«Դու կխոսես, իսկ ես կսկսեմ մտքումս գծեր տանել, հետո կխառնվեն ներկերը, իսկ հետո կխցկվեն իրենց ծնած բառերը, իսկ ես չեմ խոսի, որ մատներս խոսեն… Ես կնկարեմ սպիտակի վրա, իմ հորինած գույներով, ծուռ գծերը չուղղելով ու թերություններով լի…»,- Գայանե Մամրեյան:
«Զանգակ» գրատանը օրերս բացվեց Գայանե Մամրեյանի աբստրակտ ոճի նկարների ցուցահանդեսը:
Գայանեն, թեեւ մասնագիտությամբ նկարչուհի չէ, նկարում է 14 տարեկանից: Հիշում է՝ առաջինը նկարել է դասընկերոջ արվեստանոցում՝ ծաղիկներ: Մայրը մինչ օրս դրանք խնամքով պահում է: Նկարչությունը, որպես մասնագիտություն չի ընտրել, քանի որ չի ցանկացել, որ իր մտքերը սահմանափակվեն:
«Սիրում եմ նկարել սպիտակի վրա, ծուռ գծեր անել եւ չուղղել դրանք: Մեր կյանքում էլ կան ծուռ գծեր, իդեալական ոչինչ չկա, եւ գեղեցկությունը հենց դրա մեջ է», -ասում է Գայանեն:
Սա երիտասարդ ստեղծագործողջի երկրորդ ցուցահանդեսն է: Առաջինը կայացել է 2018 թվականին, ընկերների նախաձեռնությամբ, երբ ուսանող էր: Երկրորդ ցուցահանդեսին այցելուների դատին է հանձնել թվով 22 աշխատանք, որոնցում նկարներին զուգահեռ նաեւ իրեն ոգեշնչած հայ ժամանակակից արձակագիրների ստեղծագործություններ եւ արտահայտություններ են ներառված:
Այցելուների շարքերում գերակշռում էին երիտասարդները, որոնք մեծ հետաքրքրությամբ շրջում էին սրահում:
«Ինձ շատ է հետաքրքրում նկարների թեմատիկան, գույները, խոսքերը, որոնք համադրվել էին նկարներում: Աշխատանքներում շատ են ձեռքերը, որոնք ինձ համար ուժի խորհրդանիշն են, ինչպես նաեւ գերակշռող գույնը՝ կապույտը: Ես տպավորված եմ, որ անգամ մասնագետ չլինելով՝ Գայանեն կարողացել է ստեղծել նման աշխատանքներ», -ասում է ցուցահանդեսի այցելուներից Աննա Հովսեփյանը:
Ստեղծագործելու իդեալական ժամանակը Գայանեի համար կեսգիշերն անց է, երբ իր մտքերի հետ միայնակ է, միացնում է երաժշտությունն ու ստեղծագործում: Ինքնակրթվում է, փորձում է իրեն տարբեր ոճերում, մինչեւ կգտնի իրենը:
«Նոր ցուցահանդեսը չգիտեմ ինչ ոճի մեջ կլինի, ինչ գույներով, կամ որտեղ, բայց անպայման կլինի», -իր խոսքն եզրափակում է Գայանե Մամրեյանը:
ԱՆԻ ԷՎԻՆՅԱՆ
ՀՊՄՀ 2-րդ կուրսի ուսանողուհի
