Խոսքը անշուշտ Նիկոլ Փաշինյանի օրերս ներկայացրած «քարտեզի» մասին է: Գործողությունների մի ամբողջ շղթա, որը, ըստ նրա, պետք է իրականացնել Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի «հեռացումից» հետո: Թեեւ նա չի բացատրում, թե ինչպես է տեղի ունենալու այդ «հեռացումը», ուժո՞վ, թե՞ անաստվածային հրաշքով, սակայն կարելի է ենթադրել, որ առաջիկա կիրակի օրը, հենց Ս. Էջմիածնի Մայր տաճարում, նա, նրա կամակատարները, ոստիկանության ահաբեկիչ խմբերի պաշտպանության ներքո փորձելու են իրականացնել նրա երազանքը, որից հետո, քայլ առ քայլ, կետ առ կետ, իրագործելու են «քարտեզի» վրա նշվածները՝ «տեղապահի ընտրությունից» մինչեւ «նոր կանոնագրի» ընդունում, «եկամուտների թափանցիկության» պարտադրանք, եւայլն:
Կարիք չկա մեկ առ մեկ թվարկելու կամ անդրադառնալու Նիկոլի ցնորամտության արդյունքն զառանցանքներին, որոնց մասին անդրադարձումներն այս օրերին շատ են մամուլում եւ համացանցում, բնականաբար՝ գրեթե բոլորն էլ այպանող, դատապարտող:
Առայժմ մի կողմ թողնելով նիկոլական ցափռտուքներին իմ անդրադարձը՝ ցանկանում եմ մի խորհուրդ տալ մեր եկեղեցական իշխանություններին, մանավանդ՝ մեր Եկեղեցու դեմ դարեր շարունակ պարսկական, արաբական, բյուզանդական, թուրքական, ցարական ու սովետական հալածանքների պատմությանը ծանոթ մեր հոգեւոր հայրերին:
Որպես կանխում «Նիկոլի ճանապարհի քարտեզի» հետագա ծավալումին՝ առաջարկում եմ «Պատարագի» վերջավորության այն հատվածը, որտեղ երգեցիկ դպիրները հիշատակում են սրբերի, հայրապետների, պատարագչի ու մյուս եկեղեցականների անունները, այդ բոլորից առաջ եւ խիստ բարձրաձայն հնչեցնել Նիկոլ Փաշինյանի անունը՝ «վարչապետին մերոյ՝ Սրբոյն Նիկողայոսի» տեքստով, որից անմիջապես հետո ավելացնել՝ «…եւս առաւել՝ կողակցին նորա՝ Սրբուհի Աննայի եւ զաւակացն նոցա» նախադասությունը…
Կարծում եմ այդպիսով սրբադասած կլինենք ողջ Փաշինյան ընտանիքը եւ, Աստծու օգնությամբ, մեղմացրած Նիկոլի ցասումը:
Չմոռանամ նաեւ ավելացնել, որ նախընտրելի կլինի շաբաթը մեկ անգամ հավաքել Հայաստանի եւ արտասահմանի հայկական եկեղեցիներում մոմավաճառությունից գոյացած գումարները եւ դրանք հանձնել Սուրբ Նիկողայոսին: Թեեւ նա չի գոհանա դրանով, սակայն շա՜տ բարձր կգնահատի: Նա շա՜տ է սիրում եւ գնահատում «եկամուտների նման թափանցիկությունը»:
Հ. ԱՎԵՏԻՔՅԱՆ
