Մեղսակից է ոչ միայն մեր ընտրություններում գրանցված, արձանագրված, վիճարկված, բողոքարկված ու դեռ շարունակվող «սահմանադրական» խժդժությունների, այլեւ նույնիսկ եվրոպական երկրների նկատմամբ Բրյուսելից ղեկավարվող դավադրությունների համար: Մեղսակցություն՝ որն արդեն մեկ միլիոնից ավել մարդկանց կյանք է խլել ռուս-ուկրաինական պատերազմի հրահրման հետեւանքով, քաղաքական, սոցիալական ու տնտեսական լրջագույն տագնապներ ստեղծել նորընծա թե հին անդամ երկրներում՝ առաջնորդվելով հակառուսականության, հակաանկախականության եւ հակաինքնակառավարման իր սկզբունքներով՝ հասնելով մինչեւ Կովկաս եւ ճակատագրական հարված հասցնելով մեր Արցախին՝ Հայաստանում ծնունդ տալով ապազգային մի իշխանության, որի ծագումնաբանությունը դեռեւս հստակ չէ մեզ համար, հակառակ որ շարունակում է մեր երկիրը, արդեն 8 տարի, ղեկավարել եւ ամեն գնով հակազգային ուղով առաջնորդել:
Դեռեւս մեկ տարի առաջ էր, որ, այսպես կոչված միջազգային քաղաքառազմագիտական հոլովույթների մասնագետ վերլուծաբանները կանխատեսում էին քաղաքական ներքին պայթյուն՝ կողմնակիորեն հետեւանք նաեւ թրամփյան արտառոց, ավելի մեղմ՝ ոչ ընթացիկ քայլերի պայմաններում: Վերլուծաբանները կանխատեսում էին աններդաշնակ շարժումներ, որոնք հարցականի տակ կդնեին Եվրոմիության կազմակերպական գոյությունը:
Առաջին պոռթկումը հնչեց Հունգարիայից, որը լինելով սովետական տիրապետության դեմ առաջինը ընդվզած «սոցիալիստական» պետությունը, տառապած լինելով Կարմիր բանակի պատժիչ-ճնշիչ գործողություններից, եւ ի վերջո արցունք թափելուց հետո ազգային հերոս Մագիար Կոմսի արձանի տակ, միշտ է ունեցել ազգային արժանապատիվ կեցվածք դրսեւորելու իր եզակիությունը սոցիալիստական մյուս երկրների, նույնիսկ Լեհաստանի ու Չեխոսլովակիայի նկատմամբ, հախուռն բնավորությամբ իր առաջնորդի՝ վարչապետ Վիկտոր Օրբանի գլխավորությամբ, որի հետ, ի դեպ, 1996-ին Բուդապեշտում, լիբերալ-դեմոկրատների միջազգային համաժողովի շրջանակներում ՌԱԿ մեր պատվիրակությունը հանդիպել ու նրա իսկ հանձնարարությամբ Երեւան վերադարձին ստեղծել հունգարահայ մեր ոչ մեծ համայնքի համար սահմանադրություն, որով մերոնք ղեկավարվում են առայսօր:
Վիկտոր Օրբանն էր, որն այլապես զզվելի անուն է մեզ համար՝ հայոց բանակի սպա Գուրգեն Մարգարյանին քնած տեղը կացնով սպանած ոճրագործ Սաֆարովին Ադրբեջան արտահանձնելու համար,- պայթեցրեց առաջին ռումբը ընդդեմ Բրյուսելի համաեվրոպական վերնախավի եւ դրա «թագուհին» համարվող Ուրսուլա ֆոն դեր Լայընի: Օրբանը խստորեն մեղադրեց վերջինիս կոռուպցիայի, կամայականության, միլիարդավոր դոլարների մսխման համար, ինչը պատճառ դարձավ, որ «թագուհու» ջանքերով Օրբանը կորցներ իր աթոռը եւ հայտարարվեր նոր ընտրություն:
Հունգարիայում անցկացված նոր ընտրությունների արդյունքը Ուրսուլայի համար անձրեւից փախչելու փոխարեն կարկուտի բռնվելու նման մի բան եղավ. ձայների մեծամասնությամբ ընտրվեց երիտասարդ, բայց արդեն ժողովրդի սիրելին դարձած Պետր Մագյարը, որի առաջին ելույթը ԵՄ համաժողովում եղավ շատ ավելի խիստ, շատ ավելի կոնկրետ փաստերով առատ դատապարտման խոսք՝ ուղղված ԵՄ հանձնաժողովի «թագուհուն», որի աչքերին նայելով՝ նա պարզապես ասաց. «Քո տեղը ոչ թե այդ աթոռն է, այլ՝ դատարանը»:
Դա եղավ ազդանշան՝ ԵՄ 28 երկրներում հետաքննություններ սկսելու Ուրսուլայի եւ նրա գլխավորած հանձնաժողովի զեկուցված ու չզեկուցված ծախսերի, նվիրատվությունների, կաշառքների մասին փաստահավաք գործընթաց, որին օրերս արձագանքեց նաեւ մարդու իրավունքների հեղինակավոր պաշտպան, հարգված իրավաբան Հայաստանում գործող իշխանության անօրինական գործողությունները, Հայ եկեղեցու դեմ հալածանքները խստորեն դատապարտող Ռոբերտ Ամստերդամը, որը շատ մոտիկից էր հետեւում նախընտրական, ընտրական եւ հետընտրական զարգացումներին: ԵՄ հանձնաժողովի ու նրա նախագահին ուղղելով իր խոսքը՝ նա հաստատեց, որ ԵՄ-ը հովանավորում եւ պաշտպանում է Նիկոլ Փաշինյանի անօրինական բոլոր գործողությունները, ընդհուպ՝ վերջին ընտրություններում կատարվածները:
Արդարեւ, ճիշտ ժամանակն է Հայաստանում ստեղծելու ֆինանսագետներից կազմված արտախորհրդարանական մի մարմին, որը, եվրոպական համապատասխան մարմինների հետաքննությանը համահունչ՝ կկարողանա բացահայտել ընտրությունների նախօրեին Ն. Փաշինյանի ու նրա կառավարության ԵՄ-ից ստացած ֆինանսական «օգնությունների» նպատակը, քանակը, ծախսման եղանակը, շահառուներին եւ, վերջապես, ողջ պատկերը արտաքին միջամտության:
Դա օգտակար կլինի ոչ միայն մեր ժողովրդին, այլեւ ԵՄ անդամ երկրների ժողովուրդներին, որոնց կողոպտել են Ուրսուլան եւ ընկերները:
ՀԱԿՈԲ ԱՎԵՏԻՔՅԱՆ
