ՍՈՆԱ ԱՐԱՄՅԱՆ, Լուսանկար ըՙ Տաթեւ ԵնոքՅանի
Մանկավարժական համալսարանի գիտական գրադարանը հյուրընկալել էր բուհի շրջանավարտ, նկարիչ Արթուր Օշականցուն (Սարգսյան):
«95 տարիների ընթացքում Մանկավարժական համալսարանն ունեցել է հարյուր հազարից ավելի շրջանավարտ, որոնց զգալի մասն իր ուրույն դերակատարությունն է ունեցել մեր երկրի կրթության, գիտության, մշակույթի եւ այլ ոլորտների զարգացման գործում: Դա շրջանավարտների այն պաշարն է, որով բուհը հպարտացել եւ առ այսօր հպարտանում է. այդպիսին է նաեւ Արթուր Օշականցու պարագան», – նշեց գրադարանի տնօրեն Տիգրան Պետրոսյանցն ու շնորհակալություն հայտնեց նրան հեռավոր Լոնդոնում հայկական արվեստը բարձր մակարդակով ներկայացնելու համար:
Նկարչին նվիրված հանդիպմանը ներկա էին համալսարանի գեղարվեստական կրթության ֆակուլտետի ղեկավարները, բակալավրիատի եւ մագիստրատուրայի ուսանողներ, նկարիչներ, արվեստագետներ, նրա արվեստը գնահատողներ, հյուրեր:
«Արթուր Օշականցին ինձ համար Հայաստանն էՙ հայ ժողովրդի արժանի զավակներից: Նա արթնանում ու ապրում է իր երկրով ու բազում թելերով կապված է հայկական մանրանկարչության եւ հայրենիքի հետ»,-նշեց արվեստաբան Մարտին Միքայելյանն ու ապագա նկարիչներին հորդորեց համախմբվել նրա շուրջՙ նրան նախ պետք է հայրենիքը գնահատի:
Գեղարվեստական կրթության ֆակուլտետի դեկան Արա Հակոբյանը կարեւոր իրադարձություն համարեց նկարչի հյուրընկալվելը բուհում եւ նկատի ունենալով Օշականցունՙ ուսանողներին վստահեցրեց, որ նման բարձունքի հասնելու գլխավոր նախապայմանը աշխատասիրությունն է: «Ոսկեզօծ աշնանը կազմակերպվեց եղանակին համապատասխան գույներով ստեղծագործող նկարչի հետ հանդիպումը»,-նշեց Արա Հակոբյանն ու հավելեց, որ 20 տարի զբաղվել է սփյուռքահայ արվեստի ուսումնասիրմամբ ու միշտ ինքն իրեն հարցրելՙ եթե արվեստագետը սովորում, մայրական գուրգուրանքն ստանում է հայրենիքում, իսկ ստեղծագործում արտասահմանում, նրան հա՞յ արվեստագետ է պետք համարել. «Հիմա արդեն ունեմ դրա պատասխանը. եթե արվեստագետն անկեղծ է եւ իր կտավներում երեւում է ազգային նկարագիրը, ուրեմն նա հայ է»:
Նկարչի արվեստի մասին խոսեց բանասիրական գիտությունների դոկտոր Հենրիկ Բախչինյանը ՙ նկատելով, որ նա յուրահատուկ փայլ է հաղորդել հայ գեղանկարչությանը, մի նոր էջ բացել հայ կերպարվեստումՙ գույնի ինքնատիպ զգացողությամբ. «Նա խիստ ազգային արվեստագետ է, ում մեջ արվեստն ու մարդկային արժանիքները համատեղված են»:
Հայկական մշակույթի ներկայիս խնդիրների, արվեստագետներին գնահատելու, արժեւորելու մասին խոսեց նաեւ ճարտարապետ Լեւոն Իգիթյանը ՙ վստահեցնելով, որ հայկական մշակույթի մասին խոսելիս պետք է հիշելՙ մեթոդներով հայի գենի հետ հնարավոր չէ խոսել. գիտությունը պետք է ընդունի, որ կա պարզապես հայկական լեռնաշխարհ: «Արթուր Օշականցին ստեղծագործում է առանց գոռալու, աղաղակելու, նա արվեստագետ է, ով մեր անունից աշխարհի հետ երկխոսության մեջ է»,-նշեց Լեւոն Իգիթյանը եւ հույս հայտնեց, որ նկարիչն առաջիկայում ցուցադրություն կունենա նաեւ հայրենիքում:
Ցերեկույթի ավարտին խոսեց նաեւ Արթուր Օշականցին եւ վստահեցրեց, որ հայրենիքից մեկնելու է բավարարված, հպարտ ու երջանիկ. «27 տարի անց ես նորից իմ տանն եմ: Բազմաթիվ պարգեւներ ու գնահատականներ ունեմ հայրենիքից դուրս, հիմա միայն հասկացա, որ ամենաբարձր գնահատականը ես այսօր ստացա»,- նշեց նկարիչն ու շնորհակալություն հայտնեց հարազատ կրթօջախում ջերմ դիմավորելու համար:
Գրադարանի տնօրեն Տիգրան Պետրոսյանցը Արթուր Օշականցուն նվիրեց Համալսարանի 95 ամյակին նվիրված ալբոմը, իր «1100 հայազգի գեներալներ, ծովակալներ» գրքերը, գրադարանի պատվավոր ընթերցողի տոմս եւ «Չորեքշաբթի» գրական ակումբի պատվոգիր:
