«Փաստ» օրաթերթը գրում է․ «Այն, ինչ կատարվում է Հայաստանում, մասնավորապես Սյունիքում ու Վարդենիսում, պարտության և կապիտուլ յացիայի շարունակությունն է: «Փաստի» հետ զրույցում նման տեսակետ հայտնեց քաղաքագետ Աղասի Ենոքյանը՝ շեշտելով, որ տեղի ունեցողը նշված գործընթացի մասն է:
«Այս ամենի մեջ կան ինչպես անիշխանության, այնպես էլ թողտվության, թուլակամության, հիմարության և դավաճանության էլեմենտներ: Պարտությունից, կապիտուլ յացիայից հետո Նիկոլը վեց ամիս ժամանակ խնդրեց, ինչ-որ ճանապարհային քարտեզ խզբզեց, որից ոչինչ չկատարվեց: Միակ բանը, որն այս ընթացքում կատարվեց իշխանական ստրուկտուրաներում, բանակի՝ էլ ավելի թուլացումն էր: Իսկ ադրբեջանական բանակը կարողացավ ոտքի կանգնել ու ՀՀ-ի հանդեպ ոտնձգություններ անել»,-ասաց մեր զրուցակիցը: Անդրադառնալով ստեղծվածի մեջ ընդդիմությանն ուղղված մեղադրանքներին՝ քաղաքագետը շեշտեց, որ դրանք պարզապես մանիպուլ յացիաներ են:
«Ընդդիմությո՞ւնն է, որ պոստեր չի դրել, ընդդիմությո՞ւնն է, որ բանակին ասել է՝ մի՛ կրակեք: Պարզապես հիմարություններ, մանիպուլյացիաներ են: Ավելին՝ այդ համատեքստում ընդդիմությանը նույնիսկ մեղադրում են ու ասում՝ ինչո՞ւ եք մեր իշխանություններից նեղանում, ինչո՞ւ եք Ալիևին մեղադրելու փոխարեն իրենց մեղադրում: Բայց չէ՞ որ ժողովուրդը Հայաստանի գործերի կառավարումը ոչ թե Ալիևին, այլ ՀՀ իշխանություններին է տվել: Մեծ հաշվով, անհեթեթություններ են, լուրջ չէ այս ամենը: Հատկապես այս նախընտրական շրջանում փորձում են այդ մանիպուլ յացիաներով կերակրել իրենց ժեխերին՝ անգամ ոչ թե դիվիդենտներ շահելու, այլ որոշակի արդյունքների համար: Ի՞նչ է նշանակում՝ եթե կրակեինք, պատերազմ կսկսվեր, դրա համար թողել ենք, որ առանց կրակելու մտնեն մեր տարածք: Է, նույնը կարող են նաև Երևանի համար ասել: Սա է, փաստորեն, մեր երկրի անվտանգությունը»,-նշեց Ա. Ենոքյանը՝ շեշտելով, որ նման մանիպուլ յացիաների, ինֆորմացիոն տարբեր տեսակի կեղծ կոնստրուկցիաների հետևանքով, ցավոք, այս ընթացքում հասարակության տրամաբանությունը հիվանդացել է:
«Ու հետևանքն այն է, որ որոշ մարդիկ ընդունում են այդ ամենը: Եվ ամենամեծ ցավը հենց այն է, որ այս ընթացքում մեր հասարակության ինքնապաշտպանական բնազդն է ընկել, ու չեն կարողանում հասկանալ, իրարից տարբերել ճիշտն ու սխալը: Ու հենց սա է պատճառը, որ անընդհատ իշխանությունները ստում են: Սա է պատճառը, որ ՊՆ-ն մեկ հաստատում է, մեկ հերքում, հետո էլ ինչ-որ Դանիել Իոաննիսյան է հերքում: Այս ամենի հետևանքով ստեղծվում է ինֆորմացիոն մի «ժելե», որի մեջ ճիշտ ու սխալ չկա, կեղծիք ու ճշմարտություն չկա, և սա է ամբողջ խնդիրը»,- ասաց մեր զրուցակիցը՝ նշելով, որ նման խնդիր չի լինի միայն այն ժամանակ, երբ Նիկոլ Փաշինյանը հեռացվի իշխանությունից, և դադարեն հասարակությանը սնել ստերով ու կեղծիքներով:
Անդրադառնալով նոր փաստաթղթին ու դրա հնարավոր ստորագրմանը, որի առկայությունը կրկին այլոց ուղղված մեղադրանքների քողի տակ հաստատեց Փաշինյանը՝ քաղաքագետը շեշտեց. «Այն ևս կապիտուլյացիայի շարունակությունն է: Ասաց՝ այո, կա նման փաստաթուղթ, և ստորագրելու է, բայց սուտ է ասում, թե այն ՀՀ շահերից է բխում: Ի՞նչ է լինելու այդ փաստաթղթով. եթե այդ անկլավները հանձնեցին Ադրբեջանին, նշանակում է՝ դրանք պաշտպանելու համար զորք են կանգնեցնելու: Սա սարսափելի է: Նախօրեին Ազգային ժողովում բացատրեցին, ասացին, որ սա միջազգային փաստաթուղթ է: Այսինքն, որպեսզի հաստատվի, հազար ու մի փուլ պետք է անցնի: Բայց ոչ ոք դրան չի սպասում, հենց Նիկոլն այս փաստաթուղթը ստորագրեց, Ադրբեջանը բերելու է ու իր զորքն է կանգնեցնելու: Դրանից հետո թող Ազգային ժողովը հազար ու մի որոշում ընդունի՝ ասելով, թե այն անօրինական է: Դրա համար էլ անունը չեն դրել համաձայնագիր»:
Քաղաքագետը նշեց, որ սա ևս նոյեմբերի 9-ի հայտարարության տրամաբանության մեջ է: Անդրադառնալով փաստաթուղթը հրապարակելու, ինչպես նաև մինչև նոր իշխանությունների ձևավորումը ոչ մի փաստաթուղթ չստորագրելու պահանջներին, Ա. Ենոքյանն ընդգծեց, որ այդ ամենի մեջ, իհարկե, տրամաբանություն կա. «Ի վերջո, անհասկանալի է, թե ինչու է համաձայնում հենց այս փուլում գնալ այդ վտանգավոր փաստաթուղթը ստորագրելուն, եթե դա ընտրությունների ժամանակ թուլացնելու է իր հիմքերը: Սա նշանակում է, որ այն ուրիշ պայմանավորվածությունների արդյունք է: Մյուս կողմից՝ նման պահանջներ դնելն ընդդիմության կողմից բավականին թույլ քայլ է: Երբ տեսնում ես, որ երկիրդ հանձնում են, ընտրություններին պատրաստվելու փոխարեն շատ բուռն փողոցային ակցիաներ պետք է լինեին: Այս առումով անհամարժեք մոտեցում չկա: Օր օրի Ադրբեջանի օկուպացիան խորանում է: Մենք ժամանակ չունենք ու չենք էլ ունեցել: Եթե նոյեմբերի 9-ին Փաշինյանին հեռացնեին իշխանությունից, հիմա մենք շատ ավելի լավ վիճակում կլինեինք: Մինչդեռ հիմա պարտությունն ու կապիտուլ յացիան ամեն օր շարունակվում են»:
Իսկ նման պայմաններում, ըստ քաղաքագետի, արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններն այլ բնույթ են կրելու: «Այս ընտրությունը չի լինելու այն համատեքստում, թե X ղեկավարը որքանով է պոպուլ յար, մյուսը՝ ավելի քիչ պոպուլ յար: Սա ռեյտինգների ընտրություն չի լինելու, սա անտիռեյտինգների ըտրություն է լինելու: Սա ատելության մրցակցություն է լինելու: Այն բնական, քաղաքական ճգնաժամ չլուծող ընտրություն է լինելու, որտեղ քաղաքական հարց դրված չէ: Ատելության ընտրություններ են լինելու, որից հետո, կարծում եմ, նոր ընտրություններ են լինելու: Եթե Փաշինյանը հաղթի, իրավիճակն ավելի է խորանալու: Նոր ճնշումներ են լինելու, այդ ճնշումներով հարց չի լուծվելու, ու ստիպելու են նոր ընտրությունների գնալ: Եթե հաղթի ընդդիմությունը և երկիրը ոտքի կանգնեցնելու ցանկություն լինի, ապա առաջնահերթ խնդիրն ատելության մթնոլորտը վերացնելն է լինելու, որից հետո նրանք կրկին նոր ընտրությունների պետք է գնան: Կարծում եմ՝ այս արտահերթ ընտրություններից հետո նոր արտահերթ ընտրություններ ենք ունենալու»,-ասաց նա:
Քաղաքագետի խոսքով, այսօր քաղաքական ուժերի միակ նպատակը Ն. Փաշինյանին հեռացնելը պետք է լինի. «Քանի նա իշխանության է, ոչ մի այլ նպատակ չի իրականացվի: Հիմա պետք է սկսել այդ գործընթացը, իսկ եթե մինչև ընտրություններ չստացվի, ապա ընտրությունների միջոցով: Նիկոլը երկիրը բառացիորեն կործանման հասցրեց: Նորմալ, անվտանգ ու զարգացող երկիրը վերցրեց և «նախկինների ու կոռուպցիայի դեմ պայքարի» անվան տակ ավելի խորացրեց կոռուպցիան ու երկիրը փլուզեց: 5000 մարդու գլուխ կերավ, 5000 մարդու գլուխ էլ կերավ կորոնավիրուսով և հանձնեց Արցախը: Կործանեց ամենահզոր ինստիտուտներից մեկը՝ բանակը: Ինչ ինստիտուտ էլ մատնացույց անենք՝ կործանման եզրին են: Այսօր ֆորմալ է գործում անգամ կառավարությունը: Փաստորեն, մի քանի տղաներ հավաքվել են ու որոշել են նոր սահմաններ գծել, որին չի մասնակցել ո՛չ բանակը, ո՛չ ԱԳՆ-ն: Նման ձևով որոշումներ չեն ընդունվում, այդպես երկիրը չի կարող աշխատել»:
Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում
