«Կնքահայրը». եթե Պյուզոն այդքան հանճարեղ չգրեր, Կոպոլան այդքան հանճարեղ չէր նկարի
Անցյալ դարի ամենահայտնի ամերիկացի գրողներից մեկը՝ Մարիո Պյուզոն, ծնվել է 1920 թվականի հոկտեմբերի 15-ին։
1969 թվականին լույս տեսած «Կնքահայրը» կրիմինալ վեպը նրան համաշխարհային հռչակ բերեց։ Գրքի հիման վրա Ֆրենսիս Ֆորդ Կոպոլան նկարահանեց համանուն կուլտային ֆիլմը։
Գրքի արտահայտությունները և դրա ֆիլմային ադապտացիան հանրության լայն շրջանակներն արագ ընկալեցին ու յուրացրին։ Հիշենք Դոն Կորլեոնեի հայտնի արտահայտությունը՝ «Ես նրան առաջարկ կանեմ, որը նա չի կարող մերժել»։
«Կնքահայրը» գրքի ուղերձները
- Մտքի ուժով գյուտ անելը հրաշք է, բայց ավելի մեծ հրաշք է, երբ միայնակ մայրը երեք տեղ է աշխատում աշխատում իր չորս երեխաներին կերակրելու համար։ Դուք հաճախ մոռանում եք, որ ուժը ձեր մեջ է։
- Ընկերությունն ամեն ինչ է: Ընկերությունն ավելին է, քան տաղանդը: Դա ավելին է, քան իշխանությունը: Դա գրեթե նույնն է, ինչ ընտանիքը:
- Մի փաստաբանը՝ մի ձեռքին պայուսակ, մյուսին՝ ավտոմատ, կթալանի հարյուրից ավելի տգետների։
- Ե՛վ ցավն է անցնում, և՛ վախը, միայն մահն է մնում անփոփոխ։
- Դոն Կորլեոնեն վաղուց հասկացել է, որ հասարակությունը հաճախ վիրավորանքներ է հասցնում, որոնց պետք է դիմանալ, քանի որ այս աշխարհում աղքատներից ամենաաղքատը կարող է մի օր բացել աչքերը և վրեժ լուծել ամենաուժեղից:
- Կյանքի բոլոր իրավիճակներից ամենաձեռնտուն այն է, երբ թշնամին ուռճացնում է քո թերությունները. Սրանից լավ կարող է լինել միայն այն, երբ ընկերդ թերագնահատում է քո արժանիքները:
- Մայրեր. նրանք նման են ոստիկանների: Նրանք միշտ հավատում են ամենավատին:
- Վատ հայրը երբեք չի կարող իսկական տղամարդ լինել։
- Ես հույս չեմ դնում հասարակության վրա՝ մեզ պաշտպանելու համար, և մտադիր չեմ իմ ճակատագիրը վստահել մարդկանց, որոնց հիմնական առավելությունը ընտրություններում ձայների մեծամասնություն ձեռք բերելու կարողությունն է:
- Դավաճանությունը չի կարող ներվել միայն այն պատճառով, որ դավաճաններն իրենք երբեք չեն ների իրենց սեփական դավաճանության համար, ինչը նշանակում է, որ նրանք միշտ վտանգավոր կլինեն և նորից կդավաճանեն:
