Խաղաղության պայմանագրի առնչությամբ ԱՄՆ-ի և Ադրբեջանի նպատակները տարբեր են, բուն պայմանագիրը նրանց առանձնապես պետք չէ. Ադրբեջանը նպատակ ունի խաղաղության պայմանագրի կոնտեքստն օգտագործել Հայաստանից հնարավորինս շատ զիջումներ ստանալու համար, ինչպես նաև ֆիքսելու Հայաստանի՝ ենթակայի կարգավիճակ ունենալը։ Azg.am-ի թղթակցի հետ զրույցում նման կարծիք հայտնեց քաղաքագետ Դավիթ Հարությունովը՝ անդրադառնալով Ադրբեջանի նախագահի այն հայտարարությանը, որ քանի դեռ Սահմանադրության փոփոխություն տեղի չի ունեցել, խաղաղության պայմանագիրը չի ստորագրվի։
Ըստ մեր զրուցակցի՝ Ադրբեջանը, մերժելով հայկական կողմի բոլոր առաջարկները, ի վերջո կարող է գնալ նրան, որ պայմանագիրն առհասարակ չստորագրվի։
«Ադրբեջանի նպատակը նախևառաջ այն է, որ Հայաստանն իրականացնի իր պահանջները։ Պաշտոնական Բաքուն կորցրել է խաղաղության պայմանագրի շուրջ հետաքրքրությունը, որովհետև անցած տարի շահագրգռվածությունն անմիջականորեն կապված էր Արցախի խնդրի հետ։ Այն ժամանակ նպատակ կար ֆիքսելու Արցախի պատկանելությունը, բայց երբ Ադրբեջանն այդ խնդիրը հողի վրա լուծեց, խաղաղության պայմանագիրը, կարծես, երկրորդական բան է դարձել»,- ասաց Դավիթ Հարությունովը։
Անդրադառնալով ԱՄՆ պետքարտուղար Էնթոնի Բլինքենի հայտարարությանը, որ Երևանն ու Բաքուն խաղաղության հասնելու բացառիկ հնարավորություն ունեն, մեր զրուցակիցը նկատեց՝ Միացյալ Նահանգներին այս պատմության մեջ ավելի շատ հետաքրքրում են կոմունիկացիոն խնդիրները։
«Բայց ճանապարհների բացումն ինքնանպատակ չէ. դա պետք է լինի ճանապարհ Կենտրոնական Ասիայից՝ Հարավային Կովկասով դեպի Եվրոպա, որը կշրջանցի Ռուսաստանը։ Այդ ճանապարհը Հայաստանով անցկացնելու նշանակությունն աճել է, որովհետև կասկածներ կան Վրաստանի լոյալության մասով։ Նախկինում Ռուսաստանը շրջանցող բոլոր ենթակառուցվածքները անցնում էին Վրաստանով, Ադրբեջանով՝ հասնելով Թուրքիա։
Հիմա, երբ Վրաստանի առնչությամբ կասկածները շատ են, Հայաստանը հատկապես հետաքրքիր է դարձել, խաղաղության պայմանագիրը, որը նոր նախագծերի համար հնարավորություններ կբացի։
Ի տարբերություն ԱՄՆ-ի՝ Վրաստանի խնդիրն Ադրբեջանին չի հետաքրքրում։ Ռազմավարությունների ահա այս տարբերությունն է, որ Ալիևն ու Բլինքենը միևնույն պայմանագրի շուրջ տարբեր կերպ են խոսում»,- ասաց Դավիթ Հարությունովը։
Քաղաքագետը միաժամանակ հավելեց՝ կարող է այնպես ստացվել, որ Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև այսպես ասած սառը պատերազմի վիճակը բավականին երկար տևի՝ այսինքն՝ կողմերն ուղիղ հակամարտության գնալու անհրաժեշտություն չունենան, բայց նաև լրիվությամբ չկարգավորեն հարաբերությունները։
«Բայց մեկ այլ՝ բավական հավանական տարբերակ էլ կա. սառը պատերազմի իրավիճակն Ադրբեջանը կարող է օգտագործել՝ հարմար իրավիճակում ուժի գործադրմամբ հասնելու իր նպատակներին։ Արդյունքում Ադրբեջանն այդպես էլ անելու է»,- ամփոփեց քաղաքագետը։
