Այս երեսունինը տարեկան կինը՝ Բերտան, առանց ամուսնուն հարցնելու, վերցրեց նրա նոր հեծանիվ-մեքենան, երկու երեխաներին դրեց մեջը և Մանհայմից գնաց մոր մոտ՝ 196 կիլոմետր ճանապարհ անցնելով։ Հետո ամուսնուն հեռագիր ուղարկեց՝ մենք տատիկի մոտ ենք, ամեն ինչ կարգին է։
Նա այդ համարձակ քայլին դիմեց, քանի որ ամուսինն անընդհատ հետաձգում էր այս հեծանիվ-մեքենայի փորձարկումը. կա՛մ ծուլանում էր, կա՛մ վախենում էր, կա՛մ այլ բան:
Կառլ Բենցը՝ Բերտայի ամուսինը, ստացավ հեռագիրն ու ապշած մնաց… 196 կմ, երեխաների հետ՝ մեն-մենակ…
Իսկ կնոջը չվախեցրեց 1888 թվականին չփորձարկված հեծանիվ-մեքենայով ճանապարհորդել 196 կիլոմետր։
Այն ժամանակ ճանապարհային քարտեզներ կամ GPS չկար։ Բերտան ստիպված էր գետերով ու երկաթուղիներով կողմնորոշվել։
2 ձիաուժ հզորությամբ, փայտե անիվների վրա նա երեխաների հետ գնացել է 12 ժամ։
Նրա անօրինական ճանապարհորդությունը Benz Motorwagen No. 3-ի ղեկին դարձավ սենսացիա, նաև շատերի համար համոզմունք, որ մեքենան անվտանգ է և պիտանի օգտագործման համար։
Բերտան աշխարհում առաջին մարդն էր, որը մեքենայով այդքան հեռավորություն կտրեց։
Այնպես որ, երբ ուզում եք քննադատել այսօրվա կին վարորդներին, թե «կինն ի՜նչ գործունի մեքենայի ղեկին» հիշեք, որ 1888 թվականին առաջին անգամ Բերտա Բենց անունով մի կին է մեքենա վարել։
