Իրաքի հայոց թեմի առաջնորդ, Իրաքի քրիստոնյա եկեղեցիների առաջնորդների խորհրդի ընդհանուր քարտուղար Ավագ արք. Ասատուրյանը բաց նամակով դիմել է Մեծ Բրիտանիայի արքայազն Չարլզ Ֆիլիպ Արթուր Ջորջինՙ հույս հայտնելով, որ Ուելսի իշխանը կհիշի Հայոց ցեղասպանությունը եւ կհիշեցնի բրիտանացիներին այդ մասին: «Ցավալի է, որ Բրիտանիան կարիք ունի հիշեցման», գրել է նա:
Իրաքի հայոց թեմի առաջնորդը նշելով, որ առաջիկա ապրիլի 24-ին Թուրքիան որոշել է տոնել Գալիպոլիի ճակատամարտի 100-ամյակը, գրել է, որ այդ թվականը ոչ մի կապ չունի Գալիպոլիի ճակատամարտի հետ: «Դա ընդամենը մի ամբողջ ժողովրդի հիշատակը ոչնչացնելու փորձ է: Խորհրդանշական առումով դա ժխտողականության, վայրագության եւ սպանությունների հաղթանակն էՙ ճանաչման, զղջումի եւ քաղաքակրթության դեմ մղված պայքարի: …Թույլ տվեք հիշեցնել, որ մարդկանց ամենավայրագ ձեւով ոչնչացնելու փորձառությունը այսօր էլ իրականացվում է «Իսլամական պետության» կողմից: Պատկերացրեք, թե ինչպես անարգելով գլխատված, գերի վերցված, թալանված կամ ողջ-ողջ այրված անմեղ մարդկանց հիշատակը, բրիտանացի բարձրաստիճան պաշտոնյաներ ներկա գտնվեն Աբու Բաքր Էլ Բաղդադիի հաջորդների տոնակատարություններինՙ հարյուր տարի անց: Բազմապատկեք սպանվածների թվաքանակը եւ ողբերգության շրջանակները եւ պարզ կդառնա հայ հինավուրց ժողովրդին պատուհասած կոտորածի ահագնությունը:… Հիշեցնեմ նաեւ, որ «մարդկության դեմ գործադրված ոճրագործություն» բառակապակցությունը դաշնակիցների (այդ թվում նաեւ Բրիտանիայի) կողմից էր առաջարկվել նկարագրելու համար հայերի դեմ թուրքերի կատարած գործողությունները: Այդ ժամանակ վարչապետ Լոյդ Ջորջը խոստացել էր, որ թուրքերը ի վերջո պատասխանատվության կենթարկվեն մարդկության դեմ գործադրած իրենց ոճրագործությունների համար: Նա նաեւ գրել էր, որ «Բրիտանական կառավարության գործողությունները անտարակույս հանգեցրին 1895-97 եւ 1909-ի սարսափելի կոտորածներին, եւ 1915-ի Հոլոքոսթին»: Սըր Ուինստոն Չերչիլն էլ Հայոց ցեղասպանությունը «Հոլոքոսթ» էր անվանել: Ավելին, ես տեղեկացել եմ, որ 1918-ին Համայնքների պալատի մի պատգամավոր ելույթ ունենալով ասել էր. «Այս երկիրը պարտական է հայերին, որովհետեւ քառասուն տարի առաջ մենք չկարողացանք փրկել նրանց թուրքական բռնակալությունից»: «Մենք ցնցված ենք այսօր տեսնելով, որ զոհերն են պատժվում: …Թուրքիան ակտիվորեն շարունակում է սպանդանոցը վերականգնելու աշխատանքները, իսկ դա նշանակում է չարակամ արհամարհանք մարդկային քաղաքակրթության բոլոր արժեքների հանդեպ, այդ թվում նաեւ բրիտանական արժեքների եւ սկզբունքների հանդեպ: Դրանով է Թուրքիան սպառնալիք դառնում: Մասնակցությունը Ստամբուլի տոնակատարություններին գործելու ազատություն է տալիս թուրքերին, եւ անպատժելիության զգացում: Այս նամակի փոխարեն ես կարող էի հատորներ գրել եւ դարձյալ չասել ամեն բան մեր այս դատի մասին: Այնպես որ այստեղ կանգ եմ առնումՙ հույս ունենալով, որ Մեծ Բրիտանիան կկարողանա ապրել եւ գործել իր արժեքներին եւ սկզբունքներին համապատասխան», գրել է Ավագ արք. Ասատուրյանը:
