Երբ Հովհաննավանքում պատարանգների առնչությամբ լայնորեն դիտարկվում էր այն, որ քիչ մարդիկ են հավաքվում, որ Նիկոլ Փաշինյանը չի կարողանում ապահովել բազմամարդություն, ես տեսակետ եմ արտահայտել, որ պետք չէ «խաբվել» թվաքականի հանգամանքի:
Կարծիք եմ հայտնել, որ Նիկոլ Փաշինյանը չի դնում շատ մարդ հավաքելու խնդիր: Եթե նա ցանկանա, ապա կասկածից վեր է, որ իր մասնակցությամբ պատարագներին կհավաքի մի քանի անգամ ավելի մարդ: Դրա ռեսուրսը նա հաստատ ունի:
Բայց, Փաշինյանը պատարագների շարքով դնում է բոլորովին այլ խնդիր: Նա ձեւավորում է զուգահեռ իրականություն: Նրա համար հարցը պատարագներին իր հետ մասնակցողների քանակը չէ, այլ հենց պատարագների քանակը, պատարագների շարքը, որով նա ձեւավորում է Մայր Աթոռին զուգահեռ իրականություն:
Որքանո՞վ է ստացվելու դա, հարցի մյուս կողմն է: Բայց, նա հետեւողական գնում է դեպի այդ իրականության ձեւավորում: Ընդ որում, գուցե ինքն էլ առանձնապես մեծ պատկերացում չունի, թե ինչ է անելու հետո: Բայց այժմ նրա արածը կարծես թե բավականին հստակ է՝ եկեղեցու դաշտում ձեւավորել զուգահեռ իրականություն: Գուցե հետո արդեն կմտածի, կամ ընթացքում կմտածի, թե ինչ անել այդ իրականության հետ:
Հետեւաբար, Մայր Աթոռի ինստիտուցիոնալ գերակայության մասին հոգ տանող որեւէ խմբի խնդիրը այդ զուգահեռ իրականության ձեւավորմանը հակազդելն է: Իհարկե, գուցե այդ հարցում օժանդակ գործոն է «սակավամարդ պատարագների» լուսանկարայաին սոցցանցային արշավը: Բայց, դա կարծում եմ օժանդակ, եւ ոչ բավարար միջոց է, որովհետեւ, կրկնեմ՝ Փաշինյանն ինքը բոլորովին չի դրել շեշտադրում թվաքանակի վրա, թե բուն, թե ինֆորմացիոն-քարոզչական առումով:
Հակոբ Բադալյան, քաղաքական վերլուծաբան
