Վաշինգտոնում, ըստ երեւույթին, լրջորեն վախենում են, որ Ռուսաստանը Սիրիայի հակամարտության կարգավորման մեջ կտիրանա նախաձեռնությանը եւ լավ թե վատ խաղաղություն կհաստատի Մերձավոր Արեւելքում եւ Հյուսիսային Աֆրիկայում: Վերջերս ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինը համաշխարհային ընկերակցությանն առաջարկեց «լրջորեն» համախմբվել հակաահաբեկչական պայքարում եւ կազմել շահագրգիռ երկրների լայն կոալիցիա: Այդ առաջարկությունը շատ տեղերում լայն արձագանք գտավ: Եվ դա հասկանալի է: ԱՄՆ-ի եւ Պարսից ծոցի միապետութունների գլխավորած կոալիցիայի օդային հարվածները չնչին վնասներ են պատճառում «Իսլամական պետությանը»: Մինչդեռ իսլամիստների դեմ իրոք պայքարող նոր, լայն, հակաահաբեկչական դաշինքը կկարողանար գործել շատ ավելի արդյունավետ եւ վճռական կերպով: Սակայն նման հեռանկարը բնավ ձեռնտու չէ ԱՄՆ-ին:
Պատահական չէ, որ տարբեր կարգի պաշտոնյաներ սկսեցին մեղադրանքներ տարածել, թե Ռուսաստանը, ինչ-որ կանոններ զանց առնելով, իբր զորք եւ ռազմական տեխնիկա է ուղարել Սիրիա: Ամերիկացիները «մոռանում» են, որ Մոսկվան Դամասկոսի հետ ռազմատեխնիկական համագործակցությունն իրականացնում է միջազգային նորմերի եւ օրինական շփումների համաձայն: ԱՄՆ պետքարտուղար Ջոն Քերրին ՌԴ արտգործնախարար Սերգեյ Լավրովի հետ հեռախոսազրույցի ժամանակ հայտարարեց, որ «Սիրիայում Ռուսաստանի ռազմական դիրքերի ուժեղացումը կարող է առճակատում առաջացնել «Իսլամական պետության» դեմ կռվող կոալիցիայի հետ»: Նրա խոսքերը գրեթե անմիջապես կրկնեցին ՆԱՏՕ-ի գլխավոր քարտուղար Յենս Ստոլտենբերգը եւ իր ենթակաները:
Շատ հարմար է ամեն ինչի համար Մոսկվային մեղադրելը, թե իբր նա է սրում իրավիճակը: Վաշինգտոնն իր դաշնակիցներին կոչ է արել Ռուսաստանին կոշտ եւ անհարմար հարցեր տալ Սիրիայի հակամարտությանը նրա հնարավոր մասնակցության առնչությամբ: Հընթացս նաեւ փորձում է Ռուսաստանին կրկին գժտեցնել Եվրոպայի հետ: Տրամաբանությունը պարզ է. գաղթականների հոսքերի համար մեղավոր է ոչ թե Մերձավոր ու Միջին Արեւելքում եւ Հյուսիսային Աֆրիկայում ժամանակին պատերազմներ սանձազերծած Ամերիկան, այլ Ռուսաստանը: Սա նաեւ պատրվակ է Եվրոպայում ամերիկյան ռազմակայանները պահպանելու եւ նոր ուժեր ուղարկելու համար: Դրանք իբր հարկավոր են նենգ Մոսկվային դիմադրելու եւ գաղթականների հետ Եվրոպա եկող ահաբեկիչների դեմ պայքարելու համար:
Հակառուսական հիստերիայի ամենաթարմ օրինակներից մեկը Սպիտակ տան մամլո քարտուղար Ջոշուա Էռնեստի ելույթն է ի պատասխան Դուշանբեում ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինի արած առաջարկություններին: Էռնեստը միանշանակ հայտարարեց, որ Ռուսաստանը միջազգային մեկուսացման մեջ կհայտնվի, եթե շարունակի օգնել Բաշար Ասադին եւ չմիանա իրենց կոալիցիային: Այսինքն Մոսկվան ճիշտ կվարվի, եթե չօգնի իր դաշնակցին եւ զուտ ձեւականորեն պայքարի «Իսլամական պետության» դեմ:
