Թուրքիան, լինելով ՆԱՏՕ-ի անդամ, վերջերս ավելի ու ավելի շատ ինքնուրույնություն է դրսեւորում արտաքին քաղաքականության ուղղությունների ընտրության եւ ռազմավարական գործընկերների որոշման հարցերումՙ հարուցելով դաշինքի եւ ԱՄՆ-ի ղեկավարության մտահոգությունը: Արեւմուտքի երկրներին ամենից շատ վախեցնում է Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանի կառավարության մերձեցումը Ռուսաստանի եւ Չինաստանի հետ:
«Նյու Յորք թայմս» թերթը «Թուրքիայի վարքագծի տագնապահարույց կողմերի» թվում առանձնացնում է Չինաստանից օդային պաշտպանության համակարգեր ձեռք բերելու կառավարության ծրագրերը, որոնք ներառում են ռադարներ եւ «երկիր-օդ» դասի հեռահար հրթիռներ: Թերթի տվյալներով, գործարքի գումարը կազմում է 3,4 մլրդ դոլար:
Եթե այդ համաձայնությունը հաստատվի, ապա, հոդվածագրի կարծիքով, դա կհակասի ՆԱՏՕ-ի գծով ամերիկացի ու եվրոպացի դաշնակիցների շահերին, քանի որ Թուրքիան հրաժարվում է նույնպիսի համակարգեր գնել նրանցիցՙ պատճառաբանելով, թե կառավարությունը չի պաշտպանում ՆԱՏՕ-ի դիրքորոշումը Սիրիայի հարցում:
Ավելին, Թուրքիայի պաշտպանության նախարարն ավելի վաղ հայտարարել էր, թե առհասարակ չի նախատեսվում ազգային համակարգի ինտեգրում ՆԱՏՕ-ի պաշտպանական համակարգի հետ: Թերթի պնդման համաձայն, դա տեղի է ունենում այն պատճառով, որ ՆԱՏՕ-ի եւ Չինաստանի համակարգերը անհամատեղելի են:
ՆԱՏՕ-ում ԱՄՆ-ի նախկին դեսպան Իվո Դաալդերը համոզված է, որ եթե Թուրքիան հրաժարվի ՆԱՏՕ-ի համակարգերի հետ սեփական համակարգի շաղկապումից, ապա «կթուլացնի սեփական տարածքի պաշտպանվածությունը եւ միեւնույն ժամանակ կթուլացնի ՆԱՏՕ-ն»:
Հոդվածագրի խոսքերով, ՆԱՏՕ-ի եւ ԱՄՆ-ի երկյուղներն է հարուցում նաեւ Ուկրաինան շրջանցող գազամուղի շինարարության վերաբերյալ Ռուսաստանի հետ համաձայնագիր ստորագրելու Թուրքիայի մտադրությունը:
Ավելի վաղ Թուրքիայում անցկացված հարցումները ցույց էին տվել, որ երկրի բնակիչները «Իսլամական պետություն» ահաբեկչական խմբավորումը չեն համարում գլխավոր սպառնալիք, ինչը ներկա պահին ՆԱՏՕ-ի աշխատանքի առաջնային ուղղությունն է: «Նյու Յորք թայմսի» կարծիքով, դա էլ ավելի է մեծացնում Անկարայի եւ ՆԱՏՕ-ի դիրքորոշումների տարբերությունը:
