33 տարի առաջ Երեւանի Ալավերդյան 47-ում Macintosh-ը նրա առաջին ծնունդը գրանցեց. Այսօր՝ փետրվարի 16-ին երեք տառից բաղկացած, հեշտ արտաբերվող «Ազգ» անունը կրող երկօրյա, եռօրյա, ամենօրյա, շաբաթականը երեք թվի շուրջ սահուն պտույտներով հասավ մի հանգրվանի, որ ներդաշնակություն, գեղեցիկ պատկեր ստեղծելուց բացի Մեծ Պահքի, մեր ազգի համար Գողգոթայի այս օրերին հիշեցնում է նաեւ, թող ներվի համեմատությունս, Քրիստոսի տարիքը:
Ի՞նչ է հուշում 33-ը: «Ազգի» պարագայում նախ՝ դիմացկունություն, որ անհրաժեշտ է նաեւ մեր պետությանը, որ մեր թերթի հասակակիցն է:
Ի՞նչ է հուշում 33-ը: «Ազգի» պարագայում պայքարի շարունակություն, կամք տպագիր տարբերակը՝ թուղթը չհանձնելու, ինչպես որ է մեր պետության պարագայում՝ չհանձնել մեր ինքնության, մեր անկախության, մեր ազգային իղձերը ձեւակերպած որեւէ թուղթ, որ փաստաթուղթ է:
8 էջանոց 30 կոպեկանոց «Ազգը» 1991-ին լույս էր տեսնում չորեքշաբթի եւ շաբաթ: Պատահակա՞ն էր արդյոք, որ 33 տարի անց «Տիգրան Մեծ» տպարանը մեզ (գրեթե) վերադարձրեց մեր սկիզբ՝ մեկ օրվա տարբերությամբ՝ չորեքշաբթի օրն էլ տքնեք, եւ 2024-ի տարեսկզբից ամեն հինգշաբթի փնտրեք «Ազգը» կրպակներում: 30 կոպեկը 30 արծաթը չէր, բայց եթե «Ազգ» էր, կոպեկը դրամ պիտի դառնար, եւ հինգշաբթի 200 դրամի դիմաց, եթե թերթի կրպակում դեռ «Ազգ» մնացած լինի, ուրեմն վայելեք հայոց լեզվով՝ արեւելահայերենի եւ արեւմտահայերենի, դասական եւ նոր ուղղագրությամբ արարվող այդ շռայլությունը:
Շարունակությունը՝ հինգշաբթի՝ փետրվարի 21-ի «Ազգի» համարում:
ԱՆԱՀԻՏ ՀՈՎՍԵՓՅԱՆ
