Արդարադատության միջազգային դատարանը Հայաստանն ընդդեմ Ադրբեջանի ներկայացրած հայցով որոշել է.
«Կա հրատապություն, այսինքն՝ կա ռիսկ, որ կարող են լինել անվերականգնելի վնասներ: Ուստի, դատարանը եզրակացնում է, որ ժամանակավոր միջոցներ կիրառելու հիմքերն առկա են:
Դատարանն արձանագրում է, որ նոյեմբերի 9-ի եռակողմ հայտարարությունը նախատեսում է, որ Լաչինի միջանցքը պետք է ԼՂ-ի եւ Հայաստանի միջև կապ ապահովի և պետք է մնա ՌԴ խաղաղապահների վերահսկողության ներքո:
Եռակողմ հայտարարությամբ նաև նախատեսված է, որ Ադրբեջանը պարտավոր է երաշխավորել անձանց, տրանսպորտային միջոցների եւ բեռների անվտանգ տեղաշարժը Լաչինի միջանցքով՝ երկու ուղղություններով:
Դատարանը եզրակացնում է, որ Ադրբեջանը պարտավոր է նախքան այս գործով վերջնական որոշում կայացնելը, իր՝ կոնվենցիայով ստանձնած պարտավորությունների համաձայն՝ ձեռնարկել իրենից կախված բոլոր միջոցները, որպեսզի ապահովի անձանց, տրանսպորտային միջոցների ու բեռների անխափան տեղաշարժը Լաչինի միջանցքով երկու ուղղություններով»։
Հաագայի դատարանում նշվեց, որ Հայաստանը հայցել է, որպեսզի Դատարանը միջոցներ կիրառի, որոնք կկարգադրեն Ադրբեջանին դադարեցնել Լաչինի միջանցքում ենթադրյալ բողոքի ցույցեր կազմակերպելը և աջակցելը դրանց։ Այդ ցույցերն արգելափակում են Լաչինի միջանցքը և խոչընդոտում տեղաշարժը։
«Դատարանը համարում է, որ այս ժամանակավոր միջոցը հիմնավորված չէ:
Հայաստանը նաև պահանջել է կիրառել միջոց՝ Ադրբեջանին կարգադրելով անհապաղ ու լիարժեքորեն վերականգնել բնական գազի և էլեկտրաէներգիայի մատակարարումը Լեռնային Ղարաբաղին։
Դատարանը համարում է, որ Հայաստանը բավարար ապացույցներ չի ներկայացրել, որ Ադրբեջանն է խաթարում բնական գազի մատակարարումը ԼՂ բնակիչներին: Հետեւաբար, այս միջոցը ենաթակա չէ իրագործման»։
