գինը 100 դոլար կամ դրան մոտ գին լինել:
Ի դեպ, հետաքրքրական կարող են լինել Ադրբեջանի կողմից Վրաստանին մատակարարվող գազի գները, նկատի ունենալով, որ այս երկու երկրների միջեւ այլ երկիր չի գտնվում եւ գազատարն էլ չի անցնում այնպիսի ահռելի ճանապարհ, ինչպիսին Ռուսաստանից Հայաստանն է: Ըստ ադրբեջանական լրատվամիջոցների, Ադրբեջանից Վրաստան մատակարարվող գազի միջին գինը 175 դոլար է: Ավելի կոնկրետ, կան մատակարարման երեք գներՙ սոցիալական գազ, որի գինը 150 դոլար է, տարածաշրջանայինՙ 180 դոլար եւ առեւտրայինՙ 200 դոլար 1000 խմ համար: Սա համադրենք Ռուսաստանից Հայաստանին մատակարարվող գազի գնի հետ, որը հուսով ենք ավելի էժանացնել, ապա Իրանի կողմից ավելի էժան գնով գազ ստանալու խոսակցությունների հետ, իրականությունը պարզ կդառնա:
Հետեւաբար, ռուսական էժան գազը ստանալիս կամ դրա հետագա էժանացման համար դիմելիս, չմոռանանք, որ միայն այդ երկրից կարող ենք նման գնով գազ ստանալ կամ դիմել այն ավելի էժանացնելու խնդրանքով: Չմոռանանք, որ այսպես կոչված արեւմտյան կողմնորոշում ունեցող Վրաստանն անգամ ցանկանում է ավելացնել Ռուսաստանից ստացվող գազի ծավալը, որն ավելի էժան կարող է լինել նրա համար, քան Ադրբեջանի մատակարարածը: Չմոռանանք նաեւ, որ ատոմակայանի վերակառուցման, ռազմական տեխնիկայի, խոշոր ֆինանսական աջակցության հարցերով նեղն ընկնելիս կամ առանց դրա մեր հայացքն առաջին հերթին ուղղվում է դեպի Ռուսաստան եւ հիմնականում արժանանում դրական արձագանքի: Նման արձագանքի հույս ունենք նաեւ գազի գնի իջեցման հարցում: Այսինքն, առանց ռազմավարական դաշնակից Ռուսաստանի, դժվար է պատկերացնել, թե ինչ անելանելի վիճակներում կարող ենք հայտնվել: Հետեւաբար, պետք չի տուրք տալ արեւմուտքից կեր ստացող զանազան «իրավապաշտպանների», խոսքի ազատության «պաշտպանների» եւ այլ ձրիակերներիՙ տարբեր առիթներով բորբոքող հակառուսաստանյան տրամադրություններին: Չի կարելի թքել այն ձեռքի վրա, որից մշտապես ստանում ես: Հակառակ դեպքումՙ դու կամ հիմար ես, կամՙ հիվանդ: Իսկ այդպիսիների պակաս մեզ մոտ, ցավոք, չի զգացվում:
