Եթե ՀՀ քաղաքացի Շանթ Հարությունյանը Ազատության կամ որեւէ այլ հրապարակում հանրահավաք հրավիրեր ու բարձրախոսով հայտարարեր, որ «այս իշխանություններից պետք է անհապաղ ազատվել», կամ` «մենք պահանջում ենք Սերժ Սարգսյանի գլխավորությամբ ողջ գործող իշխանությունների հրաժարականը», ու եթե այս հայտարարություններից հետո Շանթ Հարությունյանին Ազատության հրապարակում հերթապահող ոստիկանները ձերբակալեին, կալանավորեին, բանտարկեին, ապա նույն այդ վայրկյանից Շանթ Հարությունյանը կհամարվեր քաղաքական բանտարկյալ, այսինքն` քաղաքացի, որն անազատության մեջ է սեփական քաղաքական հայացքներն ունենալու եւ դրանք բարձրաձայնելու համար: Բայց երբ քաղաքացի Շանթ Հարությունյանը, բացի այս հայտարարություններից (այս հայտարարությունները չափազանց մեղմ են), հանդես է գալիս նաեւ բռնության կոչերով, զինվում է փայտերով ու հրկիզող շշերով, այնուհետեւ դրանք նետվում են ոստիկանների ուղղությամբ, եւ դրանից հետո միայն Շանթ Հարությունյանը ձերբակալվում է, ապա նա ոչ մի պարագայում չի կարող դիտարկվել որպես քաղաքական բանտարկյալ, քանի որ անազատության մեջ է հայտնվել ոչ թե սեփական քաղաքական հայացքներն ունենալու եւ դրանք բարձրաձայնելու համար, այլ բռնության կոչերի եւ բռնություն կիրառելու համար:
Նույնը վերաբերում է Շանթ Հարությունյանի համախոհներից յուրաքանչյուրին: Երեկ ոստիկանությունը հայտնեց, որ նոյեմբերի 5-ին Մաշտոցի պողոտայում տեղի ունեցած միջադեպի հետեւանքով ձերբակալված 20 հոգուց 8-ի նկատմամբ առաջադրվել է մեղադրանք:
Ութ ձերբակալվածներին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի երկրորդ մասով. «Իշխանության ներկայացուցչի կամ նրա մերձավորի նկատմամբ կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր բռնություն` կապված նրանց կողմից իրենց աշխատանքային պարտավորությունները կատարելու հետ»: Նման մեղադրանքով կալանավորվել են Ավետիս Ավետիսյանը, Լիպարիտ Պետրոսյանը, Արմեն Հովհաննիսյանը, Վարդան Վարդանյանը, Միսակ Առաքելյանը, Ալբերտ Մարգարյանը, Անուշավան Գրիգորյանը եւ Մկրտիչ Հովհաննիսյանը: Ավելի ուշ նույն մեղադրանքը հարուցվեց. եւ կալանավորվեցին Տիգրան Պետրոսյանը, Հայկ Հարությունյանը, Դավիթ Մկրտչյանը, Սեւակ Մնացականյանը, Արեգ Պողոսյանը եւ Շանթ Հարությունյանը: Քրեական այս հոդվածով օրենսգիրքը սահմանում է պատիժ` ազատազրկում 5-10 տարի ժամկետով: Ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության հատկապես կարեւոր գործերով քննության վարչությունում գործի քննությունը շարունակվում է…
Հիմա կարո՞ղ ենք արդյոք պնդել, որ հիշյալ անձինք կալանավորվել են իրենց քաղաքական հայացքների համար: Եթե այդպես լիներ, ապա նրանք կձերբակալվեին ու կկալանավորվեին ավելի վաղ, քան փայտերով ու հրկիզող շշերով զինվելն ու դրանք գործածելը, այն պահից, երբ պարզապես բարձրաձայնում էին իրենց քաղաքական չհանդուրժող դիրքորոշումը: Հետեւաբար, կալանավորվածների մասին մենք չենք կարող ասել, որ նրանք քաղբանտարկյալներ են: Բացի սրանից, եթե նոյեմբերի 5-ին բռնություն գործածները` անկախ նրանց սովորական քաղաքացի թե ոստիկան լինելուց (ոստիկանությունը պնդում է, որ ոստիկանությունը բռնություն չի կիրառել), չպատժվեն օրենքի ողջ խստությամբ, ապա մեր երկրում մշտապես կգտնվեն առնվազն 30 հոգի, ովքեր մշտապես դժգոհ կլինեն ծայրահեղության աստիճանի եւ կկարողանան իրենց դժգոհությունն արտահայտել` բենզինով շշերն այս ու այն կողմ նետելով: Հասկանալի է, որ խնդիրը ոչ թե դժգոհ, անհնազանդ, անգամ` ծայրահեղական տրամադրված մարդկանց մեկուսացումն է` հնազանդ ու հարմարված հասարակությունից, այլ բռնությունները, որոնց հետեւանքով քաղաքացիները վնասվածքներն են ստանում, բացառելը, դրանք կանխարգելելը, ինչը նոյեմբերի 5-ին տեղի չունեցավ եւ էլի տեղի չի ունենա, եթե բոլոր մեղավորներն անխտիր չպատժվեն:
Ուրեմն խոսքը մարդկանց` սեփական քաղաքական ուրույն հայացքների համար պատժելու մասին չէ, ինչը միանգամայն դատապարտելի է, խոսքն ընդամենը հանցագործություն կատարելու համար պատիժ ստանալու մասին է, իսկ նոյեմբերի 5-ին Մաշտոցի պողոտայում տեղի է ունեցել հանցագործություն. տերմինները սահմանազատել է պետք:
