Լրագրողների նկատմամբ ասես քրոնիկ հակակրանք ունեցող իշխանությունները զգուշացնում են՝ ընդդեմ լրատվամիջոցների հերթական օրենքը կարող են ընդունել: Այս մասին օրեր առաջ՝ Տեղ գյուղում հակառակորդի կողմից ռազմական էսկալացիա հրահրելու ժամանակ, Ազգային ժողովի «Քաղաքացիական պայմանագիր» խմբակցության պատգամավոր Վիլեն Գաբրիելյանն է հայտարարել: Խորհրդարանի անվտնագության ու պաշտպանության հարցերի մշտական հնանձնաժողովի անդամը Facebook-ի իր էջում լրագրողներիս համար աչքալուսանք է գրել՝ մասնավորեցնելով. «Տեղեկացնում եմ, որ բավականին երկար ժամանակ մտորում եմ «ռազմական ցենզուրայի մասին» օրենք մշակելու վերաբերյալ, բայց վերջին պահին միշտ ինչ-որ փաստարկ հետ է պահել այս մտքից: Այսօր վերջնականապես համոզվել եմ, որ այս բովանդակությամբ օրենքն ուղղակի կենսական անհրաժեշտություն է, եւ վաղվանից կիրագործեմ այս նախաձեռնությունը կյանքի կոչելու ինստիտուցիոնալ քայլեր»:
Հայաստանը «ժողովրդավարության բաստիոն» համարող ու այդ մասին զօրուգիշեր ճառող իշխանականը, փաստորեն, լրագրողների բերանը փակելու, ազատ խոսքը լռեցնելու նախաձեռնությամբ է ցանկանում հանդես գալ, որ ցանկացած պահի կարողանան լռեցնել ոչ ցանկալի լրատվամիջոցներին ու լրագրողներին: Բայց եթե երեսփոխանը չգիտի, ապա գուցե իր՝ արեւմտյան արժեքների հովերով տարված գործընկերներին հարցնի, թե բացասական ինչ մե՜ծ ընկալում ունի հենց միայն «ցենզուրա» բառը: Գրաքննության որեւէ դրսեւորում, անկախ հանգամանքից՝ ինչքանով է այն պետության շահերից բխում, դեմ է ժողովրդավարությանը: Անկեղծ ասած՝ զարմանալու չէ, որ լրագրող Նիկոլ Փաշինյանն ու նրա թիմակիցները, որ, ի դեպ, մեծամասամբ նույնպես լրագրողներ են, իրենց նախկին գործընկերների գործունեությունը սահմանափակող հերթական օրինագիծն ԱԺ կբերեն ու, ըստ երեւույթին, կընդունեն այն: 2018-ի քաղաքական վերադասավորումներից ու հատկապես 2020-ի 44-օրյա պատերազմից հետո իշխանությունն ընդդեմ լրագրողների այնքա՜ն օրինգածեր ու որոշումներ է ընդունել, որ դրանք թվելն անգամ դժվար է: Օրինակի համար նշենք միայն, որ ՀՀ 3-րդ հանրապետության պատմության մեջ առաջին անգամ հենց լրագրողների իշխանության ժամանակ էր, որ Ազգային ժողովում սահմանափակվեց լրագրողների ազատ տեղաշարժը: Այժմ, փաստորեն, իրեն «Նավակ ճոճողը» հռչակած երեսփոխանը որոշել է՝ փակել բոլոր այն լրատվամիջոցների բերանը, որ ռազմական էսկալացիաների, պատերազմների, մարտական գործողությունների կամ պարզապես սահմանային լարվածություննների ժամանակ բացի պաշտոնական տեղեկատվությունը կհամարձակվեն սեփական լրատվությունը հրամցնել հանրությանը:
Համենայնդեպս, լրագրողական համայնքը զօրուգիշեր պետք է աղոթի, որ ՔՊ-ականները միայն գրաքնությունն օրինականացնելով սահմանափկվեն: Այլապես, ով գիտե, գուցե մի օր էլ արթնանան ու որոշեն, որ պաշտոնական տեղեկատվությունից բացի սեփական լրատվությունը մատուցող լրագրողներին պետք է ազատազրկել կամ խարույկի վրա այրել:
ՍԵՎԱԿ ՎԱՐԴՈՒՄՅԱՆ
