Իլհամ Ալիեւը Ադրբեջանի նախագահի` հոկտեմբերի 6-ին կայանալիք ընտրություններին մասնակցում է «Պահպանիր քո ներկան. քվեարկիր Իլհամ Ալիեւի օգտին» կարգախոսով: Ընտրությունների ժամանակ թեկնածուների կարգախոսները էական դեր չեն կատարում նրանց հաջողությունների կամ անհաջողությունների գործում, բայց եթե կարեւոր չլինեին, ապա թեկնածուները քարոզարշավին կմասնակցեին առանց կարգախոսների, իսկ կարգախոսները ամեն թեկնածուի համար մշակում են մասնագետներ` ելնելով տվյալ հասարակության պահանջներից:
Հետեւաբար, Իլհամ Ալիեւի թիմի կարծիքովՙ ադրբեջանցի հասարակությունը կողմնակից է, նրա մեծամասնությունը ձգտում է, ավելի շատ կարիք ունի հենց «ներկան պահպանելու»: Դիցուք, Ադրբեջանի տնտեսությունը երկնիշ թվերով առաջ է գնում, նավթարդյունաբերությունը աննահանջ աճ է գրանցում, Ադրբեջանի բյուջե, ադրբեջանական արդյունաբերության վրա հիմնված տնտեսությունից մեծ գումարներ են մտնում ամեն տարի: Ընդունենք, որ ադրբեջանական բանակը տարեցտարի համալրվում է գերժամանակակից զինամթերքով, այդ երկրի զինված ուժերն այսօր պատրաստ են «մի քանի րոպեում» ոչ միայն «հետ բերել» Լեռնային Ղարաբաղը, այլեւ միաժամանակ ծնկի բերել Իրանին` «վերականգնելով Մեծ Ադրբեջանը»: Մի պահ ընդունենք, որ հարեւան երկրի բանակում մահվան ելքով բռնությունները մասսայական բնույթ չեն կրում, այդ երկրի զինվորների բարոյահոգեբանական պատրաստվածությունն աննախադեպ բարձրացել է, ադրբեջանական հասարակության ներսում իսպառ վերացել է սոցիալական անդունդը, այդ երկիրն այլեւս թմրամիջոցների տարանցիկ գոտի չէ եւ թմրամիջոցների օգտագործման իր չափանիշով ամենեւին էլ առաջատարը չէ տարածաշրջանում… Հետեւաբար, մի պահ ընդունենք, որ հարեւան երկրի ներկան նախանձելիորեն լավ է, ու Ադրբեջանն իր արտաքին ու ներքին քաղաքական հաղթանակների շարքով պատմության մեջ է արդեն մտել որպես ոչ թե «կրակների երկիր», այլ` «կրակի կտոր»: Բայց, այսքանով հանդերձ անգամ, Ադրբեջանի ներկան Ադրբեջանն է` առանց Ղարաբաղի, որը երբեք նրան չի պատկանել: Հետեւաբար Իլհամ Ալիեւը, «Պահպանիր քո ներկան. քվեարկիր Իլհամ Ալիեւի օգտին» կարգախոսով ցանկանում է ցույց տալ, որ ինքն ու ադրբեջանցի հասարակության մեծամասնությունը (որը հոկտեմբերի 6-ին անկասկած ընտրելու է Իլհամ Ալիեւին երրորդ անգամ անընդմեջ Ադրբեջանի նախագահի պաշտոնում) հաշտվել են իրենց` առանց Ղարաբաղի ներկայի հետ, ավելին, ցանկանում են պահպանել այդ ներկան:
Ի դեպ, հիշեցնենք, որ նախօրեին ԵԽԽՎ-ում ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանը, պատասխանելով ադրբեջանական պատվիրակության ղեկավար Սամեդ Սեիդովի հարցին (որն ուղղակի անիմաստ է վերաշադրելը), ասել էր, որ պատերազմը վերսկսելու պարագայում Ադրբեջանը կբողոքի այս անգամ արդեն «սեփական տարածքների» 30 կամ 40 տոկոսի կորստի կապակցությամբ:
Ուրեմն հասկացել են, որ եթե պատերազմը այս հիմնահարցի լուծում է, ուրեմն մենք արդեն լուծել ենք: Հասկացել են ու ցանկանում են պահպանել ներկա՛ն:
