Մի նկարի պատմություն. Սամվել դպիր Գրիգորյան

Նկարում աջից առաջինը Արցախի թեմի «բարենորոգիչ» առաջնորդ Վրթանես եպիսկոպոսն է 2025թ. Սուրբ Հարության տոնին Երուսաղեմի Սուրբ Հարության Տաճարում Արցախի դրոշը հպարտությամբ պահած: Արդյոք նա անկեղծ է այս պահին, միայն ինքը կարող է ասել:

Հետաքրքիր է.

1. Հիմա ինքն իրեն ո՞ր թեմի առաջնորդ է համարում:

2. Եթե Արցախի, ապա ինչու՞ է լռում:

3. Եթե Արցախ բառը նա էլ «բարենորոգման» օրակարգով այլևս չպետք է արտաբերի, ապա ինչու՞ հրաժարականի դիմում չի տալիս:

4. Արցախի թեմայով ասելիք չունի՞:

5. Ս.Պատարագին Արցախը հիշատակելու, Արցախի համար աղոթելու վերաբերյալ ասելիք չունի՞: Համամի՞տ է, որ դա պատերազմի կոչ է:

6. Նա հա՞շտ է այն մտքի հետ, որ Արցախցին պետք է մոռանա իր աստվածատուր հայրենիքը ու «Առհավետ տնավորվի ՀՀ-ում»:

7. Նա համամի՞տ է, որ. «Ոմանք Քրիստոսի խորանը օգտագործում են հակամարտություն, պատերազմ և կամ ներհայաստանյան բռնություն քարոզելու համար»:

8. Արցախի հարցն իր համար փակվա՞ծ է:

9. Եթե` այո, ապա ինչու՞ է շարունակում մնալ Արցախի թեմի առաջնորդ:

10. Եթե` ոչ, ինչու՞ է ընդհատակ անցել ու լռում: Իր պատկերացմամբ դա՞ է Եկեղեցու բարենորոգումը, ըստ իր կողմից ստորագրած փաստաթղթի:

Սամվել դպիր Գրիգորյան