«Դու պայքարում ես, եթե հավատում ես, իսկ հավատում ես, երբ ազնիվ ես։ Բնակչության 1-3 տոկոսը փորձում է այլ կերպ ապրել, քան մյուսները: Եթե ես չխոսեմ այդ երեւույթների մասին, դա կնշանակի, որ կամ ես չեմ ուզում ընդունել իրականությունը կամ աջակցում եմ դրանց։ Ես դրանց չեմ աջակցում։ Ես կպայքարեմ այդ երեւույթների դեմ։ Սա դժվար ճանապարհ է, եւ պետք չէ վախենալ այդ երեւույթների մասին խոսելուց։ Եթե 1-2 ամիս հետո բենզինը չբավականացնի՝ հիվանդներին տեղափոխելու համար, քանի որ «լավ տղաներն» ավելորդ վառելիք են օգտագործել, ապա նրանք ամոթ կզգան, քանի որ շրջափակման պայմաններում դա անընդունելի է»,- Երևան-Ստեփանակերտ ուղիղ տեսակամրջի հեռարձակման ժամնակ ասել է Արցախի պետնախարար Ռուբեն Վարդանյանը։
Նա հունվարի 8-ին, տեսաուղերձի ընթացքում էլ դժգոհեց, թե որոշ արցախցիներ իրենց արտոնյալ կարգավիճակում են պատկերացնում, ճանապարհներ են գտել Արցախից դուրս գալու և Նոր տարին արտերկրում անցկացնելու, մի քանի տոննա բենզին ունեն, ապրանք են բերում, թանկ գնով վաճառում, սեփական խանութներում եղածն իրենց ծանոթ-բարեկամներին են տալիս և այլն, և այլն։
Այսպիսի պահվածքն ու գործելաոճը պետական պաշտոնյանին, երկրի ղեկավարին վայել չէ։
Այն, որ Ռուբեն Վարդանյանը վատ հռետոր է և չի տիրապետում հռետորիկային, մտքերը ճիշտ ու պատշաճ ձևակերպելու ունակություններին, փաստ է, բայց նրա արծարծած թեմաները հաճախ նման են այն հոր խոսույթին, որը խռովել է սեփական երեխայի պահվածքից։
Հիշենք, թե ինչպես էր պատերազմի և քովիդի ժամանակ իրեն պահում Նիկոլ Փաշինյանը՝ առանց անուններ տալու՝ մարդկանց պիտակավորելով, մեղադրելով կաշառք տալու, դավաճանության և այլ հանցանքների մեջ։
Աղետի, ծանր իրավիճակների պայմաններում պետական պաշտոնյան, երկրի ղեկավարն իրավունք չունի ի ցույց դնելու իր ղեկավարած հասարակության «կեղտոտ լվացքը», այն էլ՝ առանց անուններ տալու, նշելու, թե հատկապես ովքեր են խախտել ընդհանուր համակերցության կանոնները։
Մեր պետական բարձրաստիճան ղեկավարներն իրենց պահում են հկ-ների ղեկավարների, դասղեկների ու ժեկի պետերի պես։
Դուք պետական ողնաշար, պետական հոտառություն, պետական մտածողություն, պետական բառաֆոնդ պետք է ունենաք, պարոնայք, դուրս եկեք խռովկանի, անլիարժեքության բարդույթով տառապողի, բողոքավորի կեցվածքից։ Ձեր անհաջողություններն ու սխալ կառավարման մեղքը մի՛ բարդեք շարքային քաղաքացիների վրա, ձեր ներքին, կենցաղային հարցերը լուծեք կաբինետների ներսում, «մեղավորների» հետ առանձին աշխատանք տանելով, ոչ թե անհայտ մարդկանց հանրային պարսավանքի ենթարկելով, բամբասելով ու ցեխ շպրտելով։
Դուք չեք էլ պատկերացնում՝ եթե 1 ամսով շրջափակման մեջ լիներ եվրոպական ամենաքաղաքակիրթ համարվող մի երկիր կամ մի քաղաք, այնտեղ ինչպես կդրսևորեր իրեն շրջափակման ենթարկված բնակչությունը։ Ի վերջո բազմիցս ենք տեսել, թե նույն եվրոպական երկրներում վերահսկողությունը փոքր-ինչ թուլացնելու դեպքում «քաղաքակիրթ» եվրոպացիներն ինչպես են ջարդում-փշրում խանութների, տարբեր օբյեկտների դռներն ու պատուհանները, ինչպես են թալանում, ինչ վայրագություններ են թույլ տալիս։
Արցախի իշխանություններ, դուք չունեք ծրագիր, ի վերջո, ձեր խնդիրը միայն սոցիալական հարցերը լուծելը, սնունդ ու դեղորայք հայթայթելը չպետք է լինի. դրանցով պետք է զբաղվեն ներքին օղակները։ Իսկ ձեր գլխավոր անելիքը պետք է լինի պաշարված ամրոցն ուժեղացնելը, ռուսների հետ համագործակցելն ու Արցախի ճանապարհը փակած մի քանի տասնյակ «բնապահպաններին» հակահարված տալը։
Իսկ դուք արդեն մեկ ամիս Հայաստանի իշխանությունների հետ ձեն ձենի տված՝ միջազգային կառույցներին կոչեր եք անում ու խեղճի, անզորի դիրքերից օգնություն աղերսում, ձեռքի հետ էլ փնովում իրավիճակին չենթարկվող արցախցիներին։
Ձեզ հաշիվ տվեք, դուք ինքներդ եք ստանձնել Արցախը ղեկավարելու պարտավորությունը, ձեզ պետության ղեկավարի պես պահեք։
Նաիր Յան
