Մինչեւ շաբաթավերջ, ինչպես օրենքն է պահանջում, ամբողջությամբ կազմված կլինի վարչապետ Կարեն Կարապետյանի կառավարությունըՙ կառուցվածքային բոլոր փոփոխություններով հանդերձ, որից հետո միայն կարելի կլինի ըստ էության կարծիք կազմել նրաՙ այսպես կոչված տեսակարար կշռի մասին:
Մինչեւ հոկտեմբերի 2-րդ կես, այսինքն 20 օր հետո, ինչպես օրենքն է պահանջում, պատրաստ կլինի նաեւ նոր կառավարության ծրագիրըՙ Ազգային ժողովին ի գիտություն ներկայացվելու համար: Եվ այնուհետեւ միայն կարելի կլինի ըստ էության կարծիք հայտնել նոր կառավարության ստանձնելիք առաքելության մասին:
Սակայն մինչ այդ, քաղաքացիներս իրավունք ունենք, գոնե տպավորությունների մակարդակով, կարծիք ու տեսակետ հայտնելու, սխալվելու իրավունքն էլ միշտ վերապահելով մեզ:
Առաջին տպավորությամբ, խոսելով կառավարության նոր, ավելի շուտՙ թարմացված կազմի մասին, ուշագրավ է նրա միջին տարիքի երիտասարդացումը, «կոշտացման» բավական երկար ժամանակ զբաղեցրած որոշ նախորդների հեռացմամբ, ինչը դրական է ըստ ամենայնի: «Բաց ուղեղ», համապատասխան կրթություն եւ որոշակի փորձ ունեցող մեր կադրերի քանակը, հանրապետությունում թե դրսում, այժմ արդեն բավական լուրջ թիվ է կազմումՙ հրապարակը վավերական կամ անվավեր «ֆիդայիների» տնօրինությունից ազատելու համար, պայմանով որ նույնՙ թարմացման մոտեցումը հանդես բերվի նախարարների տեղակալների ընտրության հարցում նաեւ:
Երկրորդ, ինչպես ներսի էջերում նշել է մեր աշխատակիցը, կառավարության կազմի նոր անդամների մեջ քիչ չեն տեխնոկրատները, որոնք, հատկապես ներկա պայմաններում, պետք է փոխարինեն ավատապետական սկզբունքներով շարժվողներին, որոնք խիստ շատ են մեր երկրումՙ գյուղական համայնքներից մինչեւ մեծ ու փոքր քաղաքներ եւ ողջ հանրապետություն:
Երրորդՙ նոր վարչապետը, դատելով նրա որոշ հայտարարություններից եւ, իմ պարագայում, թռուցիկ զրույցից, դրական ու գործնական լիցքերով, եւ ավելի կարեւորըՙ մասշտաբային մտածողության անձ է, որ ցանկանում է իսկապես աշխատել ոչ թե իր անձի եւ կազմակերպության, այլ երկրի եւ քաղաքացու համար:
Ինչ վերաբերում է նոր կառավարության ներկայացնելիք ծրագրին, որը, հաստատենք, ինչքան էլ որ լավ պատրաստված լինի, գործնականում չի կարող սպառիչ կերպով համապատասխան լինել «շատ ծանր» որակված տնտեսության առողջացման պահանջներին: 20 օրը շատ քիչ է հատկապես խորքային խնդիրների ախտորոշման եւ բուժման ուղիները գտնելու համար: Առավելագույնըՙ այդ ծրագիրը կլինի տեսլականի մատուցումՙ խորհրդարանին եւ հասարակությանը:
Համենայնդեպս, առավել հանգամանալից այս մասին խոսելու առիթ մեր թերթը կունենա:
Սակայն մինչ այդ պետք է շեշտել ամենակարեւորը. հանրապետության նախագահ Սերժ Սարգսյանը, որպես պետության եւ գործադիր իշխանության գլխավոր ղեկավար, առաջին պատասխանատվությունն է կրում նորակազմ կառավարության աշխատանքի համար: Եթե իսկապես երկրի վիճակը «շատ ծանր» է- հարցս հռետորական է- ապա դրա պատասխանատվությունը ընկնում է նաեւ իր, առաջի՛ն հերթին իր վրա: Հետայսու պետք է անցած համարել «քավության նոխազ» վարչապետների վերաբերյալ նախագահական ընկալյալ գործելակերպը: Մանավանդ որ համեմատաբար քիչ ժամանակ է մնում Նոր սահմանադրության լիարժեք կիրառմանը: Հանրապետության նախագահը հենց հիմա՛ պետք է համոզիչ ցույց տա վարչապետական դրության առավելություններըՙ դրա արդյունավետությունը պետության ու քաղաքացու համար:
