Անդրանիկ Մարգարյանը երևույթ է եղել և կա՝ ոչ միայն քաղաքական կյանքում, այլև ազգային-պետական կյանքում։ Ինքը մարդ էր, որը, լինելով կուսակցության առաջնորդ, երբեք կուսակցամոլ չդարձավ, այսօր լրագրողների հետ զրույցում ասաց ՀՀԿ խոսնակ Էդուարդ Շարմազանովը։
«Հայտնի է, որ 90-ականներին ես եղել եմ ընդդիմադիր հայացքներով ուսանող և իշխանությունների նկատմամբ չունեի բարյացակամ վերաբերմունք։ 2001 թվականին՝ Լեռնահայաստանի օրը, մի խումբ ընկերներով գնացինք Տաթևի վանք։
Այնտեղ էր նաև Անդրանիկ Մարգարյանը։ Ես իրեն չէի ճանաչում։ Միայն հեռուստացույցով էի տեսել։ Որպես նորմալ հայ մարդ՝ բոլորին հրավիրեց հացի։ Ի պատիվ իրեն՝ հասկացավ, որ Նժդեհից իմ մեջբերումները և պահվածքս ոչ թե լկտիության կամ անդաստիարակության արդյունք են, այլ ազնիվ ըմբոստության։ Գրկեց համբուրեց, ասեց՝ «Ուզո՞ւմ ես էս երկիրը դզվի»։ Ասեցի՝ իհարկե։ Ասեց՝ «Պատրա՞ստ ես քո բաժին պատասխանատվությունը վերցնելու»։ Ասեցի՝ այո։ «Դե ուրեմն վաղը քեզ կզանգեն, եթե կուզես, նժդեհական տղա ես, կգաս, կխոսենք»։ Ինքը մեծ մարդ էր»,- ասաց Էդուարդ Շարմազանովը։
Ըստ ՀՀԿ-ական գործչի՝ Անդրանիկ Մարգարյանից ստացած կարևորագույն դասերից մեկը եղել է այն, որ խմբակային, անձնական շահը երբեք չի կարող վեր լինել պետական շահից։
Հարցին՝ եթե Անդրանիկ Մարգարյանը լիներ այսօրվա Հայաստանում, ինչ կզգար, Շարմազանովը պատասխանեց՝ կա՛մ կտառապեր, կա՛մ սիրտն էլի չէր դիմանա, կա՛մ էլ ընկերների հետ կհամախմբվեր և Փաշինյանին կճանապարհեր։
