«Այն ժամանակ է սկսվում կյանքի հետընթացը, Երբ դու վաղ արթնանալու որեւէ պատճառ չունես: Եվ եթե սիրում ես այն ինչ անում ես եւ զգում գործիդ թողած արժեքը, ապա դա աշխատանք չէ այլեւս, այլՙ երկնային պարգեւ»: 95 ամյա մեր հայրենակից Սարգիս Թաթիկյանին այս փիլիսոփայությունն է օգնել ծերության դեմ պայքարում: Նա սահմանել է մարդկային կարողությունների նոր նշագիծ ԱՄՆ զինված ուժերում իր 75 տարիների պետաշխատողի շարունակվող գործունեությամբ:
ԱՄՆ ռազմածովային ուժերի վետերանը կենսաթոշակի պետք է անցներ դեռ 1973-ի հոկտեմբերին, վաստակած հանգստի բազմոցը սակայն իր եռանդի հետ անհամատեղելի գտնվեց մի ամբողջ 44 տարի եւս: ԱՄՆ ռազմածովային ուժերի համակարգի հրամանատարության (NAVSEA) պաշտոնական կայքը տեղեկացնում է, որ սեպտեմբերին 26-ին կայացել է Սարգիս Թաթիկյանի մեծարման արարողությունը, նվիրված այդ համակարգում նրա պետական ծառայության 75 ամյա վաստակին, ինչն աննախադեպ է Պենտագոնի պատմության մեջ: Այս յուրօրինակ հոբելյանի առիթով Սարգիս Թաթիկյանին շնորհակալական ուղերձ է հղել ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփը, սենատոր Ջոն Մաքքեյնը (Ռ – Արիզ.), ԱՄՆ պաշտպանության քարտուղար Ջեյմս Մաթիսը եւ ռազմածովային ուժերի հրամանատար Ռիչարդ Սփենսերը:
Վաշինգտոնում կայացած միջոցառմանը NAVSEA- ի հրամանատար, փոխգնդապետՙ Թոմաս Մուրը, ամերիկյան նավատորմում Թաթիկյանի ավանդի մասին խոսելիս նշել է, որ երբ ինքը նավատորմ էր մտնում որպես թիկնապահ, Թաթիկյանն արդեն ուներ 39 տարվա դաշնային ծառայության ստաժ (federal/government service):
ԱՄՆ նավատորմում քաղաշխատողի իր կարիերան Ս. Թաթիկյանը սկսել է 1942թ. հուլիսին, որպես Ֆիլադելֆիա եւ Նյու Ջերսի նահանգների ռազմածովային նավատորմի կրտսեր ռադիոտեսուչ: 1943 թ. մարտին թողնելով այդ պաշտոնը մտել է ակտիվ նավատորմ, որպես ծառայող նավաստի: 1946 թ.-ին Թաթիկյանը կրկին վերադարձել է քաղաքացիական ծառայություն (civil service), աշխատելով ռազմածովային ուժերի առաջին սերնդի ղեկավարվող հրթիռային համակարգերի վրա, ապա ստանձնել դաշնային բյուրոյի փոքր բիզնեսի վերլուծաբանի պաշտոնը: Կազմակերպել է փոքր բիզնեսի ցուցահանդեսներ, շրջագայելով ափից-ափ, այցելելով ամերիկյան բոլոր նահանգների մայրաքաղաքները: Իր կազմակերպչական ջանքերի համար Սարգիս Թաթիկյանն արժանացել է Կոնգրեսական ճանաչման (Congressional recognition): 1979 թ.-ից մինչ օրս նա աշխատում է Պենտագոնի ռազմածովային ուժերի փոքր բիզնեսի ծրագրերի գրասենյակում, որպես գործակից տնօրեն:
Ծնողները Հայոց ցեղասպանությունից փրկված առաջին ներգաղթյաների թվում Մ. Նահանգներ են եկել 1920 ական թվականներին: Հայրըՙ Հարություն Թաթիկյանը, Խարբերդի նահանգի Արաբկիր քաղաքից էր, մայրըՙ Արեւմտյան Հայաստանի Գեյվե բնակավայրից: Ծնվել է Ֆիլադելֆիայում 1922 թ.-ին: Մինչեւ հինգ տարեկանը անգլերեն չի խոսել, մայրը պարտադրել է իրեն միայն հայերենը:
Պրն Թաթիկյանի հետ իմ զրույցում հարցրեցի նաեւ իր երկարակեցության գաղտնիքի մասին: Ասաց, մի զավեշտական դեպք պատմեմ. «Մի անգամ չինացիների մի խումբ այցելեց իմ գրասենյակ, նրանցից մեկը նայելով ինձ ասաց, – Օ՜յ, Ինչ մեծ ականջներ ունի: Ուղեկցողը կաս-կարմիր կտրած հանդիմանեց չինացուն:- Դա հաճոյախոսություն է,- ասաց չինացին,- Բուդդայի ականջների նման են, իսկ նա եղել է առողջ ու երկարակյաց»:
Սարգիս Թաթիկյանը երբեք Հայաստանում չի եղել: Իր տեւական աշխատանքային գործունեության ընթացքում ընդամենը մեկ օր է արձակուրդ գնացել: Կուտակված ահռելի քանակությամբ արձակուրդային ժամերը (annual leave) նվիրաբերել է քաղցկեղով հիվանդ իր գործընկերներին: Ցավոք, նրա մասին քիչ գիտեն Ամերիկայի հայկական համայնքում: Նրա նկատմամբ պատշաճ ճանաչումն ու հարգը զարմանալիորեն շրջանցվել է Վաշինգտոնում գործող հայկական եկեղեցու, ամերիկահայ ազդեցիկ այլ կազմակերպություների կողմից: Նա ծանոթ անուն չէ նաեւ Հայաստանում: Անկասկած, նրա ռազմական փորձն ու գիտելիքներն այսօր շատ տեղին կլիներ օգտագործել հայոց բանակաշինության մեջ: Շտապենք, փութանք շտկել այս մեծ թերացումը մեր լեգենդար հայրենակցի նկատմամբ:
