Հեղափոխական իրադրություն
Ում ժամանակին բախտ է վիճակվել տքնանքով սերտելու մարքսիզմ-լենինիզմի ուսմունքն ու դիալեկտիկական մատերիալիզմը, հեղափոխությունների ու սոցիալական ցնցումների մասին ունի դասական պատկերացումներ: Իսկ դասականն այն է, որ հեղափոխություններն առաջանում են օբյեկտիվ փոփոխությունների արդյունքում, երբ ստեղծվում է հեղափոխական իրադրություն:
Նման իրադրություններ առաջանում են այն ժամանակ, երբ «ստորին խավերը չեն ուզում, իսկ վերինները չեն կարող հին ձեւով ապրել»:
Այս մարքսիստական «ճշմարտությունն» անգիր արած ուսանողներին էր միայն վիճակված ստուգարք կամ դրական գնահատական ստանալ:
Հիմա այլեւս հեղափոխությունների մասին այս դասական սահմանումները ժամկետանց են:
Այսօր քաղտեխնոլոգիաների դարաշրջանն է եւ այդ ուսմունքը դավանող մասնագետների աստեղային ժամը:
Փաստորեն, ժամանակակից գիտելիքներով օժտված քաղտեխնոլոգներն աշխարհի որեւէ վայրում, քաղաքական որեւէ իրավիճակում կարող են հեղափոխությունների համար ցանկալի դեղատոմս առաջարկել: Դրա համար անհրաժեշտ են.
– ֆինանսավորում,
– նպաստավոր եղանակային պայմաններում քայլերթերի ու մոբիլիզացիայի կազմակերպում,
– ազգային կամ սոցիալական ռեզոնանս առաջացնող վիզուալ ուղերձների ապահովում,
– մանիպուլյատիվ մեթոդների կիրառում,
– ուղեղի բթացում առաջացնող տաղաչափական ռիթմիկ երաժշտություն,
– գունավոր կամ խորհրդանշական առարկաների ցուցադրում,
– հանգավորված ու բարեհունչ բառակապակցությունների վանկարկում…
Այդ հնարքների միջոցով ապահովվում է հեղափոխությունների համար անհրաժեշտ «իրադրությունը»:
Սա այն իրավիճակն է, երբ վերին խավերն ընդունում են սեփական «սխալն» ու ստորին խավերի՝ «ճիշտը»: Երբ իշխանավորն ընդունում է իր պարտությունն ու, առանց հետեւանքների մասին հոգ տանելու, փողոցում գցած իշխանությունը հանձնում տիտղոսակիր հեղափոխականին:
Հեղափոխություն անելու մի կարճ ճանապարհ էլ կա. լսել իշխանավորի հորդորը՝ «եթե համաձայն չես, հեղափոխություն արա»:
Գ. ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ
