Նիկոլ Փաշինյանն անցած երկու օրերին հնարավորություն ուներ ազատ արձակելու Սամվել Կարապետյանին և Միքայել Սրբազանին։
Սակայն նա ընտրեց ոչ թե հանդարտեցնելու և լարվածությունը մեղմելու, այլ անտագոնիզմի խորացման ճանապարհը։
Հայաստանում քաղաքական նկատառումներով մարդկանց կալանավորումը երկրի համար վտանգավոր ճգնաժամի ազդանշան է։
Այն խորացնում է իշխանություն–ընդդիմություն հակադրությունը, փակելով քաղաքական երկխոսության և փոխզիջման դռները։
Տանում է հասարակության խոր բևեռացման, երբ քաղաքացիները սկսում են ապրել ոչ թե ընդհանուր օրակարգով, այլ միմյանց հակառակ բարիկադներում։
Ստեղծում է վստահության խոր ճգնաժամ՝ հատկապես 2026-ի ընտրությունների հանդեպ, երբ հանրության մի մասի աչքում քաղաքական մրցակցությունը վերածվում է իշխանության կողմից վերահսկվող գործընթացի։
Այս ամենը կարող է հանգեցնել վտանգավոր զարգացումների՝ սոցիալական լարվածության, զանգվածային բողոքների և անկայունության։
Եթե Նիկոլ Փաշինյանը 2026-ի ընտրություններն անցկացնի ավտորիտարիզմի նշանաբանով, ապա նա փաստացի խրախուսելու է պայքարի ոչ սահմանադրական և ոչ քաղաքական վտանգավոր դրսևորումները՝ դնելով երկիրը անկանխատեսելի ճգնաժամերի առջև։
Ժողովրդավարությունը չի կարող ամրապնդվել երբ բանտերը լցվում են քաղաքական հայացքների համար կալանավորվածներով։
Սուրեն Սուրենյանց, քաղաքագետ
