Քաղաքական վերլուծաբան Հակոբ Բադալյանը տելեգրամի իր ալիքում գրում է․
«Եթե մենք կարողանում ենք բացել Սյունիքի դարպասները, ես նկատի ունեմ 43 կմ–ի հնարավորությունները, ուրեմն իսկապես վստահ եղեք, որ ապագան զարգացման առումով շատ մեծ հնարավորություններ է տալու մեզ», Սյունիքում հայտարարել է ՀՀ նախագահի պաշտոնը զբաղեցնող Վահագն Խաչատուրյանը, որը եռօրյա այց է կատարել ռեգիոն:
Վահագն Խաչատուրյանի այդ հայտարարությունը այլ բան չէ, քան պարզապես հակապետական հայտարարություն:
Ասածս բացարձակապես չի վերաբերում ճանապարհների, հաղորդակցությունների բացմանը: Միայն անգետ մարդը կխոսի ճանապարհները, հաղորդակցությունները բացելու դեմ:
Բայց, ապագայի հնարավորությունները կապել 43 կմ-ը բացելու հետ, դա էլ որակելով «Սյունիքի դարպասներ», դա նշանակում է ըստ էության ասել, որ առանց այդ 43-կմ-ի, Հայաստանը չունի զարգացման հնարավորություն: Իսկ ինչու՞ է Հայաստանի հանրապետության նախագահը այդ 43 կմ-ը համարում Սյունիքի դարպաս: Սյունիքի դարպասը Ադրբեջանով Նախիջեւանի հետ կա՞պն է: Իսկ, եթե ոչ, ապա ինչու՞ Հայաստանի նախագահը չի խոսում այն մասին, որ Երեւանը որպես Չինաստանից Եվրոպա հաղորդակցային ուղի, կարող է առաջարկել Հայաստանի տարածքով այլ երթուղիներ, որոնք ռազմավարական իմաստով շատ ավելի շահեկան կարող են լինել Հայաստանի համար:
ՄԻնչդեռ, Հայաստանի հանրապետության նախագահը «Սյունիքի դարպաս» անվանումով շեշտադրում է այն 43-կմ-ը, որը բոլորովին այլ խաղացողների ռազմավարական ուղղություն ու նպատակ է:
Սա նույնիսկ շանտաժ է սեփական հանրության նկատմամբ, թե՝ զարգացումը այդ 43 կմ-ն է:
Իսկ ինչու՞ Սյունիքի դարպաս չէ Իրանից դեպի Վրաստան ուղին: Ինչու՞ է «դարպասը» այդ 43 կմ-ն:
Ակնառու է, որ ՀՀ նախագահի պաշտոնին գտնվող մարդու հայտարարությունը հակասում է Հայաստանի հանրապետության ռազմավարական շահին եւ արտացոլում է այն «ոգին», որ «զանգեզուրյան միջանցք» անվանման ներքո ներկայացնում են Թուրքիան ու Ադրբեջանը, իսկ Հայաստանի նախագահը ներկայացնում է «Սյունիքի դարպասներ» անվան ներքո»:
