Բառերի փոխատեւո՞ւմ, թե՞ տեղափոխում
Զարմանալի լեզու է հայերենը. Բարդ բառի երկու բաղադրիչների տեղերը փոխելիս՝ իմաստը չի փոխվում: Միգուցե մի քիչ շեշտադրումն է փոխվում, բայց իմաստը՝ ոչ:
Ասենք՝ «վայրիվերումը» դարձնես «վերիվայրում», ի՞նչը վայրիվերման կենթարկվի, ոչինչը:
Կամ եթե «մահամերձը» դարձնես «մերձիմահ», հոգեառ հրեշտակը կնկատի՞: Ոչ, չի նկատի:
Ի՞նչ տարբերություն, Հարթասար գյուղում ես ապրում, թե՞ Սարահարթում: Միեւնույն է, երկու դեպքում էլ վայելում ես Լոռվա չքնաղ բնությունը:
Եթե ճշմարտությունը բացահայտելու համար «բանավիճելու» փոխարեն «վիճաբանես», քեզ թվում է Ճշմարտությանն ավելի շո՞ւտ կհասնես: Կասկածում եմ:
Երեւանը մայրաքաղաք անվանես, թե քաղաքամայր, միեւնույն է. եթե որոշված է Ավինյանին քաղաքապետ կարգել, ուրեմն կկարգեն:
Եթե ասելիքդ հղկելու համար մտքերդ «ձեւափոխես» կամ «փոխաձեւես», դրանք գոհարներ չեն դառնալու:
Եթե քո տեսած հերարձակ կնոջը բանաստեղծական տողերիդ մեջ նկարագրելիս օգտագործես «արձակահեր» ածականը, տուժողը միայն քո անկապ բանաստեղծությունն է լինելու:
Բայց եթե հանկարծ քո հարեւանների առնչությամբ ԱԶԳԱՄԻՋՅԱՆ բառի բաղադրիչների տեղերը փոխես, հաստատ խնդիրը ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ բնույթ է ստանալու:
Գործ չունես:
ԳՐԻԳՈՐ ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ
