Մտնում ենք դասական գաղութատիրության ռեժիմ, ինչի մասին շատ ենք լսել ու կարդացել, բայց դա մեր կողքով է անցել:
Աֆրիկայում եղել են Մաբուտուն, Բոկասոն և շատ-շատերը, հիմա եկել է ժամանակը, երբ մեր կաշվի վրա ենք զգալու դասական գաղութատիրությունն ու արտաքին կառավարումը:
Հետաքրքիր է, որ Բատիստան, ումից Ֆիդել Կաստրոն ազատագրեց Կուբան, սկզբնական շրջանում հանդես էր գալիս որպես անկախական շարժման առաջնորդ, սակայն, հետո,երկիրը դրեց արտաքին կառավարման տակ՝ այն դարձնելով Մաֆիայի ու պոռնոբիզնեսի արատովայր:
Տեսնում ենք ու հաշտվում ենք, որովհետև գաղութատիրությունն առաջին հերթին հենվում է ցածր սոցիալական պատկերացումներ ու կառավարման արատավոր կառուցվածք ունեցող երկրներում, որտեղ սոցիալական պոպուլիզն ու ազգային ինքնության խաթարված պատկերացումները գաղութատերերի հիմնական գործիքներն են, նաև, բնականաբար, տեղական դիկտատորները, որոնք հիմնականում, իրենց տիպաժով կլոուններ են, և դրա համար սիրելի ու ընկալելի տեսարանների կարոտ զանգվածի համար:
Քաղաքագետ Ստեփան Դանիելյան
