Երվանդ Քոչարի որդին՝ կինոռեժիսոր Ռուբեն Քոչարը, հանցագործության մասին հաղորդում է ներկայացրել։
1984 թվականին նա Երվանդ Քոչարի նորաբաց թանգարանին է հանձնել իր սեփականություն հանդիսացող 21 ստեղծագործությունները։ Չի նվիրել, հանձնել է՝ ցուցադրության համար։
Երվանդ Քոչարի կինը՝ Մանիկ Մկրտչյանը, ամուսնու ժառանգունը բաժանել էր 3 որդիների միջև։
21-ը բաժին է հասել ինձ. պատմեց Ռուբենը։
Երբ թանգարանը բացվում է, Ռուբեն Քոչարն իր սեփականություն հանդիսացող 21 նկարը հանձնում է թանգարանին՝ կնիքով ու ստորագրությամբ։ Թանգարանի տնօրենն իր մայրն էր՝ Մանիկը, իսկ ֆոնդապահը՝ նրանց հարսը՝ Լալա Մարտիրոսյան-Քոչարը։
Ռուբեն Քոչարը մեծ մասամբ ապրել է արտերկրում, երբ մի օր եկել է Հայաստան, գնացել է իր հոր թանգարան։
Տնօրեն Լալա Մարտիրոսյան-Քոչարը դուռը բաց արաց ու ասաց՝ ինչո՞ւ ես եկել, դու Քոչարի թանգարանի հետ ի՞նչ կապ ունես. պատմում է Ռուբեն Քոչարը։
Ռուբեն Քոչարի ու Լալա Մարտիրոսյան-Քոչարի հարաբերությունները բարիդրացիական չի կարելի համարել։
2023-ի դեկտեմբերին Ռուբեն Քոչարը դիմել է թանգարանին, որ իր 21 նկարները հետ ստանա, քանի որ ցանկացել է Երվանդ Քոչարի 125 ամյակի առիթով դրանք ցուցադրել արտերկրում։
Թանգարանից ներկայացրել են նկարների ցանկը։ 21 նկարից 7-ը բացակայում է։
«Դրանք թանգարանում չեն, իսկ թե որտեղ են, հայտնի չէ։ Դիմել եմ կառավարությանը, քանի որ այդ նկարները Երվանդ Քոչարի թանգարանինը լինելուց բացի, ազգային արժեք են, պահպանվում են պետության կողմից։ Գործը գնացել է Քննչական կոմիտե, որտեղից արդեն 9 ամիս ոչ մի ձայն չկա»,-պատմեց Ռուբեն Քոչարը։
Նա մեղադրում է իր հարսին ու պահանջում, որ հետաքննություն անց կացվի՝ պարզելու, թե որտեղ են 7 նկարները։ Դրանցից մեկը, պարզվում է, Մոսկվայի հայկական եկեղեցում է կախված։ Ինչ-որ բարերար է նվիրել։
Ինչպե՞ս է Երվանդ Քոչարի թանգարանից այդ նկարը հայտնվել Ռուսաստանում, ո՞վ է թույլատրել, ո՞վ է այն վաճառել ինչ-որ բարերարի և ի՞նչ իրավունքով. հարցնում է Ռուբեն Քոչարը։
Մանրամասները՝ տեսանյութում.
