Հայաստանում որոշ քննարկումներ եղան Նիկոլ Փաշինյանի եվրախորհրդարանական ելույթի առնչությամբ, որում նա Եվրոպային հորդորում էր վերականգնել Վրաստանի հետ հարաբերությունը, ասելով, որ դա շատ կարեւոր է Հայաստանի եվրաինտեգրացիայի համար՝ որպես ճանապարհ:
Այստեղ կա երկու հանգամանք: Նախ, ինքնին այդ հանգամանքը պարզապես «անհեթեթություն» է, երբ Հայաստան – Եվրոպա հարաբերությունը Հայաստանի ղեկավարը հրապարակավ «կախում» է Եվրոպա – Վրաստան հարաբերությունից: Հարցը միայն Եվրոպա – Վրաստանը չէ, այլ ընդհանրապես՝ որեւէ երրորդ հարաբերությունից:
Եվրոպական օրակարգը «բեռնափոխադրում» չէ, որի համար կարեւոր է ֆիզիկական ճանապարհը: Եվրոպական օրակարգը քաղաքականություն է, ստանդարտներ: Իհարկե ասել, որ Վրաստան – Եվրոպա հարաբերոթյունը բացարձակապես նշանակություն չունի ընդհանուր միջավայրի իմաստով, այդպես չէ անշուշտ, բայց եվրոպական օրակարգի ուղղությամբ աշխատանքի հարցը բացառապես Հայաստանի դաշտում է:
Հարց կառաջանա, թե ինչու՞ է խոսում այդ մասին Փաշինյանը: Երկու հնարավոր մոտիվով: Վրաստանը կարեւոր օղակ է դարձել Հայաստանում իր իշխանական դիրքերի պահպանման համար ադրբեջանական աջակցության «տրանզիտի» հարցում: Օրինակ, Վրաստանը համաձայնել է ընդամենը սիմվոլիկ գումար վերցնել ադրբեջանական նավթամթերքի տրանզիտի համար: Մեծ հավանականությամբ կարող են լինել այլ «տարանցումներ»: Բնականաբար, Թբիլիսիի համար կառաջանա հարց՝ իսկ ո՞րն է իր օգուտը: Ըստ ամենայնի, Վրաստանի այդ աջակցության դիմաց Նիկոլ Փաշինյանը ստանձնում է Եվրոպայում Վրաստանի «լոբբիստի» կարգավիճակ: Այսինքն, ոչ միայն «ուդառնիկ» է նվագում «վրաց բարեկամների» համար, այլ նաեւ զբաղվում Եվրոպայում նրանց «լոբբինգով :
Մյուսը մոտիվը զուգահեռ է: Վրաց-եվրոպական հարաբերությունը Նիկոլ Փաշինյանի համար բավականին հարմար «ալիբի» է Եվրոպայի հետ հարաբերություններում: Այդ նկատառումով էլ նա Եվրախորհրդարանի ամբիոնից ազդարարում է, որ Եվրոպա – Վրաստան հարաբերությունը խնդիր է: Հետեւաբար, երբ Եվրոպան որեւէ հարցում կդժգոհի կամ «կկասկածի» Փաշինյանին՝ իսկ նա շատ լավ գիտե, որ այդ հարցերը կան, լինելու են, ու կասկածներ էլ կան եւ լինելու են, ապա այդ դեպքում Փաշինյանը միշտ մատնացույց կանի Եվրոպա – Վրաստան հարաբերությունը:
Իսկ այդ հարաբերությունը թերեւս տեւական ժամանակ կլինի լարված, որովհետեւ այդպիսին է քաղաքական միջավայրը եւ զարգացումների տրամաբանությունը:
Հակոբ Բադալյան, քաղաքական վելուծաբան
