Ադրբեջանը հիմա էլ բնապահպանական հարթակում է հարձակում սկսում։ Այս անգամ թիրախը Երասխի մետաղաձուլական գործարանն է, որի վրա պարբերաբար կրակում է ադրբեջանական զինուժը։
Ադրբեջանի ՄԻՊ Սաբինա Ալիևան բողոքի նոտա է հղել ու բնապահպանական կառույցների ուշադրությունը հրավիրել, իր խոսքով՝ «տարածաշրջանի համար բնապահպանական աղետ հանդիսացող գործարանի կառուցման վրա»։
Իբր թե իրենց համար բնապահպանական խնդիրները խիստ կարևոր են, իրենք մտահոգված են տարածաշրջանում ապրող տարբեր ազգերի առողջությամբ, որի համար Երասխի գործարանը մեծ վտանգ է։
Սաբինան ասել է. «Հայաստանի նոր նախաձեռնություններից մեկը, որը կարող է տարածաշրջանային բնապահպանական խնդիրներ ստեղծել, Ադրբեջանին սահմանակից և շատ մոտ, 16500 քառակուսի մետր տարածքում տարեկան 180 հազար տոննա արտադրական հզորությամբ, 70 միլիոն դոլար արժողությամբ մետաղաձուլական խոշոր գործարան կառուցելու ցանկությունն է։ Թուրքիայի հետ սահմանին նման գործարան կառուցելը և աղբը Հարավային Կովկասի երկրորդ ամենամեծ՝ Արազ գետը թափելը կարող է աղտոտել ոչ միայն այս գետը, այլև Արփաչայը։
Կառուցվող գործարանի գործունեության արդյունքում օդ արտանետվող թունավոր գազը լուրջ ազդեցություն կունենա կենդանական ու բուսական աշխարհի վրա։ Նաեւ, եթե մետաղաձուլական գործարանը սկսի աշխատել, դա կբերի էկոհամակարգի խախտման, թունավոր թափոններով օդի աղտոտման։ Այսպիսով, Հայաստանը կրկին կոպտորեն խախտում է միջազգային իրավունքի նորմերը և սկզբունքները, մասնավորապես՝ ՄԱԿ-ի Եվրոպայի տնտեսական հանձնաժողովի՝ «Անդրսահմանային համատեքստում շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության գնահատման մասին» կոնվենցիայի (Espo կոնվենցիա) դրույթները»։
Մի հարցնող լինի Սաբինային՝ այս «բանապահպանական մտահոգություննե՞րն են» պատճառը, որ ադրբեջանական ստորաբաժանումները պարբերաբար կրակում են Երասխի գործարանի վրա։
Նավթ արտահանող երկրի ՄԻՊ-ին հուզում են տարածաշրջանային բնապահպանական խնդիրները, որոնց օջախը նա համարում է միայն ու միայն Հայաստանը։
Որքան Բերձորի միջանցը փակելը, նույնքան էլ Երասխի գործարանի վրա կրակելն է «բնապահպանական խնդիր»։
Ինչևէ, Ադրբեջանից՝ «բնապահպանական դաշտից», նետն արդեն արձակվել է, իսկ նրանք հենց այնպես, ինքնանպատակ «նետեր չեն արձակում»։ Սպասենք գործընթացին։
