Այս օրերին Երեւանում է փարիզաբնակ հայազգի նկարչուհի Քրիստինա Մկրտչյանը: «Թանգարանների գիշեր» միջազգային միջոցառումների շրջանակներում իր սիրելի մայրաքաղաքում նա ներկայացրեց ճենապակու վրա նկարազարդման պերֆորմանս՝ արվեստասերներին ներկայացնելով իր արվեստի յուրահատկությունները:
Քրիստինա Մկրտչյանն ավարտել է Երեւանի ճարտարապետական համալսարանը՝ ակուստիկ ճարտարապետ մասնագիտությամբ, ապա Փարիզի Պիեռ եւ Մարի Կյուրիի անվան համալսարանի ֆիզիկայի եւ ակուստիկայի ֆակուլտետը: Ստացել է դոկտորի գիտական աստիճան: 2008 թվականից որպես նկարազարդող աշխատել է Hermes ապրանքանիշի ենթակապալառու Laure Selignac-ի արվեստանոցում, որը ճենապակյա նկարչության առաջատար ապրանքանիշներից մեկն է Ֆրանսիայում: Աշխատանքային երրորդ օրն է միայն հասկացել, որ հայտնվել է հայտնի ապրանքանիշի արվեստանոցներից մեկում: Տարբեր երկրներում մասնակցել է ապրանքանիշի կազմակերպած ցուցահանդեսներին, ներկայացրել վարպետության դասեր:
«Պետք է խոստովանեմ, որ ճենապակու նկարազարդման ոլորտում ապրանքանիշի դեմքն էի, բայց հետո հասկացա, որ պետք է առաջ գնալ, քանի որ չկար դինամիկա: Բնության մեջ չկա դադար հասկացողությունը՝ կամ պրոգրես է, կամ՝ դեգրադացիա»,- նշում է Քրիստինա Մկրտչյանը:
Արվե՞ստ, թե՞ գիտություն. այս ընտրության առջեւ ստեղծագործողը հաճախ է կանգնում, սակայն 2016-ին կողմնորոշվեց դեպի արվեստը եւ հիմնեց իր սեփական ապրանքանիշը՝ ART CHRISTI: Այստեղ է, որ Քրիստինա Մկրտչյանը համատեղեց ճենապակու վրա նկարազարդելու տասնամյա փորձն ու հմտությունները, կարողություններն ու հայկական մշակութային ավանդույթները՝ համադրելով այն նորի ու ժամանակակիցի հետ:
Ստեղծագործողի աշխատանքները մեծ հետաքրքրություն են վայելում աշխարհի տարբեր երկրներում, ամենատարբեր ազգերի ներկայացուցիչների շրջանում: Այդ հաջողությունը նա վերագրում է ոչ միայն իր շնորհին, այլեւ այն սկզբունքին, որ պետք է ոգեշնչվել հայկական մշակույթով, բայց նոր շունչ տալ. «Ազգային մշակույթի դետալի կողքին դնում եմ ժամանակակիցը, որ էկլեկտիկ հաշտեցնեմ անցյալն ու ներկան»:
Արդեն ութ տարի ART CHRISTI-ից բացի, Քրիստինա Մկրտչյանը շարունակում է համագործակցել նաեւ նույն՝ Laure Selignac-ի հետ. ճենապակու ոլորտում հայտնի կազմակերպությունն այժմ տնօրինում են ճապոնացիները: Ընկերությունը, որն այժմ միջազգային ցանց է եւ գործում է շատ երկրներում, Քրիստինա Մկրտչյանին ստեղծագործական առավել լայն հնարավորություններ է ընձեռել՝ սեփական մտահղացումներով ստեղծագործելու համար:
«Իմ աշխատանքի ընթացքում ես հաշվի եմ առնում համաշխարհային միտումները, մերվում լոկալ ճաշակի հետ: Եթե իմ գործերը գնում է ճապոնացին, չինացին, վրացին, հոլանդացին, դա պետք է հաճույք պատճառի, էսթետիկապես այնքան գեղեցիկ լինի, որ բոլորը ցանկանան ունենալ եւ ոչ թե խորանալ պատմության մեջ»,-նշում է Քրիստինա Մկրտչյանն ու վստահեցնում՝ արվեստը չպետք է սահման ձեւավորի շփման մեջ:
Նրա աշխատանքները ներկայացված են տարբեր ցուցասրահներում, հայտնի մարդկանց, արվեստասերների շրջանում եւ www.oasisart.com կայքում:
Իր արվեստը նախընտրողների հետ շփվելիս՝ արվեստի գործ ստեղծելիս, Քրիստինա Մկրտչյանը սահմաններ չի գծում, սակայն շատ հաճախ դրանցում շատ նուրբ եւ առանց աղմկելու ազգայինի մասին է շշնջում՝ սա Հայաստանն է, իմացեք: Գուցե նաեւ այդ է պատճառը, որ նրա գործերում գերակշռում է կարմիրը՝ որդա՛ն կարմիրը:
Գիտությո՞ւն, թե՞ արվեստ. Քրիստինա Մկրտչյանը կրկին այս երկընտրանքի առջեւ է, սակայն մի բանում վստահ է՝ որն էլ ընտրի, իրեն առանց արվեստի չի պատկերացնում:
ՔՐԻՍՏԻՆԵ ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ
