Ի շահ երիտասարդության ու փորձի՝ Z.E.N. տրիոն տպավորիչ մեկնարկ է սկսել «Մուզիկա վիվայի» շրջանակներում իր առաջին ազգային շրջագայությամբ ներկայացնելով մի ծրագիր, որը ներառում է հազվագյուտ՝ մեկական նոր եւ դասական ստեղծագործություն, ջութակահարուհի Էսթեր Յուն, թավջութակահար Նարեկ Հախնազարյանը եւ դաշնակահարուհի Ճան Ծուոն հանդես են եկել որպես դաշնամուրային եռյակի նվագացանկի խելամիտ, եւ ավելին՝ խիզախ հետազոտողներ: Շոշափելով երաժշտական մելամաղձության հանքերակը, որ համակել է ընտրված ստեղծագործությունները, եռյակը նրբորեն կենտրոնացված ոգեշնչում եւ փայլուն վիրտուոզություն հաղորդեց Հախնազարյանի հայ հայրենակից Առնո Բաբաջանյանի՝ 1952 թ. գրած Ֆա դիեզ մինոր դաշնամուրային տրիոյին: Ժողովրդական սգերգը, որը պարբերաբար կրկնվում է ստեղծագործության ողջ ընթացքում, դարձել է առաջին երաժշտական մասի կրքոտ գագաթնակետը՝ լի ռուսական բարձր ռոմանտիզմի եռանդով: Երաժշտական դանդաղ մասի սկզբում Յուն պատմողական հնարի համար օգտագործում է իր առանձնահատուկ ջինջ հնչերանգը Ծուոյի՝ տրամադրություն ստեղծող նվագակցությամբ, մինչ երեք կատարողներն էլ մոլեգին եզրափակիչը տանում են դեպի դրամատիկ ավարտ:
Մեթյու Լեյնգի «Փոքր կատակլիզմի» առաջին կատարումը եռյակին է պատվիրել «Մուզիկա վիվան»: Հինգ բաժնից բաղկացած այս թախծոտ դրվագազարդերն, ըստ կոմպոզիտորի, «ինտիմ, անձնական աղետների մասին են՝ ներկայացված մանրանկարային ձեւով»: Հենվելով ալտիստի սեփական փորձի վրա՝ Լեյնգը կիրառում է լարային տեխնիկայի լայն տեսականի՝ իր գործերում դասական տարր առաջ բերելու համար, եւ միաժամանակ օգտագործում է ռեգիստրի հակադրությունները, որպեսզի համարժեք ժամանակակից միջոցներով վերափոխի դաշնամուրային տրիոն: Վերջապես, հասնելով ծանոթ տարածք՝ եռյակը հղկվածությամբ եւ տեմպային գերազանց թափով ներկայացնում է Դվորժակի «Դումկի» դաշնամուրային տրիոն, որը հիշարժան է իր բանաստեղծական պահերով, հատկապես երբ նվագում է Հախնազարյանը՝ Ջուզեպպե Գվարներիի՝ 1707 թ. ստեղծած գործիքով՝ դրա հարուստ, մեղրածոր հնչերանգով հարստացնելով առանց այն էլ զգայուն կատարումը:
Ջերմ ծափահարություններից հետո առավել անկաշկանդ դարձած երաժիշտները բավականություն են ստանում Բրամսի «Հունգարական թիվ 6 պարի» (ռապսոդիայի) հնչյունավորումից՝ բիսային ելույթին հաղորդելով լրացուցիչ ազատություն եւ ինքնավստահություն, որոնք, անկասկած, կպսակեն նրանց ապագա ելույթները:
ԹՈՆԻ ՈՒԵՅ
«Դի էյջ», Մելբուռն
Անգլերենից թարգմանեց ԱՇՈՏ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԸ
Լուսանկարը՝ Դարեն Լի Ռոբերթսի
