Arena-M տանկային ակտիվ պաշտպանողական համալիրը (КАЗ), որը հիացրել է ամերիկացի լրագրողներին, դեռևս չի մտել գործածության մեջ, չնայած ծանր տեխնիկայի համար այս տեսակի պաշտպանության անհրաժեշտությունը շատ մեծ է: Ամերկացի հայտնի ռազմական փորձագետներից մեկը պատմել է КАЗ-ի նախագծման առանձնահատկությունների մասին և բացատրել, թե ինչու են տասնյակ ռազմական ընկերություններ զբաղվում այդ տեխնոլոգիայի մշակմամբ:
Հետաքրքրական է T-72B3 «Արենա-Մ» տանկի ակտիվ պաշտպանողական համալիրի (КАЗ) արդյունավետ շահագործումը ցուցադրող տեսանյութը տպավորել է Popular Mechanics պարբերականի լրագրողներին: Ռուսական առաջին ալիքի զեկույցի կադրերն իրենց հերթին ցույց են տալիս ինչպ ես համակարգը որսում RPG-7 նռանականետի արկը:
Ինչպես նշում են Popular Mechanics-ի հեղինակները, սովետա-ռուսական սպառազինության մոդիֆիկացումը «տանկերին թույլ է տալիս խուսափել ծուղակից` ավելի ծանր և խիտ զրահատեխնիկայի տեսքով »:
Հատկանշական է, որ նոր սերնդի նռնականետերը համեմատաբար թեթև են և կարող են պատրաստվել կրակել մի քանի րոպեի ընթացքում, ինչը նշանակում է, որ նույնիսկ զրոյական պատրաստվածություն ունեցող մարդիկ կարող են հեշտությամբ ոչնչացնել զրահապատ մարտական մեքենաները:
Տարեցտարի մոդիֆիկացվող նռնականետերն այսօր պատերազմական իրավիճակներում ամենատարածված զենքերից մեկն են համարվում՝ մոտոհրաձգային ստորաբաժանումների դեմ պայքարում, դա է պատճառը, որ ռազմական կոնստորւկտորներն սկսել են նախագծել Arena-M և այլ, նմանատիպ համակարգեր, այսինքն՝ ստացվում է, որ տանկան սկսում է պայքարել հակատանկային միջոցների դեմ։
«Տեխնիկայի զարգացման առաջին որակական թռիչքը զրահապատ մեքենաներ խոցող զենքերի ստեղծումն ու մասսայական բաշխումն էր: Եկել է պահը, երբ անվտանգության բարելավման ավանդական մոտեցումների օգտագործումը (զրահապատ պատնեշների չափի և որակի բարձրացում, նոր նյութերի և կառույցների օգտագործում) դադարեց ապահովել պաշտպանության անհրաժեշտ մակարդակ նոր բարձրորակ զինամթերքից: Այս խնդիրն առավել ցայտուն դրսևորվեց 1973-ի հոկտեմբերին արաբա-իսրայելական պատերազմում, երբ երկու կողմերն էլ ընդամենը 18 օր տևած մարտերում կորցրեցին շուրջ 2600 տանկ (այսինքն ՝ ռազմաճակատում առկա տանկերի 50%-ը), որոնք հիմնականում խոցվել են կոմուլյատիվ զենքերով: Պատերազմն իրականում ավարտվեց կողմերի ռազմական ուժերի սպառման պատճառով», նոր սերնդի տանկերի մասին խոսելիս հիշում է ռուս փորձագետ Մուրախովսկին:
Ռուսաստանցի մի շարք այլ ռազմական փորձագետներ կարծում են, որ ժամանակակից պայմաններում զրահատեխնիկայի պաշտպանության խնդիրն այլևս հնարավոր չէ հաղթահարել զրահի հաստությունը կամ դրա համատեղ կառուցվածքը պարզապես ամրացնելով: Մարտական զրահատեխնիկայի անվտանգության բարձրացման առավել ռացիոնալ և ընդունելի միջոցը դրանց արդիականացման ընթացքում, ինչպես նաև նոր մոդելներ մշակելիս կարծես ակտիվ պաշտպանության համակարգերի օգտագործումն է:
Իսրայելական արտադրության KAZ Trophy-ին աշխարհում առաջին տանկային պաշտպանության համակարգն է, որը գործածության մեջ է մտել 2009 թվականին և այսօր աշխարհում միակ զինատեսակն է, որն այդ ոլորտում մասնակցում է պատերաքզմներին։ Երկրորդը՝ ռուսական KAZ համակարգն է, որն, ինչպես նշեցինք, դեռևս նախագծման և վերամշակման փուլում է։
KAZ Trophy-ով են համալրված նաև ամերիկյան M1 Abrams տանկերըն չնայած այն բանին, որ Trophy-ն սկզբնապես ստեղծվել էր իսրայելական Merkava տանկի համար:
Ըստ իսրայելական ռազմական մամուլի՝ KAZ Trophy-ի մարտական գործողության ընթացքում ավելի քան 15 դեպք է արձանագրվել, որբ հակատանկային զենքի (հիմնականում հրթիռային հակատանկային նռնականետերի, մեկ անգամ էլ `ATGM) գրոհները հետ մղելիս հարձակվող հակատանկայինմիջոցը հարյուր տոկոսանոց պարտություն է կրել:
KAZ « Արենա- M »- ը, որի վրա հիմա Մոսկվան ակտիվ աշխատանքներ է տանում, կարող է լինել Ռուսաստանի մոտոհրաձգային ստորաբաժանումների ամենահիմնաքարային բաղկացուցիչներից մեկը: Այդ մասին 2020-ի աշնանը հայտարարել էր նաև <<Ռոստեկ>> զենքի համալիրի արդյունաբերական տնօրեն Բեքխան Օզդոևը․
«Արենա- M» – ը թույլ է տալիս «որսալ վերևից գրոհող բոլոր ժամանակակից հակատանկային կառավարվող հրթիռները, այդ թվում` հայտնի Javelin- ը և Spike- ը »-ընգծել է նա:
Այս առումով, համալիրը երբեմն անվանում են ամերիկյան Javelin-ի հակազենք, որը համարվում է աշխարհի լավագույն հակատանկային հրթիռային համակարգերից մեկը:
KAZ- ի հարվածային տարրերը տեղադրվում են մատիտի տիպի ուղեցույցներում, որոնք տեղակայված են աշտարակի պարագծի երկայնքով `դրա ուղղահայաց առանցքի անկյան տակ: Պաշտպանիչ զինամթերքը պայթուցիկ նյութերի բլոկ է ՝ տրված մանրացման մետաղական ծածկով: Երբ հարձակվող թիրախը հայտնաբերվում է, սկսվում է մոտակա բլոկի վտարման լիցքը, թեք հետագծի երկայնքով, այն դուրս է գալիս մոտ 2 մետր բարձրության վրա, որից հետո տեղի է ունենում պայթյուն և բեկորների ուղղորդված փունջը հարվածում է թիրախին: Պաշտպանական զինամթերքի պայթեցման հեռավորությունը թիրախից 1,3-3,9 մ է: Համալիրն ապահովում է պաշտպանություն 270 աստիճանի ազիմուտով և 45 աստիճան բարձրությամբ հատվածում: Թիրախի հայտնաբերման գիծը 50 մետր է, պարտության գիծը ՝ 25 մետր: Թիրախի առավելագույն արագությունը չի գերազանցում 700 մ / վրկ, համալիրի արձագանքման ժամանակը 0,07 վայրկյան է, երկու կրակոցի միջև ժամանակը 0,2 վայրկյան է:
Միևնույն ժամանակ, ինչպես նշել է Վիկտոր Մուրախովսկին, որոշ տեխնիկական խնդիրներ դեռևս ամբողջությամբ լուծված չեն:
Արեն ՂԱՐԻԲՅԱՆ
Տե՛ նաև
Starlink. այն ամենը, ինչ դուք պետք է իմանաք Իլոն Մասկի արբանյակային ինտերնետային ձեռնարկության մասին
Զենքի համաշխարհային առևտրի վերջին 5 տարիների տվյալները. Մաս 1
Թուրք-ադրբեջանական ռազմական համագործակցությունը նոր փուլ է մտնում
