Գյումրու «Օյունջյան» կրթամշակութային համալիրին մաս կազմող «Վարդուհի» արվեստի դպրոցը 10 տարեկան է: Հունիսի 23-ին քաղաքի Վարդան Աճեմյանի անվան պետական դրամատիկական թատրոնի լի դահլիճում նրա սաների «Արվեստի լույսը» խորագրով կազմակերպված հոբելյանական յուրատեսակ հաշվետվություն-համերգը մի գեղեցիկ իրական շքահանդես էր՝ ներկաներին մատուցված:
«Վարդուհի» արվեստի դպրոցն իր դռները բացել է 2015 թվականին՝ ամերիկաբնակ անվանի բժիշկ Ջոն (Հովհաննես) Օյունջյանի ազնիվ բարերարությամբ եւ Գյումրիում 2012-ին ստեղծված «Օյունջյան» բարեգործական հիմնադրամի գործուն ջանքերով: Բժիշկ Օյունջյանը ծնվել է 1920 թվականին՝ Թուրքիայի Չենգիլեր հայաբնակ գյուղում: 1915-ի ու դրան հաջորդած նախճիրի պայմաններում դեռ մանուկ ապագա բարերարի կյանքը գյուղ ներխուժած թուրք հրոսակներից փրկել է նրա ավագ քույրը՝ Վարդուհին, որի անունով էլ նա պիտի հետագայում կոչեր արվեստի իր հիմնած այս օջախը: 1988-ի աղետալի երկրաշարժից հետո Ամերիկայից օգնության գալով Գյումրի, բժիշկ Օյունջյանը նախ հիմնանորոգեց տեղի 21-րդ միջնակարգ դպրոցը, ապա դրան կից կառուցեց արվեստի դպրոցի եւ արհեստների կենտրոնի շենքեր, որոնց գործունեությունը 98 տարեկանում Գյումրիում բարերարի վախճանվելուց հետո էլ ապահովում է նրա անունը կրող հիմնադրամը:
Արվեստի այս կրթօջախի ստեղծման նպատակն էր ապահովել տեղի պատանիների եւ աղջիկների գեղագիտական պատշաճ դաստիարակությունը՝ նրանց մեջ արվեստի նկատմամբ սեր սերմանելով: Ինչպես նշվում է ներկաներին հրամցված գեղատիպ եռածալ հոբելյանական թերթիկում, 10-ամյա կենսագրության ընթացքում այս օջախը հասցրել է լուսավոր կետ դառնալ Գյումրու եւ ոչ միայն Գյումրու կրթամշակութային քարտեզի վրա՝ փոխելով կյանքեր ու կերտելով ճակատագրեր, նաեւ ձեւավորելով բարենպաստ գեղարվեստական միջավայր: Դպրոցի երեք բաժիններում՝ գեղարվեստի, երաժշտության եւ պարարվեստի, սովորեցնում են ոչ միայն նկարել, քանդակել, նվագել, երգել ու պարել, այլեւ սիրել հայրենի եզերքը եւ փարված մնալ ազգային ինքնությանն ու մշակույթին: Քաղաքում ու հանրապետությունում հայտնի մասնագետների ջանադիր աշխատանքի ու նվիրումի արդյունք են այս տարիների ընթացքում հանրապետական ու միջազգային մրցույթ-փառատոներում դպրոցի սաների նվաճած բազմաթիվ մրցանակները:
Գյումրու դրամատիկական թատրոնի նախասրահում բացվել էր դպրոցի գեղարվեստի բաժնի սաների գունեղ ու հետաքրքրական աշխատանքների ցուցահանդեսը: Իսկ բեմում երաժշտության ու պարարվեստի սաների հաճելիորեն զարմացնող, սքանչելի կատարումներն էին: Դասական, գործիքային, խմբերգային-ժողովրդական երգ ու երաժշտություն, պարային, բալետային նրբարվեստ կատարումներ, Կոմիտաս, Խաչատրյան… դահլիճի հիացական բուռն ծափեր՝ կատարված երկար ու շնորհակալ աշխատանքի արժանի գնահատական:
Պարբերաբար եւ համերգի ավարտին պարմանուհու ձեռքին բեմում պարզվող լուսավառ լապտերը խոսուն խորհրդանիշն էր «Վարդուհի» դպրոցի անսակարկ արվեստի լույսի: Հաճելիորեն հուզող, վեհացնող, մարդկայնացնող լույսի…
ԳԵՂԱՄ ՄԿՐՏՉՅԱՆ
