Քաղաքագետ Ալեն Ղևոնդյանը գրում է. «Թուրքերը իրենց ազգային շահերի, ռեգիոնալ ազդեցության համար խնդիր են լուծում, որի ձևը շատ սպասելի էր դեռ, երբ էդ մորուքավորին հանձնեցին իշխանությունը…
Ի դեպ, երբ թուրքական սպեցը հայ զինվորների գլուխներ էր տեսանկարհանման ներքո կտրում, ալաուները, և շատ այլ մյուսներ, այդ չափ չէին տվայտվում, թե բա միջազգային հանրություն, ԵՄ, ԱՄՆ և այլններ…
Ինչպես կարելի է թույլ տալ… հենց այդպես, ուժեղի մոտ թույլն է մեղավոր, մարդիկ իրենց գործիքակազմով խնդիր են լուծում, ով է դեմ՝ ոչ մեկը, քանի որ ոչ մեկը քայլ չի անում… դու՞ք եք , դեմ, դե ուրեմն ջոկատներ հավաքեք գնացեք օգնելու… թե FB-ում հայպ եք բռնում… Գազայի կեսը, ի դեպ, էլ չկա, բա ինչու չէիք գնում էդ մարդկանց օգնելու….
մի տեսակ զզվելի ա, 5000 զոհ ենք տվել 15 000 վիրավոր, հայրենիք են կորցրել, նստել ի՞նչ եք խոսում, իսկ դա նշանակում է, որ այն, ինչ միգուցե լինի, կարող է և շատ տրամաբանական լինել…
Միգուցե դուք ձեր մասին մտածեք, հը… ՞ »։
