Ես ասում էի՝ հերոսի պապա եմ, ի՞նչ եք անում, պատասխանեցին՝ հենց դրա համար էլ ծեծում ենք

«Երեկ ես Դեմիրճյան-Պռոշյան խաչմերուկի մի անկյունում հանգիստ կանգնած էի։ Պարզ նկատվում էր, որ ոստիկանական ուժերը փորձում են բախում հրահրել։ Տեսա, որ սաղավարտներով, վահաններով ոստիկանական շարքեր են մոտենում մայթին։ Նայեցի նրանց, ցույց տվեցի շապիկիս նկարն ու ասացի՝ այս տղան՝ իմ տղան, հազարավոր թուրք է սպանել։ Հանկարծ նրանց վերջին շարքերից մի սև համազգեստավոր, սջ բերետավոր, 1,90 հասակով մեկը վազեց դեպի ինձ, բռբեց թևերիցս ու քաշեց իրենց ոհմակի մեջ։ Պատռեցին որդուս նկարով շապիկս ու սկսեցին հարվածել։ Վայրկյանում 10 բարված էի ստանում։ Գլուխս իջեցրին գետնին. առանձնակի դաժանության հարվածներ էի զգում գլխիս վրա։ «Մարտեր առանց կանոննների» ժամանակ նման դաժանությամբ չեն խփի մարդուն, ինչպես նրանք էին խփում ինձ։ Շապիկս արդեն չկար։ Ես ասում էի՝ հերոսի պապա եմ, ի՞նչ եք անում։ Պատասխանեցին՝ հենց դրա համար էլ ծեծում ենք։
Հարցրի՝ ի՞նչ եմ արել ձեզ, տղերք, որ ինձ հետ այսպես եք վարվում․ Պատասխանեցին՝ սուս մնա, թե չէ ձեռքերդ կջարդենք։
Ես չէի հասկանում, թե ինչ է կատարվում իմ երկրում, այն երկրում, որի համար հազարավոր տղաներ են զոհվել»,- հունիսի 3-ին ցուցարարների ու ոստիկանների բախումների մասին պատմեց 44-օրյա պատերազմմում զոհված Հայկազ Մկրտչյանի հայրը՝ Զավեն Մկրտչյանը։
Նա ստիպված է ենթադրել, որ եթե իր մի խոսքը, թե՝ իմ տղան հազարավոր թուրքերի է սպանել, այդքան ազդել է սև բերետավորի վրա, ուրեմն նա Ալիևի կողմից ուղարկված հատուկ ստորաբաժանման է պատկանում։