«Ազգ»-ի երեկվա համարում մենք գրել էին, որ Կարսի օդանավակայանում ձերբակալվել, Իգդիր է տեղափոխվել եւ թուրքական իրավապահներին նախնական ցուցմունքներ է տվել Ադրբեջանի պետական մաքսային կոմիտեի Նախիջեւանի ինքնավարության Սադարակի մաքսային անցակետի պետ Միրմահոմեդ Սեիդովը:
Բաքվի լրատվամիջոցները երեկ Սեիդովի պաշտոնի հարցում որոշակի պարզություն են մտցրել: Ըստ այդմ, նա Սադարակի մաքսային վարչության պետն է, որին թուրք իրավապահները ներկայացրել են մաքսանենգության եւ դրամաշորթության մեղադրանք: Սեիդովի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը:
Մեր նախորդ հրապարակման մեջ ենթադրել էինք, որ Սեիդովի ձերբակալությունը կապ ունի վերջին օրերին Թուրքիայում ծավալված հակակոռուպցիոն գործողության շրջանակներում կատարված այլ ձերբակալությունների հետ: Մենք նաեւ ասել էինք, որ, ամենայն հավանականությամբ, թուրքական կողմը փորձելու է Սեիդովի գործը ծառայեցնել Իլհամ Ալիեւի քաղաքական հավակնությունները չափավորելու` իր նպատակադրվածությանը:
Թուրքիայից ստացվող տեղեկատվությունը, սակայն, մեր այդ ենթադրությունը չի հաստատում: Բանն այն է, որ ոստիկանության կողմից իրականացված ձերբակալություններին չափազանց խիստ արձագանքել է Թուրքիայի վարչապետ Էրդողանը: Տպավորություն է ստեղծվում, թե թուրքական ոստիկանությունը սլաքն ուղղել է հենց Էրդողանի կառավարության դեմ:
Նախօրեին ձերբակալվել են մի քանի նախարարի որդիներ, իսկ երեկ էլ հայտնի է դարձել, որ նույնն սպասում է նաեւ նրանց հայրերին, որոնք Թուրքիայում իշխող կուսակցության անդամ են: Այս համապատկերին Սադարակի մաքսային վարչության պետի ձերբակալությունը բոլորովին այլ ենթատեքստ է ստանում: Այն է` որ թուրք եւ ադրբեջանցի պաշտոնյաները ներգրավված են նույն կոռուպցիոն գործարքներում:
Հավանաբար այս տպավորությունը ցրելու համար երեկ ադրբեջանական virtualaz.org-ը, հղում անելով Անկարայի իր «վստահելի աղբյուրներին», տեղեկագրել է, որ Սեիդովի ձերբակալության համար հիմք է հանդիսացել հեռավոր երթուղիների թուրք վարորդներից ստացած «խմբային նամակը, որով նրանք բողոքել են Սեիդովի կողմից դրամաշորթության աղաղակող փաստերի դեմ»:
Որ Անկարայի «վստահելի աղբյուրներ» գոյություն չունեն, եւ սույն վարկածը հորինվել է Ադրբեջանի ազգային անվտանգության նախարարության կողմից, կասկած իսկ չի հարուցում: Քանի որ որքան էլ «եղբայրական», Ադրբեջանը եւ Թուրքիան ամեն դեպքում տարբեր երկրներ են, եւ թուրք իրավապահները չէին կարող ադրբեջանցի բարձրաստիճան մաքսային պաշտոնյայի ձերբակալել միայն այն բանի համար, որ հեռավոր երթուղու թուրք վարորդները վերջինիս մեղադրում են դրամաշորթությամբ զբաղվելու մեջ:
Թուրքական կողմը նպատակահարմար կգտներ Ադրբեջանի պետական մաքսային կոմիտեին հայտնել, որ Սեիդովն զբաղվում է դրամաշորթությամբ եւ կխնդրեին ձեռնարկել համապատասխան քայլեր` ինչպես պահանջում է միջպետական հարաբերությունների արարողակարգը կամ առավելագունը Սեիդովը Թուրքիայում կհայտարարվեր անցանկալի անձ եւ կարտաքսվեր:
Նրան, մինչդեռ, ոչ միայն ձերբակալել եւ հարցաքննել են, այլեւ տարել են դատարան, որն էլ խափանման միջոց է ընտրել կալանքը: Հետեւաբար, Սեիդովը մեղադրվում է Թուրքիայի տարածքում կատարած հանցագործության մեջ: Տեղեկացվում է, որ Թուրքիայում Ադրբեջանի դեսպանատունն այդ հարցով «բանակցություններ է սկսել թուրքական իշխանությունների հետ»:
Թե ի՞նչ ընթացք կունենա Սեիդովի գործը, պարզ կդառնա գուցե առաջիկա օրերին: Դա կախված կլինի հատկապես նրանից, թե որքա՞ն հետեւողական կլինի Էրդողանի կառավարությունը ոստիկանության հետ դիմակայության ընթացքում: Ակներեւ է դառնում, որ Թուրքիայի կառավարությունը նպատակադրվել է արդարացնել կոռուպցիայի մեջ մեղադրվող նախարարներին եւ նրանց որդիներին` բանը ներկայացնելով որպես ներքաղաքական մրցակցության դրսեւորում:
Գուցե հենց Էրդողանի վճռականության հանդեպ վստահությունն էլ պաշտոնական Բաքվին հույս է ներշնչել, որ Սեիդովի կալանքը հնարավոր է փոխարինել նրան Ադրբեջանի «արդաադատության մարմիններին հանձնելու» մասին որոշմամբ: Եվ հենց այդ հեռանկարով էլ ադրբեջանցի տեղեկատվական տեխնոլոգները հնարել են, որ Սադարակի մաքսային վարչության պետը թուրք իրավապահների ուշադրության կենտրոնում է հայտնվել հեռավոր երթուղու վարորդների դիմում-բողոքի արդյունքում:
Դա նման է «հետքեր մաքրելուն»: Կհաջողվի՞ իլհամալիեւյան վարչախմբին ծածկաքողարկել հերթական կոռուպցիոն սկանդալը: Գուցե` այո, բայց դրանից էապես ոչինչ չի փոխվի: Բարձրաստիճան մաքսավորին մաքսանենգության, կոռուպցիայի եւ դրամաշորթության մեջ մեղադրելու մասին տեղեկատվությունը սփռվել է աշխարհով մեկ: Եվս մեկ անգամ ակներեւ է դարձել, որ Ադրբեջանում օրինավոր իշխանություն չկա, գոյություն ունի վարչախումբ, որի բոլոր գործողություններն ունեն հանցավոր նպատակներ եւ իրականացվում են դարձյալ հանցավոր միջոցներով:
