Պատասխանատու մամուլ. այս արտահայտւթյունը ամենաքիչը ծիծաղ է առաջացնում հայրենական մամուլի որոշ ներկայացուցիչների եւ նրանց թեւերի տակ ծվարած մեր որոշ լրագրող(ուհի)ների մոտ: Առանց տեղյակ լինելու, որ այդ արտահայտությունը ոչ թե մեր երկրի երկրորդ նախագահի գյուտն է, այլ արեւմտյան մամուլի բոլոր տեսաբանների պահանջը լրագրողներից, նրանքՙ այդ «թրծված» լրագրող(ուհի)ները, պատասխանատու մամուլ հասկացության տակ հասկանում են իշխանամետ, իշխանությունների կամակատար մամուլ:
Առայժմ մի կողմ թողնենք մամուլի մարդկանց այդ կարեւոր պարտականության քննությունը եւ փորձենք քննել մեր մամուլիՙ անպատասխանատվության դրսեւորումների հարցը, տեղի սղության պատճառով բավարարվելով ընդամենը մեկՙ ամենաթարմ օրինակով:
Մեր օրաթերթերից մեկը, որի անունը զանց եմ առնում հիշատակելՙ անպատասխանատվության մեջ նրա եզակի չլինելու պատճառով, մի քանի օր առաջ որպես առաջին էջի առաջին լուր տեղեկացրել էր, որ Հայ եկեղեցու Արցախի թեմի առաջնորդ Պարգեւ արք. Մարտիրոսյանը նախորդ շաբաթ արժանացել է «Արցախի հերոս» կոչմանը: Այսքանըՙ որպես ճիշտ եւ ճշմարիտ տեղեկատվություն: Հետաքրքրականը շարունակությունն է սակայն, որը բացահայտում է նման տեղեկությունը թերթի առաջին էջի վերեւի հատվածում զետեղելու խմբագրության հոգածության պատճառը: Պարզվում է, որ շքանշանի տվչության արարողությանը չի մասնակցել Ամենայն հայոց հայրապետը, որի ուշքը, ըստ թերթի, գնում է նման պաշտոնական արարողությունների համար: Եվ չմասնակցելու այդ փաստի մեջ խմբագրությունը գտնում է մի մե՜ծ, աշխարհացո՜ւնց պատճառՙ Վեհափառ հայրապետի եւ Պարգեւ Սրբազանի հարաբերությունները խիստ լարված են: Բա՞, հենց այսպես են գտնում մեր որոշ լրատվամիջոցներ զգայացունց ինտրիգները եւ կուրծք են ծեծում իրենց «լավատեղյակությամբ» եւ «աչալրջությամբ»: Նաեւՙ անպատասխանատվությա՛մբ:
Անպատասխանատվությունՙ սեփական ընթերցողների նկատմամբ, ինչի պատճառով է նաեւ, որ մեր հասարակությունը, մեր քաղաքացիները հիասթափված են մեզնից, մեր ողջ մամուլից:
Այդ եւ նման լրատվամիջոցների համար բնավ կարեւոր չէ հարցը, թե ինչո՞ւ Ամենայն հայոց հայրապետը Էջմիածնից Ստեփանակերտ անձամբ պետք է գնար նման արարողությանը մասնակցելու: Կարեւոր չէ, որ այդ արարողությանը, համենայնդեպս, մասնակցում էին առնվազն երկու թեմակալ առաջնորդներՙ հենց Վեհափառ հայրապետի հրահանգով: Այդ լրատվամիջոցին ու նմաններին ամենեւին էլ չի հետաքրքրում, թե հիշյալ արարողության օրերին որտեղ էր գտնվում Կաթողիկոսը: Այլապես ընդամենը մեկ զանգ Մայր աթոռՙ եւ կիմացվեր իրողությունըՙ Հայ եկեղեցու հովվապետը աշխատանքային այցով գտնվում էր Ծայրագույն Արեւելքումՙ Հնդկաստանում եւ Մյանմարում, որտեղ ունենք եկեղեցապատկան կարեւոր կալվածքներ, որոնցից Մյանմարի (նախկին Բուրմա) Սբ. Հովհաննես 200 տարվա եկեղեցու սեփականության իրավունքը Մայր աթոռը փորձում է վերստանալ դատական կարգով…
…Նման լրատվամիջոցների համար կարեւորը ինտրիգն է, անձնամիջյան հարաբերությունները: Եթե չկանՙ պետք է հորինել դրանք, սարքել եւ սրել: Ի գին ամեն ինչի:
Բայց ո՞ւր մնաց պատասխանատվությունը քաղաքացու, հասարակության նկատմամբ:
