ՍԻՐԱՆՈՒՇ ՄՈՍՈՅԱՆ
Մայիսի 1-ին Երեւանի «Արաբկիր» շրջանի «Արշավիր եւ Պայծառ Աբրահամյաններ հիմնադրամ» բարեգործական ճաշարանի անդամները եւ աշխատակազմը տոնական տրամադրության մեջ էին: Նրանք անհամբերությամբ սպասում էին ճաշարանի բարեգործինՙ ռուս եւ հայ ժողովուրդների բարեկամության խորհրդանիշ դարձած Արա Աբրահամյանին, որ եկավ նրանց այցի: Հնչում էր հայկական հուզիչ, ոգեւորող երաժշտությունը: Արա Աբրահամյանը պատառ կտրեց ավանդական աղուհացից եւ հյուրերի հետ միասին նստեց հացի: Տոնական առատ ու գեղեցիկ զարդարված սեղանները եւ պատերին փակցված լուսանկարները հիշեցնում էին, երբ 2002 թ.ին Արա Աբրահամյանը կտրեց կարմիր ժապավենը եւ բարի գալուստ մաղթեց ճաշարանի այցելուներին: Ճաշարանն այսօր 15 տարեկան է, եւ բարեգործը կրկին շարունակում է հովանավորել այն: Ջերմ, իմաստալից խոսքեր ասացին նրա հասցեին: Արաբկիր շրջանի ղեկավարՙ Հ. Վարդանյանի կողմից պատվոգիր հանձնվեց նրան: Ջերմ խոսք ասաց նաեւ Արկադի Ղուկասյանը: Այնուհետեւ ելույթ ունեցավ Արա Աբրահամյանը: Նա իր գոհունակությունը հայտնեց ճաշարանի տնօրեն Բագրատ Ասատրյանին եւ բոլոր ներկաներին: Բարեմաղթանքի խոսքեր ասացին նաեւ մյուս հյուրերը:
Շարունակվում էր երգն ու երաժշտությունը, մարդիկ պարում էին, խանդավառությամբ սրտի խոսքեր ասում, ասմունքում իրենց գրած ստեղծագործությունները նվիրված բարեգործին: Անչափ հաճելի էր մթնոլորտը: Արա Աբրահամյանը լսում էր բոլորի հուզող հարցերը եւ խոստանում օգնել նրանց: Բարձր տրամադրությունը գնալով բարձրանում էր: Մարդիկ չէին ուզում հրաժեշտ տալ:
Գույնզգույն ծաղկեփնջերի եւ ծափողջույնների ու երաժշտության ուղեկցությամբ Արա Աբրահամյանը եւ նրա հետ եկած հյուրերը դուրս եկան սրահից: Օրվա խնդությունը շարունակվում էր եւ սրահը թվում էր Աբրահամյանների հայրենի օջախ, որն իր գիրկն էր բոլորել սոցիալապես անապահով մարդկանց եւ դարձել մի հուսալի հենարան:
